Θα βάλει νέο ενεργειακό «αυτογκόλ» η ΕΕ;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει να λαμβάνει συνεχώς κακές αποφάσεις στον ενεργειακό τομέα, τις οποίες πληρώνει ακριβά. Σήμερα κερδίζει έδαφος το λεγόμενο «ιαπωνικό μοντέλο», που θα ανακοινωθεί επισήμως μέσα στις επόμενες ημέρες στο πλαίσιο του νέου Σχεδίου μείωσης του ενεργειακού κόστους της Κομισιόν.
Το μοντέλο προβλέπει ότι ευρωπαϊκές εταιρείες θα γίνουν μέτοχοι σε μεγάλα έργα παραγωγής LNG διεθνώς, με αντάλλαγμα μακροχρόνιες συμβάσεις προμήθειας αερίου. Η τακτική αυτή μπορεί να ακούγεται συνετή, είναι όμως εντελώς ετεροχρονισμένη. Αν είχε εφαρμοστεί την προηγούμενη δεκαετία, τότε η Ευρώπη θα είχε γλιτώσει πολλά χρήματα κατά τη διάρκεια της κρίσης, όταν το αέριο ήταν είδος εν ανεπαρκεία.
Αντιθέτως, σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά: Μέσα στα επόμενα 2-5 χρόνια η αγορά θα κατακλυστεί έτσι κι αλλιώς από νέες ποσότητες LNG και οι τιμές μοιραία θα ομαλοποιηθούν. Άρα, γιατί να δαπανήσει τόσα χρήματα η EE και να «κλειδώσει» για δεκαετίες ένα καύσιμο που υποτίθεται ότι θέλει να αφαιρέσει από το ενεργειακό της μείγμα;
Η απάντηση μάλλον βρίσκεται στο έντονο λόμπινγκ που έλαβε χώρα τα τελευταία χρόνια στους διαδρόμους των Βρυξελλών από συμφέροντα με πολύ βαθιές τσέπες που επωφελήθηκαν τα μέγιστα κατά τη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης.
