Η άφιξη της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO), Λάουρα Κοβέσι, στην Αθήνα την Τετάρτη 22 Απριλίου για το 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, υπό κανονικές συνθήκες, θα αποτελούσε μια απλή θεσμική ρουτίνα. Στη σημερινή Ελλάδα, όμως, εξελίσσεται σε καταλύτη ενός πρωτοφανούς πολιτικού εκτροχιασμού.
Η παρουσία της συμπίπτει και δεν μιλάμε για σατανικές συμπτώσεις, με τη συζήτηση στη Βουλή για την άρση ασυλιών στην οσμή κακουργηματικής απάτης του ΟΠΕΚΕΠΕ. Συμπίπτει με το τσουνάμι των νέων δικογραφιών, την παραίτηση Λαζαρίδη, την εν εξελίξει δίκη των Τεμπών. Όλα αυτά αποτυπώνονται πλέον στο πολιτικό ισοζύγιο με μια κυβέρνηση που χάνει έως και επτά μονάδες σε λίγες εβδομάδες στα εσωτερικά γκάλοπ του Μαξίμου, αντιμετωπίζοντας ένα εκκωφαντικό 74% κοινωνικής αποδοκιμασίας.
Η Κατάρρευση του Διαχειριστικού Μύθου
Το κυβερνητικό αφήγημα περί «σταθερότητας και διαχειριστικής επάρκειας» έχει γίνει συντρίμμια. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η απόδειξη για το πώς η επαρχία βλέπει πλέον τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Οι αγρότες, ιστορικός πυρήνας της κυβερνητικής παράταξης, μετατρέπονται σε οργισμένο ποτάμι βλέποντας τις επιδοτήσεις τους να γίνονται αντικείμενο έρευνας για απάτη.
Και ενώ το Μαξίμου προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, η παράταξη αιμορραγεί εκ των έσω. Δημόσιες δηλώσεις που ισχυρίζονται φαντάσματα της ΝΔ ότι «…ούτε το 5% των σκανδάλων δεν έχει βγει στη φόρα…» για το πάρτι στον χώρο της Υγείας, αποτελεί βόμβα στα θεμέλια του συστήματος.
Το Δημοκρατικό Ολίσθημα
Σε οποιαδήποτε στοιχειωδώς λειτουργική κοινοβουλευτική δημοκρατία, αυτή η αλληλουχία σκανδάλων και αποκαλύψεων θα είχε ενεργοποιήσει τα θεσμικά αντανακλαστικά με παραιτήσεις υπουργών, σαρωτικός ανασχηματισμός, και προ πολλού, προσφυγή στις κάλπες. Αυτός είναι ο φυσιολογικός δημοκρατικός μηχανισμός. Όταν η εξουσία χάνει το ηθικό της έρεισμα, επιστρέφει την εντολή στον λαό.
Αντ’ αυτού, παρακολουθούμε έναν θλιβερό αγώνα γαντζώματος στην καρέκλα. Και εδώ εντοπίζεται το πραγματικό, βαθύ δημοκρατικό ολίσθημα.
Το πρόβλημα δεν είναι η Λάουρα Κοβέσι. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει ακριβώς τη δουλειά της, ελέγχει την κατασπατάληση ενωσιακών πόρων. Η τραγωδία για τη χώρα είναι ότι ελπίζει να πέσει η κυβέρνηση από έναν υπερεθνικό θεσμό, ακριβώς επειδή το εγχώριο σύστημα αρνείται να αυτοδιορθωθεί. * Όταν η κυβερνητική πλειοψηφία λειτουργεί ως ασπίδα, αρνούμενη να άρει ασυλίες.
Όταν οι εμπλεκόμενοι υπουργοί δεν έχουν την πολιτική τσίπα να παραιτηθούν.
Όταν το Μαξίμου, αντί να δώσει απαντήσεις, καταφεύγει σε θεωρίες συνωμοσίας περί «στοχοποίησης», επιτιθέμενο στον ελεγκτή.
Αυτό ακριβώς είναι πολιτική παθολογία. Η λογοδοσία πρέπει να παράγεται στη Βουλή των Ελλήνων και στις κάλπες. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση ανάγκασε, με την αλαζονεία και τη συγκάλυψή της, να μεταφερθεί η ελπίδα της εσωτερικής κάθαρσης στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, αποτελεί τεράστια ήττα για το σύνολο του ελληνικού πολιτικού συστήματος.
Η Ετυμηγορία της Τετάρτης
Η επίθεση στους ευρωπαϊκούς θεσμούς γυρίζει ήδη μπούμερανγκ. Τα μηνύματα από την Ευρώπη είναι ξεκάθαρα και ο κίνδυνος για τις εκταμιεύσεις του Ταμείου Ανάκαμψης είναι πλέον ορατός, όσο η διαχείρισή τους ελέγχεται για συστηματικές παρατυπίες.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα πιο οξυδερκή στελέχη της κυβέρνησης, κορυφαίοι υπουργοί, τηρούν ήδη αποστάσεις ασφαλείας από τη χυδαία εκστρατεία λάσπης κατά της Ευρωπαίας Εισαγγελέως. Διαβάζουν τις κενές δημοσκοπήσεις. Ξέρουν ότι τα νοσοκομεία έρχονται στο μικροσκόπιο. Κατανοούν ότι η επόμενη μέρα της παράταξής τους δεν μπορεί να χτιστεί πάνω σε έναν παράλογο και αυτοκαταστροφικό πόλεμο με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η 22α Απριλίου θα είναι μια ημέρα οπου οι μάσκες θα πέσουν!
Πηγή: VoiceNews.gr
