Η Τουρκία επανέρχεται με μια ακόμη ενορχηστρωμένη επιχείρηση προπαγάνδας στην Ανατολική Μεσόγειο, επιχειρώντας να παρουσιάσει την αμυντική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως δήθεν επιθετική απειλή. Μέσα από ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης και ψηφιακές πλατφόρμες, κατασκευάζεται ένα αφήγημα «περικύκλωσης» της Άγκυρας, στο οποίο εμπλέκονται σκόπιμα η Ελλάδα και το Ισραήλ. Πρόκειται για μια παλιά τακτική της τουρκικής στρατηγικής κουλτούρας, δημιουργία έντασης για εσωτερική κατανάλωση και εξαγωγή ευθυνών.
Η τουρκική μέθοδος: θόρυβος αντί για αποδείξεις
Το βίντεο της πλατφόρμας GZT, που παρουσιάζεται ως «αποκαλυπτική έρευνα», βασίζεται σε υποτιθέμενη ανάλυση OSINT, φτάνοντας στο σημείο να «ταυτοποιεί» οπλικά συστήματα από… σκιές σε πλάνα δοκιμών. Δεν υπάρχουν δορυφορικά δεδομένα, δεν υπάρχουν έγγραφα, δεν υπάρχει καμία σοβαρή τεκμηρίωση. Υπάρχει μόνο επικοινωνιακός εντυπωσιασμός, σχεδιασμένος να πείσει το τουρκικό κοινό ότι η χώρα απειλείται, ώστε να δικαιολογείται η επιθετική εξωτερική πολιτική της Άγκυρας.
Το αφήγημα της “απειλής” και η συνειδητή διαστρέβλωση
Η τουρκική προπαγάνδα βέβαια αποσιωπά ένα βασικό γεγονός. Τη συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου από το 1974 και τη μόνιμη παρουσία δεκάδων χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών στο βόρειο τμήμα του νησιού. Αντίθετα, βαφτίζει ως «επιθετική ενέργεια» κάθε μορφή νόμιμης αμυντικής προετοιμασίας της Λευκωσίας, παρότι αυτή κινείται αυστηρά εντός του διεθνούς δικαίου και του ευρωπαϊκού πλαισίου. Η Άγκυρα δεν επιδιώκει διάλογο· επιδιώκει στρατηγική σύγχυση.
Η ελληνική κυβέρνηση και το κενό στρατηγικής
Το πρόβλημα, όμως, δεν περιορίζεται στην Τουρκία. Η ελληνική κυβέρνηση φέρει σοβαρές ευθύνες, καθώς επιλέγει διαχρονικά μια στάση χαμηλών τόνων χωρίς αντίκρισμα. Ενώ η τουρκική πλευρά επενδύει συστηματικά σε αφήγημα, πίεση και προπαγάνδα, η Αθήνα περιορίζεται σε γενικόλογες δηλώσεις, αποφεύγοντας να αναδείξει επιθετικά τη νομική και στρατηγική διάσταση του ζητήματος.
Χαρακτηριστικό είναι ότι, παρά τις κατά καιρούς αναφορές στη Βουλή και στο Κοινοβούλιο περί στήριξης της Κύπρου και ενιαίου αμυντικού χώρου, δεν ακολουθείται συνεκτική πολιτική που να μεταφράζει τα λόγια σε πράξεις. Η έλλειψη ξεκάθαρης στρατηγικής γραμμής αφήνει χώρο στην Τουρκία να εμφανίζεται ως «αμυνόμενη», ανατρέποντας πλήρως την πραγματικότητα.
Γιατί αυτή η στάση είναι επικίνδυνη
Η ελληνική αδράνεια είναι στρατηγικά επιζήμια. Όταν δεν απαντάς οργανωμένα στην προπαγάνδα, αυτή παγιώνεται. Όταν δεν προβάλλεις σταθερά τη συμμαχική και ευρωπαϊκή διάσταση της Κύπρου, επιτρέπεις στην Άγκυρα να μετατρέπει ένα ζήτημα εισβολής και κατοχής σε «διαφωνία ίσων πλευρών». Και όταν αποφεύγεις τη σύγκρουση στο επίπεδο της αφήγησης, αργά ή γρήγορα θα τη βρεις μπροστά σου στο επίπεδο της πολιτικής πραγματικότητας.
Η Τουρκία παίζει επιθετικά, συστηματικά και χωρίς προσχήματα. Η Ελλάδα, αντί να διαμορφώνει πρωτοβουλίες, συχνά ακολουθεί. Σε μια περιοχή όπου η γεωπολιτική ισορροπία αλλάζει καθημερινά, η σιωπή και η αναβλητικότητα δεν είναι επιλογή. Αν η Αθήνα δεν επαναπροσδιορίσει άμεσα τη στρατηγική της απέναντι στην τουρκική προπαγάνδα και δεν στηρίξει έμπρακτα την Κύπρο, τότε το κενό δεν θα μείνει κενό, αλλά θα το καλύψει η Άγκυρα…
Γράφει ο Σαλαμινομάχος
Πηγή: VoiceNews.gr
