Η Nike υποστηρίζει εδώ και δεκαετίες ότι οι προμηθευτές της στο εξωτερικό πληρώνουν τους εργάτες περίπου διπλάσιο από τον τοπικό κατώτατο μισθό, ισχυρισμός που πρωτοδιατυπώθηκε από τον Phil Knight τη δεκαετία του 1990. Ωστόσο, έρευνες και συνεντεύξεις εργαζομένων στην Ινδονησία και την Καμπότζη δείχνουν ότι οι περισσότεροι λαμβάνουν μισθούς κοντά στον κατώτατο, με λίγες εξαιρέσεις. Δημοσιογραφικές αποκαλύψεις από The Oregonian/OregonLive και ProPublica έδειξαν ότι οι μισθοί σε διάφορα εργοστάσια κυμαίνονται από 1 έως 1,4 φορές τον κατώτατο μισθό, σε αντίθεση με τα στοιχεία που επικαλείται η Nike για μέσο όρο 1,9 φορές.
Η εταιρεία επικαλείται τον «μισθό διαβίωσης» ως κύριο στόχο, δηλαδή ότι οι μισθοί πρέπει να καλύπτουν βασικά έξοδα και λίγα παραπάνω. Σύμφωνα με την Nike, το 66% των εργαζομένων για τους οποίους έχει στοιχεία κερδίζουν αυτό το ποσό, ενώ οι υπολογισμοί ενδέχεται να διαφέρουν ανά χώρα και να μην αντικατοπτρίζουν πλήρως την πραγματικότητα των εργαζομένων. Πολλοί εργάτες αναγκάζονται να κάνουν δεύτερη δουλειά για να καλύψουν βασικές ανάγκες.
Ιστορικά, η Nike βασίστηκε στο χαμηλό εργατικό κόστος στις αναπτυσσόμενες χώρες για να μειώσει το κόστος παραγωγής, μεταφέροντας την παραγωγή από την Ιαπωνία σε Κορέα, Ταϊβάν, Ινδονησία και Βιετνάμ. Οι πρώιμοι ισχυρισμοί για υψηλούς μισθούς διαψεύστηκαν από μεταγενέστερες εκθέσεις της ίδιας της Nike, ενώ η εταιρεία έχει συμβιβαστεί στο παρελθόν για αμφισβητούμενες δηλώσεις. Σήμερα, η Nike επικεντρώνεται σε βελτίωση των μισθών, επαγγελματικές ευκαιρίες για γυναίκες και συνεχή παρακολούθηση της αλυσίδας εφοδιασμού, αλλά οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να αναφέρουν ότι οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί και δεν επαρκούν για τη διαβίωση τους ή για τις οικογένειές τους.
Πηγή: VoiceNews.gr
