Όταν είσαι παιδί και παίρνεις τον πρώτο σου ανιχνευτή μετάλλων, έρχεται με μεγάλα όνειρα να κάνεις κάποια σπουδαία ανακάλυψη. Ότι θα βγεις στην παραλία ή θα κάνεις βόλτα στο τοπικό σου πάρκο και αμέσως θα βρεις ένα σεντούκι με θησαυρό ή το ναυάγιο κάποιου αρχαίου ναυτικού σκάφους. Όταν ο 8χρονος τότε Lucas Atchison πήγε το 2023 μια οικογενειακή εκδρομή στο Point Farms Provincial Park κοντά στο Goderich του Οντάριο, με τον καινούργιο του ανιχνευτή μετάλλων στη ρυμούλκηση, ίσως είχε κι εκείνος τις ίδιες ελπίδες. Αλλά όταν ο ανιχνευτής του -που μόλις είχε πάρει ως δώρο γενεθλίων- έκανε τελικά «ping», αυτό που αποκάλυψε ήταν απλώς μια ατσάλινη ακίδα.
Συγγνώμη… όχι απλά μια ατσάλινη ακίδα. Αυτή η ακίδα αποδείχτηκε ότι ήταν μέρος ενός ναυαγίου.
Σύμφωνα με το CBC, ο 10χρονος σήμερα Λούκας θυμήθηκε ότι είπε στον πατέρα του Τζέισον για την ακίδα, την οποία ο Τζέισον αρχικά απέρριψε ως μια απλή ακίδα που χρησιμοποιούνταν για να δένουν τις τοπικές βάρκες. Αλλά με την αυτοπεποίθηση που διαθέτουν μόνο οι πιο επιμελείς αρχαιολόγοι και τα πιο ευφάνταστα παιδιά, ο Λούκας επέμεινε ότι υπήρχε κάτι περισσότερο και έσκαψαν κι άλλο. Διαπίστωσαν ότι το καρφί τους ήταν συνδεδεμένο με ένα κομμάτι ξύλο, το οποίο είχε πολλά ακόμη καρφιά συνδεδεμένα πάνω του.
«Τότε ο μπαμπάς μου είπε: »Lucas αυτό είναι ένα ναυάγιο«», δήλωσε ο Lucas στο CBC.
Ο Τζέισον ανέφερε την ανακάλυψη στο προσωπικό του πάρκου και επικοινώνησε με μια μη κερδοσκοπική εθελοντική ομάδα που ονομάζεται Ontario Marine Heritage Committee για να ερευνήσει περαιτέρω την ανακάλυψη.
Όπως συμβαίνει με κάθε ανασκαφή, δαπανήθηκε πολύς χρόνος για την αναζήτηση έγκρισης και την προετοιμασία της ανασκαφής στο σημείο. Αλλά τελικά, νωρίτερα αυτό το μήνα, η OMHC πήγε στην περιοχή με φτυάρια και βρήκε κάποια περαιτέρω απομεινάρια του πλοίου που προσφέρουν πληροφορίες για το τι είδους πλοίο βρισκόταν κάτω από το έδαφος αυτού του καναδικού πάρκου.
«Είχαμε διπλά κουφώματα, γεγονός που φαίνεται να υποδηλώνει ότι επρόκειτο για πλοίο ισχυρότερης κατασκευής και πιστεύουμε ότι επρόκειτο για σκούνα», παρατήρησε η θαλάσσια αρχαιολόγος Scarlett Janusas. «Μια σκούνα είναι συνήθως ένα δίμαστο ιστιοφόρο, συνήθως ξύλινο».
Η προσέγγιση τώρα είναι διττή. Στο σημείο, οι εθελοντές θα δημιουργήσουν «σχέδια υπό κλίμακα του ναυαγίου, συμπεριλαμβανομένων μιας κάτοψης (από πάνω) και ενός προφίλ (πλαϊνή όψη) του ναυαγίου».
