Με μια δήλωση που ισορροπεί ανάμεσα στο «φεύγω» και «μένω», ο Κώστας Αχ. Καραμανλής επιλέγει να μην είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές, αλλά ταυτόχρονα να παραμείνει κανονικά στη Βουλή μέχρι τη λήξη της θητείας. Μια εκδοχή πολιτικής ευθιξίας που μοιάζει περισσότερο με διαχείριση κόστους παρά με πραγματική ανάληψη ευθύνης.
Η εμπλοκή του στη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, με κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες, δεν τον οδηγεί σε άμεση αποχώρηση, αλλά σε μια «ήπια αποστρατεία» με χρονικό ορίζοντα… βολικά μακρινό. Δηλώνει αθώος, όπως άλλωστε συμβαίνει σχεδόν πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, και παραπέμπει την τελική κρίση στη Δικαιοσύνη. Μέχρι τότε όμως, η πολιτική καρέκλα παραμένει σταθερή.
Την ίδια στιγμή, στο παρασκήνιο, οι πιέσεις από το Μαξίμου για «διευκολύνσεις» δείχνουν ότι η υπόθεση δεν είναι απλώς νομική αλλά βαθιά πολιτική. Όταν η λέξη «διευκολύνουν» μπαίνει στο λεξιλόγιο, συνήθως σημαίνει ένα πράγμα: κάποιος πρέπει να απομακρυνθεί για να σωθεί η εικόνα.
Το πρόβλημα είναι πως η επιλογή αυτή δεν καθαρίζει το τοπίο – απλώς το θολώνει περισσότερο. Γιατί όταν ένας βουλευτής με βαριές σκιές δηλώνει ότι παραμένει μέχρι τέλους, το μήνυμα προς την κοινωνία είναι σαφές:
η ευθύνη μπορεί να περιμένει… αλλά η εξουσία όχι.
Και κάπως έτσι, η πολιτική «θυσία» μετατρέπεται σε μια επικοινωνιακή άσκηση ισορροπίας, σε ένα ακόμη επεισόδιο ενός γνώριμου έργου, όπου το σύστημα δείχνει να αντέχει – αλλά η εμπιστοσύνη να καταρρέει.
Πηγή: VoiceNews.gr
