Την Πέμπτη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αύξησε τα επιτόκια για δεύτερη φορά από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία.
Οι εξελίξεις στην γεωπολιτική σκακιέρα και τα η δημοσίευση της μηνιαίας μεταβολής του δείκτη τιμών παραγωγού διατηρούν τόσο την ΕΚΤ όσο και την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) σταθερά σε τροχιά σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής, ενόψει της συνεδρίασης της Επιτροπής Ανοικτής Αγοράς (FOMC) την επόμενη εβδομάδα. Η ΕΚΤ αύξησε το επιτόκιο καταθέσεων κατά 25 μονάδες βάσης, στο 2,50%, μια κίνηση που ήταν ευρέως αναμενόμενη και εγκρίθηκε ομόφωνα.
Ωστόσο, το πιο ουσιαστικό μήνυμα προήλθε από τη συνέντευξη Τύπου της Προέδρου Κριστίν Λαγκάρντ στο Βερολίνο, όπου χαρακτήρισε την απόφαση «αυτονόητη» και απέφυγε να αντικρούσει τις προσδοκίες της αγοράς για περαιτέρω αυξήσεις επιτοκίων. Η Λαγκάρντ αναγνώρισε ότι οι προβλέψεις για τις προοπτικές ανάπτυξης είναι καθοδικοί, κυρίως λόγω της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και του πολέμου στην Ουκρανία. Παράλληλα, κατέστησε σαφές ότι οι κίνδυνοι για τον πληθωρισμό παραμένουν ανοδικοί.
Οι προβλέψεις των υπηρεσιών της ΕΚΤ τοποθετούν πλέον τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕΔΤΚ) στο 3,0% για το 2026, στο 2,5% για το 2027 και στο 2,1% για το 2028 — με το τελευταίο ποσοστό να υπερβαίνει τον στόχο του 2%. Οι αγορές ερμήνευσαν τη στάση αυτή, ως έμμεση ένδειξη υπέρ μιας πιο περιοριστικής πολιτικής (hawkish) και η απόδοση του γερμανικού διετούς ομολόγου σημείωσε άνοδο έως και 12 μονάδων βάσης, φτάνοντας στο 3,19%, το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων σχεδόν τριών ετών.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η έκθεση για τον Δείκτη Τιμών Παραγωγού (PPI) των ΗΠΑ για τον Αύγουστο ενίσχυσε περαιτέρω το σενάριο της περιοριστικής νομισματικής πολιτικής.
Ο γενικός δείκτης PPI αυξήθηκε κατά 0,4% σε μηνιαία βάση —τη μεγαλύτερη μηνιαία άνοδο από τον Μάιο— και κατά 5,4% σε ετήσια βάση, ξεπερνώντας ελαφρώς τη μέση εκτίμηση της αγοράς που ανερχόταν στο 5,3%. Κύριος μοχλός της ανόδου ήταν ο κλάδος της ενέργειας, με τις τιμές να αυξάνονται κατά 4,2% μέσα σε έναν μόνο μήνα, καθώς οι πιέσεις στις τιμές του πετρελαίου που συνδέονται με τη σύγκρουση στο Ιράν μετακυλίστηκαν στο κόστος παραγωγής.
