Η σύγκριση στην εικόνα είναι αποκαλυπτική. Από τη μία το USS Gerald R. Ford και από την άλλη το TCG Anadolu. Και μόνο οι διαστάσεις λένε την ιστορία.
Το αμερικανικό carrier έχει μήκος 337 μέτρα και πλάτος καταστρώματος πτήσης 78 μέτρα. Το τουρκικό πλοίο περιορίζεται στα 232 μέτρα μήκος και μόλις 32 μέτρα πλάτος. Δηλαδή μιλάμε για σχεδόν 100 μέτρα διαφορά σε μήκος και υπερδιπλάσιο πλάτος στο κατάστρωμα πτήσης. Δεν είναι λεπτομέρεια· είναι κατηγορία μεγέθους.
Το Ford μεταφέρει δεκάδες μαχητικά, διαθέτει καταπέλτες, πλήρη αεροπορική πτέρυγα και δυνατότητα παρατεταμένων επιχειρήσεων. Το Anadolu; Δεν έχει καν συμβατικά μαχητικά αεροσκάφη. Χτίστηκε για F-35B, η συμφωνία κατέρρευσε, και τελικά προσαρμόστηκε για UAV ώστε να μη μείνει δεμένο στο λιμάνι.
Το πλοίο δεν υλοποιεί τον αρχικό του ρόλο. Αντί για carrier, λειτουργεί ως πλατφόρμα drones και αποβατικό πλοίο. Και εδώ έρχεται το στρατηγικό ερώτημα.
Όταν μια χώρα διαθέτει δίκτυο στρατιωτικών βάσεων στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, ποιο είναι το επιχειρησιακό πλεονέκτημα ενός drone carrier; Τα UAV μπορούν να επιχειρούν από χερσαίες βάσεις με χαμηλότερο κόστος, μεγαλύτερη προστασία και χωρίς να εκτίθεται ένα μεγάλο πλοίο-στόχος στη θάλασσα.
Επιπλέον, χωρίς αεροσκάφη κάθετης απογείωσης, χωρίς καταπέλτες και χωρίς πλήρη αεροπορική πτέρυγα, το Anadolu δεν μπορεί να επιβάλει αεροπορική υπεροχή. Μπορεί να υποστηρίξει αποβατικές επιχειρήσεις, να μεταφέρει ελικόπτερα και drones, αλλά δεν μεταβάλλει τις ισορροπίες όπως ένα κανονικό carrier.
Με απλά λόγια; Η εικόνα το δείχνει καθαρά. Το Anadolu είναι αμφίβιο πλοίο με δυνατότητα UAV που βαφτίστηκε «αεροπλανοφόρο» για λόγους εντυπώσεων.
Το ζήτημα είναι αν μπορεί να κάνει αυτά που υπόσχεται ο τίτλος του. Και βάσει μεγέθους, εξοπλισμού και επιχειρησιακής φιλοσοφίας, η απάντηση είναι ότι η σύγκριση με ένα πραγματικό αεροπλανοφόρο απλώς δεν στέκει.
Γράφει ο Σαλαμινομάχος
Πηγή: VoiceNews.gr
