Οι αγρότες συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους μέσα στις γιορτές, όχι από πείσμα, αλλά από ανάγκη. Διεκδικούν την επιβίωση του παραγωγικού τομέα, δηλαδή την ίδια την ασφάλεια των τροφίμων της χώρας και το δικαίωμα να μείνει ζωντανή η ύπαιθρος. Κι όμως, αντί για ουσιαστικό διάλογο και λύσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει την κλασική συνταγή του αποπροσανατολισμού, να φορτώσει στους αγρότες την ταλαιπωρία των δρόμων, ώστε η κοινωνία να στραφεί απέναντι στον αγώνα τους. Μόνο που το σχέδιο, προφανώς, δεν πιάνει. Η εικόνα που βγαίνει από το πεδίο είναι άλλη, οι αγρότες κρατούν ανοιχτές τις διελεύσεις, ενώ η κρατική διαχείριση γεννά σύγχυση, παρακάμψεις και εκνευρισμό.
Το «σχέδιο χωματόδρομος» αποτυπώθηκε σε καταγγελίες και περιστατικά που δεν εξηγούνται με κανέναν λογικό κανόνα οδικής ασφάλειας. Υπάρχουν αναφορές ότι σε σημεία όπως η Νίκαια τοποθετήθηκαν τσιμεντένια στηθαία που δυσκόλεψαν την μετακίνηση, την ώρα που από την πλευρά των μπλόκων η κατεύθυνση ήταν να διευκολυνθεί η διέλευση των ταξιδιωτών. Ακόμη πιο αποκαλυπτικές είναι οι περιγραφές των ταξιδιωτών για το τμήμα από τα διόδια Τραγάνας έως το Σχηματάρι, όπου πλήρωσαν κανονικά τα διόδια, οι υπάλληλοι δεν γνώριζαν αν ο δρόμος είναι κλειστός ή όχι και λίγο αργότερα, στη γέφυρα του Μαρτίνου, ενώ ο δρόμος φέρεται να ήταν ανοιχτός, τους έστειλαν υποχρεωτικά μέσα από χωριά, ακόμη και από χωματόδρομους, για να καταλήξουν στο Σχηματάρι και να πληρώσουν ξανά διόδια. Αυτό δεν μπορεί να λέγεται διαχείριση της κυκλοφορίας, είναι επιβολή της ταλαιπωρίας, με τον πολίτη να πληρώνει και σε χρόνο και σε χρήμα.
Η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει τον αγώνα των αγροτών με όρους πρότασης λύσεων, αλλά με όρους φθοράς. Παράγει τεχνητά εμπόδια και αναγκαστικές εκτροπές, «ντύνοντάς» τα ως μέτρα τάξης, ενώ στην πράξη ρίχνει την ευθύνη σε εκείνους που, όπως δηλώνουν οι ίδιοι, δεν θέλουν να δυσκολέψουν τις μετακινήσεις των εορτών και γι’ αυτό ανοίγουν διαδρομές και κρατούν λειτουργικές λωρίδες. Από τη μία ο οδηγός μπαίνει σε διαδρομές αχρείαστης καταπόνησης, από την άλλη στήνεται ένα επικοινωνιακό σκηνικό για να εμφανιστούν οι αγρότες ως «εμπόδιο», ενώ οι ίδιοι εμφανίζονται ως παράγοντας διευκόλυνσης.
Στο εθνικό δίκτυο, ειδικά στον άξονα Αθηνών-Θεσσαλονίκης, η εικόνα που περιγράφεται είναι μια «μηχανή των εκτροπών» που μεταφέρει την κίνηση σε παλαιές εθνικές και αστικές διελεύσεις. Τα οχήματα προς Θεσσαλονίκη κινούνται μέσω Λάρισας από την παλαιά εθνική και επανέρχονται στον ΠΑΘΕ από τον κόμβο Γυρτώνης, ενώ προς Αθήνα εκτρέπονται στον κόμβο Πλατυκάμπου και επιστρέφουν στον κόμβο Κιλελέρ, με τις ρυθμίσεις να αναφέρονται ότι θα ισχύσουν τουλάχιστον έως Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2025. Σε άλλες περιοχές, όπως στην Περιμετρική Πάτρας, στην Ολυμπία Οδό και στην Ιόνια Οδό στο ύψος Αγγελοκάστρου, περιγράφεται ότι η κυκλοφορία γίνεται χωρίς ουρές, με λωρίδες ανά κατεύθυνση και μετακίνηση των τρακτέρ στην άκρη. Αυτά τα δεδομένα δεν στηρίζουν αφήγημα «αγροτών που κλείνουν τη χώρα». Στηρίζουν το αντίθετο: αγρότες που κρατούν γραμμές διέλευσης, ενώ το κράτος επιλέγει το μπέρδεμα και την ένταση.
Οι αγρότες προχωρούν σε νέες διαβουλεύσεις στα μπλόκα και η συλλογική τους στάση κρίνει τα επόμενα βήματα. Στη Νίκαια έχει προγραμματιστεί γενική συνέλευση το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025 στις 12:00, ενώ ακολουθεί πανελλαδική σύσκεψη την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025, που θα καθορίσει στρατηγική και πιθανή κλιμάκωση μετά τις γιορτές. Η κυβέρνηση ποντάρει στην κούραση, οι αγρότες ποντάρουν στη συνοχή.
Και όσο το Μαξίμου συνεχίζει να επενδύει στην κοινωνική πόλωση αντί για λύσεις, τόσο περισσότερο γίνεται ορατό ποιος δημιουργεί το πρόβλημα στους δρόμους και ποιος κρατά την κοινωνία όρθια.
Οι αγρότες δεν είναι ο εχθρός των πολιτών. Είναι η ραχοκοκαλιά τους.
Πηγή: VoiceNews.gr
