Ο αγώνας του Elon Musk να κυριαρχήσει στην τροχιά του πλανήτη μας με τους δορυφορικούς του σχηματισμούς δημιουργεί τόνους διαστημικών απορριμμάτων — τόσα πολλά, που ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να κοιτάζουμε προς τα πάνω.
Σύμφωνα με τον διάσημο αστροφυσικό του Smithsonian Jonathan McDowell, κάθε μέρα πέφτουν στη Γη ένας ή δύο από αυτούς τους δορυφόρους Starlink, όπως δήλωσε πρόσφατα στο EarthSky. Και ο αριθμός αυτός, προειδοποίησε ο McDowell, θα συνεχίσει να αυξάνεται.
Η ανησυχητική στατιστική υπογραμμίζει τις ανησυχίες σχετικά με τον ταχέως αυξανόμενο αριθμό των αναλώσιμων δορυφόρων στην χαμηλή τροχιά της Γης. Η SpaceX του Musk έχει εκτοξεύσει χιλιάδες από αυτούς εκεί πάνω χρησιμοποιώντας τους επαναχρησιμοποιούμενους πυραύλους του από το 2019, με περισσότερους από 8.000 να βρίσκονται σήμερα σε λειτουργία.
Με την επιτάχυνση αυτών των προσπαθειών τα τελευταία χρόνια, η SpaceX έχει εκτοξεύσει περισσότερους από 2.000 δορυφόρους μόνο το 2025. Εν τω μεταξύ, οι ανταγωνιστές της βιάζονται να καλύψουν τη διαφορά με τις δικές τους δορυφορικές υπηρεσίες διαδικτύου, με την Amazon να ξεκινά το σχέδιό της για την ανάπτυξη περισσότερων από 3.200 δορυφόρων, με την πρώτη παρτίδα να εκτοξεύεται νωρίτερα φέτος.
«Με την ανάπτυξη όλων των συστοιχιών, αναμένουμε περίπου 30.000 δορυφόρους σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη (Starlink, Amazon Kuiper, άλλοι) και ίσως άλλους 20.000 δορυφόρους σε απόσταση 1.000 χλμ. [620 μίλια] από τα κινεζικά συστήματα», δήλωσε ο McDowell στο EarthSky.
Με άλλα λόγια, η χαμηλή τροχιά της Γης γίνεται όλο και πιο πολυσύχναστη, και αυτό σημαίνει πολλές απώλειες δορυφόρων. Ένας από τους λόγους για τους οποίους συμβαίνουν τόσο συχνά είναι ότι οι δορυφόροι της Starlink έχουν μικρή διάρκεια ζωής, περίπου πέντε χρόνια. Μετά από αυτό, κατευθύνονται προς τη Γη, όπου υποτίθεται ότι θα καούν κατά την επανείσοδό τους στην ατμόσφαιρα.
Όλοι αυτοί οι καμένοι δορυφόροι ανησυχούν τους επιστήμονες για τη ρύπανση που προκαλούν με την απελευθέρωση μετάλλων στη στρατόσφαιρα, με μια μελέτη να υποθέτει ότι αυτό θα μπορούσε να ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα καταστρέψει το στρώμα του όζοντος.
«Μέχρι στιγμής, οι απαντήσεις κυμαίνονται από «αυτό είναι πολύ μικρό για να αποτελεί πρόβλημα» έως «είμαστε ήδη χαμένοι», δήλωσε ο McDowell στο The Register. «Αλλά η αβεβαιότητα είναι τόσο μεγάλη που υπάρχει ήδη η πιθανότητα να βλάπτουμε την ανώτερη ατμόσφαιρα».
Και η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί σύντομα να είναι το μικρότερο από τα προβλήματά μας. Σε μια έκθεση του 2023, η Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας προειδοποίησε ότι μέχρι το 2035, περίπου 28.000 θραύσματα από δορυφόρους Starlink θα μπορούσαν να επιβιώσουν από την επανείσοδο κάθε χρόνο, αυξάνοντας κατακόρυφα την πιθανότητα κάποιος στο έδαφος να χτυπηθεί και να σκοτωθεί από διαστημικά συντρίμμια — κάτι που κάποτε θεωρούνταν αστρονομικά απίθανο — σε ένα συγκλονιστικό 61% κάθε χρόνο.
Όπως έχουν τα πράγματα, η Γη είναι σε τροχιά να βομβαρδιστεί από πέντε επανεισόδους δορυφόρων την ημέρα στο εγγύς μέλλον, προειδοποίησε ο McDowell. Αλλά αυτό δεν είναι καν το χειρότερο σενάριο. Ο McDowell φοβάται ότι αν οι δορυφορικοί αστερισμοί γίνουν πολύ πυκνοί, θα μπορούσε να προκληθεί μια καταστροφική αλυσιδωτή αντίδραση που ονομάζεται σύνδρομο Kessler, στην οποία μερικές συγκρούσεις μεταξύ δορυφόρων θα εξελιχθούν σε ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση και θα δημιουργήσουν ακόμη περισσότερα διαστημικά συντρίμμια, παγιδεύοντας ενδεχομένως την ανθρωπότητα κάτω από έναν στροβιλισμένο δίνη τροχιακών θραυσμάτων. Οι δορυφόροι της SpaceX βρίσκονται σε αρκετά χαμηλή τροχιά, ώστε να είναι απίθανο να επιβιώσουν για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να συμβεί αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση, αλλά η κυριαρχία της εταιρείας σε αυτόν τον τομέα μπορεί να αναγκάσει τους ανταγωνιστές της να μετακινηθούν σε υψηλότερες τροχιές, όπου τα σκάφη τους θα χρειαστούν δεκαετίες, αν όχι αιώνες, για να βγουν από την τροχιά.
Και τι θα συμβεί αν μια ολόκληρη σειρά δορυφόρων καταστραφεί από μια ηλιακή καταιγίδα ταυτόχρονα; Δεν είναι αδύνατο, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι οι δορυφόροι έπεφταν από τον ουρανό πιο συχνά κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ασταθούς ηλιακής δραστηριότητας που ονομάζεται ηλιακό μέγιστο. Συνολικά, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε το πρόβλημα των διαστημικών απορριμμάτων.
Πηγή: Futurism
