Η εμπειρία των επισκεπτών σε μια χώρα δεν ξεκινά από τα αξιοθέατα, αλλά από τις υποδομές και την καθημερινότητα που βιώνουν. Και όταν αυτή η καθημερινότητα περιλαμβάνει μετακινήσεις με μέσα όπως ο Προαστιακός, τότε η πραγματικότητα γίνεται προβληματική – όχι μόνο για τους κατοίκους, αλλά και για τον ίδιο τον τουρισμό.
Όσοι χρησιμοποιούν τα ΜΜΜ γνωρίζουν καλά τις καθυστερήσεις και την ασυνέπεια. Όμως το ζήτημα της καθαριότητας αποδεικνύεται ακόμη πιο σοβαρό. Σε αντίθεση με το μετρό που διατηρεί μια σχετικά ικανοποιητική εικόνα, ή τα νεότερα λεωφορεία που δείχνουν πιο προσεγμένα, ο Προαστιακός φαίνεται να βρίσκεται σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο και όχι προς το καλύτερο.
Τα καθίσματα παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης, με φθορές και εμφανή βρωμιά που δύσκολα μπορεί να αγνοήσει κανείς. Παρά τις προσπάθειες του προσωπικού καθαριότητας, η συντήρηση μοιάζει ανεπαρκής, ενώ οι παρεμβάσεις περιορίζονται μόνο σε περιπτώσεις σοβαρών ζημιών. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον που προκαλεί δυσφορία και εύλογες ανησυχίες για την υγιεινή.
Η εικόνα αυτή δεν αφορά μόνο την καθημερινότητα των πολιτών. Αγγίζει άμεσα την εικόνα της χώρας προς τα έξω. Ένας επισκέπτης που έρχεται με προσδοκίες για ποιότητα και φιλοξενία, έρχεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που δεν συνάδει με το αφήγημα του “ποιοτικού τουρισμού”.
Η καθαριότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασικός δείκτης πολιτισμού και σεβασμού. Και όσο τα βασικά μέσα μεταφοράς δεν ανταποκρίνονται σε αυτό το επίπεδο, η προσπάθεια για αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος παραμένει ελλιπής.
Πηγή: VoiceNews.gr
