Η Ουάσιγκτον ανοίγει ξανά το θέμα των F-35 για την Τουρκία και ταυτόχρονα συζητά την άρση των εμποδίων που συνδέονται με τις κυρώσεις CAATSA, ενώ η Άγκυρα δηλώνει ότι δεν αλλάζει στάση για τους S-400. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προβάλλει την τριμερή Αθήνας-Λευκωσίας -Ιερουσαλήμ ως “στρατηγική επιτυχία”, χωρίς να έχει εξασφαλίσει κάποιο δεσμευτικό αποτέλεσμα στο κρίσιμο πεδίο…, τις αμερικανικές αποφάσεις για την Τουρκία!
Η συζήτηση για τα F-35 προς την Τουρκία δεν είναι θεωρία.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε δημόσια ότι το εξετάζει “πολύ σοβαρά”, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να αντιτίθεται.
Η τουρκική πλευρά επιδιώκει μια λύση για τις κυρώσεις και την επιστροφή στο πρόγραμμα, ενώ δηλώνει πως δεν υπάρχει κάποια αλλαγή πολιτικής ως προς τους ρωσικούς S-400.
Επιπλέον, η αμερικανική διοίκηση ενημέρωσε το Κογκρέσο ότι η θέση “δεν αλλάζει” όσο η Τουρκία διατηρεί τους S-400, άρα το πλαίσιο παραμένει νομικά δεσμευτικό. Όμως η πολιτική πίεση για την όποια “παράκαμψη” ή “διαπραγμάτευση” είναι ήδη στο τραπέζι και θα έπρεπε να απασχολεί την Ελληνική Κυβέρνηση, διότι ταυτόχρονα, υπάρχουν δημόσιες δηλώσεις για την πιθανή άρση των εμποδίων…
Η κυβέρνηση επέλεξε γραμμή χαμηλού ρίσκου.
Επένδυσε σε γενικές διαβεβαιώσεις. Στο πεδίο των αποφάσεων των ΗΠΑ, δεν υπάρχει αποτέλεσμα.
Πρώτον, δεν απέτρεψε την αναβάθμιση της Τουρκίας στην αμερικανική ατζέντα, παρότι το ζήτημα ήταν προβλέψιμο και συζητιόταν ανοικτά ήδη από το 2025.
Δεύτερον, παρουσίασε την τριμερή ως στρατηγική εγγύηση, ενώ η ίδια η πραγματικότητα δείχνει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να αναδιατάξουν προτεραιότητες ανεξάρτητα από τις περιφερειακές “συμμαχίες”. Η τριμερής σύνοδος της 22ας Δεκεμβρίου είναι χρήσιμη πολιτικά, αλλά δεν δεσμεύει την Ουάσιγκτον στο θέμα της Τουρκίας.
Τρίτον, η κυβέρνηση δεν έχτισε επαρκή πολιτική άμυνα μέσα στο ίδιο το αμερικανικό σύστημα.
Το Κογκρέσο έχει εργαλεία και έχει ήδη εκφράσει αντιρρήσεις για τους F-35 προς Τουρκία. Το πρόβλημα είναι ότι η Αθήνα λειτουργεί εκ των υστέρων, όταν οι δηλώσεις έχουν γίνει και οι συζητήσεις έχουν ξεκινήσει.
Η Ελλάδα έχει υπογράψει LOA για 20 F-35 με κόστος 3,47 δισ. ευρώ και έναρξη παραδόσεων από το 2028, άρα το ελληνικό πρόγραμμα είναι μεσοπρόθεσμο. Αν η Τουρκία αποκτήσει πρόσβαση σε F-35 ή σε διαδρομή επανένταξης, η εξίσωση ισχύος στο Αιγαίο πιέζεται πολιτικά και στρατιωτικά, ανεξάρτητα από επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις.
Στο συριακό, η Τουρκία εμφανίζεται ως βασικός συνομιλητής των ΗΠΑ σε θεσμικά σχήματα, όπως το Syria Working Group, και αναλυτές καταγράφουν ότι στο παρασκήνιο παίζεται ρόλος “εγγυητή ασφάλειας” στη Συρία που επηρεάζει και το Ισραήλ. Η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει συνεκτική στρατηγική που να συνδέει την Συρία, την Ανατολική Μεσόγειο, τις κυρώσεις και τις εξοπλιστικές αποφάσεις των ΗΠΑ σε ενα ενιαίο πλαίσιο πίεσης.
Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης δεν παρήγαγε αποτροπή. Παρήγαγε εξάρτηση.
Πηγή: VoiceNews.gr
