Το Ισραήλ και Αμερικανοί πολιτικοί παρουσιάζουν ρητορικά στήριξη προς τους Ιρανούς διαδηλωτές, υιοθετώντας λέξεις όπως «ελευθερία» και «δημοκρατία», ενώ στην πράξη αξιοποιούν την αιματοχυσία ως εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης. Δηλώσεις αλληλεγγύης από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και μέλη του Κογκρέσου ερμηνεύονται ως έμμεση στήριξη σε σενάρια αλλαγής καθεστώτος που εξυπηρετούν ισραηλινά και αμερικανικά συμφέροντα, όχι την ιρανική κοινωνία.
Η προώθηση της επιστροφής του Ρεζά Παχλαβί προβάλλεται ως εναλλακτική λύση, αλλά περιγράφεται ως επιστροφή σε μια αυταρχική και διεφθαρμένη μοναρχία, όχι σε δημοκρατία. Μια πραγματικά δημοκρατική ιρανική κυβέρνηση θα αποτελούσε απειλή για το Ισραήλ, καθώς θα εξέφραζε λαϊκή εχθρότητα προς τις πολιτικές του.
Το επιχείρημα που αναπτύσσεται είναι ότι το Ισραήλ ευνοεί αδύναμα, διχασμένα κράτη στην περιοχή. Η εσωτερική διάσπαση του Ιράν σε μοναρχικούς, κληρικούς, MeK και εθνοτικές μειονότητες, θεωρείται στρατηγικό πλεονέκτημα, ανεξάρτητα από το ποιος θα επικρατήσει. Όσο μεγαλύτερη η αστάθεια και οι απώλειες, τόσο ευκολότερος ο έλεγχος.
Στο φόντο αυτό, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να ταλαντεύεται μεταξύ απειλών στρατιωτικής επέμβασης και ρητορικής περί διαπραγματεύσεων, με τον κίνδυνο μια επίθεση να συσπειρώσει τελικά τους Ιρανούς γύρω από το καθεστώς. Η γενική προειδοποίηση είναι σαφής: η στρατιωτική εμπλοκή και η εξωτερική χειραγώγηση μπορούν να οδηγήσουν το Ιράν σε βαθύτερο χάος, με συνέπειες πολύ χειρότερες από τη σημερινή κρίση.
Πηγή: VoiceNews.gr
