Ενώ η Ιταλία του Μελόνι και η Τουρκία του Ερντογάν σφυρηλατούν στρατηγική συμμαχία με γεωπολιτικά, αμυντικά και ενεργειακά χαρακτηριστικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μεταβαίνει σήμερα στη Ρώμη για να συζητήσει –σύμφωνα με κυβερνητικές διαρροές– την αναβάθμιση των τραίνων της Hellenic Train.
Η χρονική σύμπτωση είναι ενδεικτική: μόλις λίγες ώρες αφότου Ερντογάν και Μελόνι προανήγγειλαν κοινές αμυντικές συμπαραγωγές, ενεργειακές επενδύσεις και στόχο διμερών συναλλαγών 40 δισ. δολαρίων, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται με… φάκελο σιδηροδρόμων ανά χείρας.
Το Μαξίμου επιχειρεί να διαρρεύσει ότι στην ατζέντα θα τεθούν επίσης το μεταναστευτικό και οι ευρωπαϊκές αμυντικές προκλήσεις, όμως η εικόνα της ελληνικής παρουσίας στη Ρώμη δεν αντέχει σε συγκρίσεις.
Η Μελόνι, με πολιτική ευελιξία και γεωστρατηγική ψυχραιμία, αξιοποιεί πλήρως την Τουρκία ως περιφερειακό εταίρο και μοχλό επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο. Από την πλευρά του, ο Ερντογάν εμφανίζεται στη Ρώμη ως συνομιλητής μεγάλων δυνάμεων, προωθώντας συμφωνίες με οικονομικό βάθος, στρατιωτικές συμπαραγωγές και επενδυτική προοπτική.
Ο Τούρκος πρόεδρος μιλά για drones, φυσικό αέριο, υδρογόνο και κοινές «εξόδους» στις αγορές της Αφρικής και της Ασίας.
Την ίδια στιγμή, η ελληνική πλευρά προβάλλει «αισιοδοξία» για το ενδεχόμενο να αποτελέσει –μαζί με την Ιταλία– «γέφυρα της Ευρώπης με τη Βόρεια Αφρική», μια γενικόλογη διατύπωση χωρίς βάθος και χωρίς συγκεκριμένα έργα ή δεσμεύσεις. Σε απόλυτη αντίθεση με την ιταλοτουρκική ατζέντα, που περιλαμβάνει κοινά συμφέροντα, ξεκάθαρα νούμερα και χειροπιαστά projects.
Η εικόνα δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών: ο Μητσοτάκης πάει στη Ρώμη για να διεκδικήσει καλύτερα βαγόνια για μια ξένη,ιδιωτική εταιρεία, την ώρα που η Τουρκία «μπουκάρει» στην καρδιά της ιταλικής πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ με γεωπολιτική ατζέντα.
Κι ενώ η Άγκυρα φιλοτεχνεί το προφίλ του αδιαμφισβήτητου μεσογειακού παίκτη, η Αθήνα περιορίζεται σε διπλωματικά wishful thinking και επικοινωνιακές διαρροές χωρίς πολιτικό εκτόπισμα.
Μένει να φανεί αν η ελληνική κυβέρνηση μπορεί –έστω και τώρα– να κατανοήσει ότι το παιχνίδι στη Μεσόγειο δεν παίζεται πια με δηλώσεις καλών προθέσεων, αλλά με αριθμούς, συμμαχίες και σχέδιο. Και αυτή τη στιγμή, οι αριθμοί είναι με τον Ερντογάν.
ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ:
Πηγή: VoiceNews.gr
