Τις τελευταίες μέρες, κάτι ηλεκτρίζει και δεν είναι άλλο από τον τουρκικό κολοσσό Koç Holding – ένας όμιλος που στην άλλη πλευρά του Αιγαίου δεν θεωρείται απλώς επιχειρηματικός γίγαντας, αλλά παράγοντας με βαθιές ρίζες σε πολιτικούς διαδρόμους και γεωπολιτικά παιχνίδια. Κι όμως, το όνομά του ακούγεται τώρα… στην Κρήτη.
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για ενδιαφέρον –ή και κάτι παραπάνω– γύρω από άδειες μεγάλης κλίμακας για αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας στο νησί. Κι εδώ αρχίζει η ιστορία να αποκτά πιο πικάντικο άρωμα από ό,τι θα περίμενε κανείς. Γιατί η Κρήτη δεν είναι μια ακόμη περιοχή στον ενεργειακό χάρτη· είναι κόμβος με ΑΠΕ, διασυνδέσεις, υποθαλάσσια καλώδια και κρίσιμες υποδομές που «κουμπώνουν» με το ενεργειακό μέλλον της χώρας.
Γι’ αυτό και το θέμα δεν περνά στα «ψιλά».
Ο έλεγχος της αποθήκευσης ενέργειας , η καρδιά του ενεργειακού συστήματος των επόμενων δεκαετιών, δεν είναι απλή υπόθεση… σημαίνει επιρροή, πρόσβαση, στρατηγικό πλεονέκτημα. Άλλωστε, όποιος ελέγχει το ρεύμα, ελέγχει και το… παιχνίδι.
Κι εδώ είναι που τα ερωτήματα αποκτούν βάρος.
Πόσο «αθώα» είναι η παρουσία ενός ομίλου που στην Τουρκία θεωρείται κομβικός παίκτης στον σχεδιασμό της Άγκυρας; Ποια συμφέροντα ανοίγουν την πόρτα; Και κυρίως, πώς γίνεται τέτοιες άδειες να φτάνουν σε φάση συζήτησης χωρίς να υπάρχει πλήρης εικόνα για τους όρους, τα πρόσωπα και τις προθέσεις;
Η συμμετοχή τουρκικών κεφαλαίων σε νευραλγικές ενεργειακές υποδομές της Ελλάδας δεν είναι μια απλή επιχειρηματική κίνηση. Είναι ζήτημα ασφάλειας, διαφάνειας και εθνικού ελέγχου. Εκτός, αν μπορεί να υπάρξει μια κοινοπραξία με μια αντίστοιχη ελληνική εταιρεία, η οποία μεταξύ άλλων θα μπορεί να ελέγχει τα παραπάνω σε συνεργασία με το κράτος.
Μέχρι να δοθούν απαντήσεις, η υπόθεση θα συνεχίσει να σιγοβράζει. Γιατί όταν εμπλέκεται η Κρήτη, η ενέργεια και μια πολυεθνική με βαριά σκιά στην Τουρκία, το παιχνίδι δεν είναι ποτέ απλό. Και σίγουρα όχι χωρίς παρασκήνιο.
Πηγή: piestirio
