Στις αρχές της προεδρίας του, ο Τζον Κένεντι συναντήθηκε με τον Νταβίντ Μπεν Γκουριόν για να συζητήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ και το εργοστάσιο στη Ντιμόνα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Tom Segev, ο Κένεντι κατέστησε σαφές ότι αντιτίθετο στην απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ισραήλ, καθώς ανησυχούσε γενικότερα για τη διάδοση των πυρηνικών όπλων παγκοσμίως. Η ανησυχία του εντάθηκε μετά την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962, η οποία ανέδειξε τον κίνδυνο πυρηνικής καταστροφής.
Ο Κένεντι υποστήριξε ότι ένας κόσμος με πολλά πυρηνικά κράτη θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνος. Η σκέψη αυτή αποτέλεσε τη βάση για τη Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων (NPT), η οποία διαπραγματεύτηκε μετά τον θάνατό του, υπογράφηκε το 1968 και τέθηκε σε ισχύ το 1970. Η συνθήκη βασίστηκε σε μια «μεγάλη συμφωνία»: τα πέντε κράτη που διέθεταν ήδη πυρηνικά όπλα θα τα διατηρούσαν, δεσμευόμενα όμως για διαπραγματεύσεις αφοπλισμού, ενώ τα υπόλοιπα κράτη θα παραιτούνταν από την απόκτησή τους, με αντάλλαγμα την πρόσβαση στην ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.
Σήμερα η NPT έχει 191 κράτη-μέλη. Εκτός της συνθήκης βρίσκονται η Ινδία, το Ισραήλ, το Πακιστάν, η Βόρεια Κορέα και το Νότιο Σουδάν. Το Ισραήλ ανέπτυξε πυρηνικά όπλα πριν από τις διαπραγματεύσεις της NPT, ενώ η Ινδία και το Πακιστάν απέκτησαν πυρηνικά όπλα το 1974 και το 1998 αντίστοιχα. Η Βόρεια Κορέα αποχώρησε από τη συνθήκη και πραγματοποίησε την πρώτη πυρηνική δοκιμή της το 2006.
Η 11η Διάσκεψη Αναθεώρησης της NPT θα πραγματοποιηθεί το 2026 στον ΟΗΕ, σε ένα ιδιαίτερα τεταμένο διεθνές περιβάλλον. Οι δύο προηγούμενες διασκέψεις δεν κατέληξαν σε κοινό τελικό έγγραφο. Μια νέα αποτυχία θεωρείται ότι θα μπορούσε να αποδυναμώσει περαιτέρω τη συνθήκη και να ενισχύσει τη διάδοση των πυρηνικών όπλων. H μη διάδοση χωρίς ουσιαστικό αφοπλισμό και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα.
Πηγή: VoiceNews.gr
