Η εικόνα του Κωνσταντίνος Κυρανάκης στην τηλεοπτική του εμφάνιση για τις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν απλώς αμήχανη — ήταν πολιτικά αποκαλυπτική. Όταν μια υπόθεση που φέρεται να αγγίζει έως και 15 υπουργούς φτάνει στο τραπέζι, οι πολίτες περιμένουν απαντήσεις. Αντί γι’ αυτό, είδαν εκνευρισμό, επιθετικότητα και μια εμφανή προσπάθεια υπεκφυγής.
Ο Κυρανάκης δεν απάντησε. Επιτέθηκε.
Δεν εξήγησε. Διέκοπτε και ανέβαζε τόνους.
Δεν διαφώτισε. Θόλωσε την κουβέντα.
Ακόμη και απέναντι στη δημοσιογράφο, η στάση του ξέφυγε από τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και πέρασε σε μια λογική «πίεσης» προς όποιον τολμά να θέτει ερωτήματα. Αυτό δεν είναι ισχυρή πολιτική παρουσία — είναι ένδειξη αδυναμίας.
Γιατί η αλήθεια είναι απλή:
Όταν υπάρχει καθαρή απάντηση, δίνεται.
Όταν δεν υπάρχει, αρχίζουν οι εντάσεις.
Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι το ύφος του. Είναι ότι πίσω από αυτό το ύφος δεν υπήρξε καμία ουσία. Καμία καθαρή τοποθέτηση για το τι περιέχουν οι δικογραφίες, καμία διάθεση να ανοίξει η συζήτηση για πιθανές ευθύνες. Μόνο μια επικοινωνιακή γραμμή που προσπαθεί να μετατρέψει ένα σοβαρό θέμα σε τηλεοπτική ένταση.
Και εδώ βρίσκεται το πολιτικό πρόβλημα:
Όταν μια κυβέρνηση εμφανίζεται νευρική απέναντι σε ερωτήσεις, η κοινωνία δεν πείθεται, υποψιάζεται.
Οι πολίτες δεν ζητούν εντάσεις. Ζητούν απαντήσεις.
Και όσο αυτές δεν δίνονται, κάθε τέτοια εμφάνιση λειτουργεί όχι ως άμυνα, αλλά ως ομολογία αδυναμίας.
Πηγή: VoiceNews.gr
