Η δημόσια στροφή του επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της Ουκρανίας, Κυρίλο Μπουντάνοφ, λειτουργεί ως καθρέφτης της πραγματικότητας που η προεδρία Ζελένσκι επιχειρεί να “στρογγυλέψει” επικοινωνιακά… Πως οι διαπραγματεύσεις κρίνονται αναγκαίες και το βασικό αγκάθι είναι το εδαφικό, άρα μιλάμε για πόλεμο που οδηγείται σε συμβιβασμό, όχι σε θριαμβευτική “τελική λύση” όπως πλασαρίστηκε επί χρόνια στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
Η δήλωση του Κυρίλο Μπουντάνοφ:
«Η πλευρά που είναι πιο αδύναμη δεν υπαγόρευσε ποτέ σε κανέναν όρους και δεν θα το κάνει.»
Την ίδια στιγμή, στις επαφές του Ζελένσκι με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, η συζήτηση μεταφέρεται πλέον στην αρχιτεκτονική εγγυήσεων ασφαλείας και στο πού τραβιέται η γραμμή στον χάρτη, με την ουκρανική πλευρά να κάνει λόγο για πρόταση αμερικανικής δέσμευσης 15 ετών και το εδαφικό να παραμένει το “καυτό” σημείο. Και όσο ο Ζελένσκι επιμένει σε ρητορικές “κόκκινες γραμμές επικοινωνίας” που δεν ταιριάζουν στον συσχετισμό ισχύος, τόσο στενεύει το περιθώριο ελιγμών του, γιατί στο πεδίο η Ρωσία εμφανίζεται να ελέγχει περίπου το 1/5 της ουκρανικής επικράτειας και το μεγαλύτερο μέρος (85%) του Ντονμπάς, ενώ από τη Μόσχα τίθεται ευθέως ζήτημα αποχώρησης ουκρανικών δυνάμεων από όσα τμήματα του Ντονμπάς παραμένουν υπό ουκρανικό έλεγχο.
Πηγή: VoiceNews.gr
