Μια ανακάλυψη που αλλάζει τα δεδομένα για τη γεωλογία και τους υδατικούς πόρους των ωκεανών φέρνουν στο φως επιστήμονες που ερευνούν τα ανοιχτά της ανατολικής ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών. Κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας, από το Νιου Τζέρσεϊ έως το Μέιν, φαίνεται να εκτείνεται μια τεράστια δεξαμενή γλυκού νερού, ηλικίας περίπου 20.000 ετών, με όγκο τέτοιο που θεωρητικά θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες μιας μητρόπολης όπως η Νέα Υόρκη για περίπου 800 χρόνια.
Η δεξαμενή αυτή δεν βρίσκεται στην επιφάνεια ούτε σε υπόγειους υδροφορείς της ξηράς, αλλά «κλειδωμένη» μέσα σε ιζήματα κάτω από τον ωκεανό. Σύμφωνα με τις προκαταρκτικές αναλύσεις, σχηματίστηκε κατά την τελευταία παγετώδη περίοδο, όταν μεγάλα τμήματα της σημερινής ανατολικής ακτής ήταν καλυμμένα από παγετώνες και η στάθμη της θάλασσας βρισκόταν πολύ χαμηλότερα από τη σημερινή.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι εκείνη την εποχή, τα λιωμένα νερά των παγετώνων και οι βροχοπτώσεις διείσδυσαν βαθιά στο υπέδαφος. Όταν, χιλιάδες χρόνια αργότερα, οι πάγοι υποχώρησαν και η στάθμη της θάλασσας άρχισε να ανεβαίνει, το γλυκό νερό εγκλωβίστηκε κάτω από στρώματα θαλάσσιων ιζημάτων, δημιουργώντας έναν υποθαλάσσιο «ταμιευτήρα» που διατηρήθηκε έως σήμερα.
Το περασμένο καλοκαίρι, μια ειδική ερευνητική αποστολή διάρκειας τριών μηνών πραγματοποίησε γεωτρήσεις σε περιοχές κοντά στα νησιά Nantucket και Martha’s Vineyard. Από τον πυθμένα της θάλασσας αντλήθηκαν δεκάδες χιλιάδες λίτρα νερού, τα οποία αναλύθηκαν ως προς τη χημική τους σύσταση, τα ισότοπα και τα ευγενή αέρια που περιέχουν. Τα πρώτα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για γλυκό νερό αρχαίας προέλευσης και όχι για πρόσφατη διείσδυση από τη θάλασσα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι η δεξαμενή φαίνεται να εκτείνεται βαθύτερα και ευρύτερα απ’ ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί. Αυτό σημαίνει ότι οι ποσότητες νερού μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερες, ενισχύοντας το επιστημονικό ενδιαφέρον αλλά και τις συζητήσεις για το κατά πόσο τέτοιοι υποθαλάσσιοι υδροφορείς θα μπορούσαν, υπό προϋποθέσεις, να αξιοποιηθούν στο μέλλον.
Ωστόσο, οι ειδικοί εμφανίζονται επιφυλακτικοί. Η άντληση γλυκού νερού από κάτω από τον ωκεανό ενέχει σοβαρές τεχνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές προκλήσεις. Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος υφαλμύρωσης ή διατάραξης ευαίσθητων γεωλογικών ισορροπιών. Για τον λόγο αυτό, η ανακάλυψη αντιμετωπίζεται προς το παρόν κυρίως ως ένα πολύτιμο «αρχείο» του παρελθόντος της Γης και όχι ως άμεση λύση στο παγκόσμιο πρόβλημα λειψυδρίας.
Σε κάθε περίπτωση, η ύπαρξη μιας τόσο εκτεταμένης δεξαμενής γλυκού νερού κάτω από τον ωκεανό αποδεικνύει ότι ο πλανήτης εξακολουθεί να κρύβει σημαντικά μυστικά. Ταυτόχρονα, υπενθυμίζει πόσο στενά συνδέονται οι μεγάλες κλιματικές αλλαγές του παρελθόντος με τους φυσικούς πόρους που σήμερα θεωρούμε δεδομένους και πόσο κρίσιμο είναι να τους κατανοήσουμε πριν επιχειρήσουμε να τους αξιοποιήσουμε.
Πηγή: VoiceNews.gr