Εν τω μεταξύ, άλλοι εμπειρογνώμονες θα συμβουλευτούν τις ασφαλιστικές απαιτήσεις του 19ου αιώνα για τα πλοία, οι οποίες θα μπορούσαν να προσφέρουν κάποια κρίσιμα στοιχεία όσον αφορά τη χρονολόγηση του συγκεκριμένου ναυαγίου. Ο ιστορικός της ναυτιλίας Patrick Folkes προτείνει ότι αυτές οι απαιτήσεις «θα προσδιόριζαν πόσοι σύνδεσμοι ή καρφιά θα έπρεπε να τοποθετηθούν στα πλαίσια και σε ποια απόσταση». Η γνώση αυτών των στοιχείων θα διευκόλυνε την ομάδα να προσδιορίσει το γενικό εύρος της ημερομηνίας κατά την οποία θα είχε κατασκευαστεί το πλοίο.
Βέβαια, παρόλο που δεν έχουν επιβεβαίωση σχετικά με το ποιο ακριβώς σκάφος είναι αυτό που βρήκε ο νεαρός Lucas, υπάρχει ακόμα μια κορυφαία θεωρία. Οι άνθρωποι φέρονται να έχουν θέσει έναν πολλά υποσχόμενο υποψήφιο: τη σκούνα St. Anthony, ένα σκάφος που κατασκευάστηκε και ναυάγησε το 1856.
Κατασκευασμένο στο Erie της Πενσυλβάνια, το St. Anthony μετέφερε σιτάρι από το Σικάγο στο Μπάφαλο όταν ναυάγησε στη λίμνη Huron στα ανοικτά της ακτής του Goderich του Οντάριο. Ένα μήνυμα της 30ής Οκτωβρίου 1856 στην εφημερίδα Buffalo Daily Republic γράφει ότι «η σκούνα St. ANTHONY, του Erie, με φορτίο σιταριού, βγήκε στην ακτή κοντά στο Goderich». Δυστυχώς, αυτή δεν είναι η μόνη αναφορά που έλαβε το St. Anthony στην εν λόγω εφημερίδα, ούτε το μοναδικό πλοίο που χάθηκε στο έπος του St. Anthony.
Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου, το St. Anthony μπορεί να βρεθεί ξανά στην εφημερίδα, αυτή τη φορά ως μέρος μιας μεγαλύτερης ιστορίας:
“Εγκαταλελειμμένο – Το ρυμουλκό ατμόπλοιο FASHION, το οποίο οδηγήθηκε, λόγω της κακοκαιρίας, στο Μπέιφιλντ της λίμνης Χιούρον πριν από λίγο καιρό, όπου προσέκρουσε σε μια αμμουδιά, απογυμνώνεται και θα εγκαταλειφθεί. Το FASHION επρόκειτο να βοηθήσει το πλοίο ST. ANTHONY, κατά τη στιγμή του ατυχήματός του. Η εν λόγω σκούνα εξακολουθεί να είναι προσαράξει κοντά στο Goderich. Το φορτίο της με σιτάρι έχει διαρρεύσει από τον πυθμένα της. Πιστεύεται ότι μπορεί να ξεκολλήσει”.
Φυσικά, το St. Anthony δεν «ξεκολλήθηκε» ποτέ, καθώς τουλάχιστον ένα τμήμα του φαίνεται ότι βρισκόταν θαμμένο μέχρι που πέρασε ο νεαρός Lucas Atchison με τον ανιχνευτή μετάλλων. Και τώρα που αποκαλύφθηκε… θα θαφτεί κι άλλο.
Όπως δήλωσε ο Janusas στο CBC, το σχέδιο προς το παρόν είναι να ξαναθάψουν τα συντρίμμια που αποκάλυψαν. «Γεμίζουμε ξανά την τρύπα, το θάβουμε και δημιουργούμε ένα αναερόβιο περιβάλλον, δηλαδή χωρίς οξυγόνο, ώστε να μην έχουμε κανένα είδος παρασίτων εκεί μέσα ή άλλους οργανισμούς που θα φάνε ή θα καταστρέψουν τα συντρίμμια», δήλωσε ο Janusas. «Δεν είναι μια τέλεια λύση, αλλά διατηρεί τη δομή αυτού του πλοίου πιθανότατα για τουλάχιστον άλλα 50 χρόνια».
Πηγή: Popular Mechanics
