Πόσο κοστίζει μια εκταφή
Είναι γνωστές οι θέσεις μου για το δυστύχημα στα Τέμπη, καθώς εκτιμώ ότι υπήρχε κατά την κρίση μου αναμφίβολη αδράνεια και μερικές αξιοσημείωτες παραλείψεις, που βέβαια σε έναν καλόπιστο παρατηρητή, δημιουργούν εξαιρετικό προβληματισμό. Τουλάχιστον, από τη γνώση που έχουμε από την κοινολόγηση στοιχείων και μόνο.
Για παράδειγμα, δεν μπορώ να αντιληφθώ, γιατί η ανάκριση έκανε τέσσερις μήνες για να ζητήσει τα βίντεο από την αρμόδια εταιρεία ,όταν είναι γνωστό σε όλους ότι η όποια καταγραφή σε όποιο μηχάνημα, δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από τρεις μήνες τεχνικά. Τα βίντεο είναι από τις πρώτες πράξεις. Δεν μπορώ να αντιληφθώ, γιατί η ίδια η εταιρεία -από την πρώτη στιγμή- δεν παρέδωσε όλα τα βίντεο που είχε στη διάθεση της, όταν από τη δεύτερη μέρα κιόλας γνωρίζαμε ότι έχει γίνει έκρηξη και υπήρχε σοβαρό θέμα. Πράγματι δημιουργεί απορία, για το λόγο που η εκταφή δεν ήταν μέρος της ανακριτικής διαδικασίας έως τώρα, όπως φαίνεται, όταν μάλιστα και το πόρισμα του Πολυτεχνείου αναφέρει για την ύπαρξη ξυλολίου σε υπέρ χιλιαπλάσιές ποσότητες από το φυσιολογικό και έπρεπε να γίνει αίτηση από έναν χαροκαμένου πατέρα. Φαίνεται, να μην υπήρχε τόσο εξειδικευμένη τοξικολογική εξέταση. Αν παρόλα αυτά υπήρχε, θα πρέπει να κοινολογηθεί για να λήξει το θέμα. Όλα αυτά, είναι γεγονότα, τα οποία σε αυτούς που πιστεύουν την συγκάλυψη ή τις πιέσεις, δίνει ισχυρά πατήματα και πάντως όχι ασφάλεια ανεξαρτησίας, τουλάχιστον ως αίσθηση.
Όπως και να έχει όμως, θα πρέπει να προσεγγίσουμε το θέμα της εκταφής με νηφαλιότητα. Όταν έχει περαιωθεί η ανάκριση, πράξη η οποία να αφορά αυτή, δεν μπορεί να γίνει, συνεπώς οποιοδήποτε αίτημα θα απορριφθεί. Με προβληματίζει πάρα πολύ, το χρονικό σημείο που έγινε η αίτηση της εκταφής, δηλαδή ΜΕΤΑ το πέρας της ανακρίσεως. Όπως τα ανωτέρω, μου δίνουν (πάλι κατά την κρίση μου) γεύση ανασφάλειας ως προς την ανεξαρτησία της έρευνας, τώρα εν προκειμένω, μου δίνεται η αίσθηση επιδίωξης καθυστερήσεώς της διαδικασίας. Όπως γίνεται αντιληπτό, δεν μπορεί ο καθένας να ξεθάβει τον οποιοδήποτε νεκρό και απαιτείται για αυτό άδεια των αρχών και εν προκειμένω του Εισαγγελέα, για μια πράξη όμως η οποία δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από όποια ανακριτική δικογραφία. Συνεπώς, όσο μας προβληματίζει το ένα κομμάτι μας προβληματίζει και το άλλο και η απεργία πείνας , ή η συμπαράσταση σε μία πράξη, η οποία φαίνεται προβληματική ως προς το χρόνο που επιδιώχθηκε, (οι συγγενείς είχανε δυόμιση χρόνια για να το προτείνουν), εμένα με ξενίζει.
Ήδη αυτό το συγκλονιστικό δυστύχημα θα αποτελέσει ή πρέπει να αποτελέσει ορόσημο στην μετά μεταπολιτευτική Δημοκρατία μας. Θα πρέπει να διακρίνουμε όμως, κάτι που ακόμη δεν είναι ευχερές ακόμα , εάν όλες αυτές οι επισημάνσεις σφαλμάτων, που μπορεί να κάνει ένας έμπειρος με την ανάκριση, έχουνε γίνει πράγματι λόγω έλλειψης ικανοτήτων, ή για κάτι άλλο. Ακόμα δεν μπορούμε να έχουμε ασφαλές συμπέρασμα, αλλά κάτι μέσα μας, δεν αφήνει γεύση πληρότητας διαδικασιών. Κάτι το οποίο θα συνέβαινε μάλλον ούτως ή άλλως ,αφού ανάγκασαν έναν και μόνο άνθρωπο ,να πάρει το βάρος όλου αυτού του δικονομικού τέρατος.
Η αίσθηση πληρότητας όμως, δεν είναι η απόρριψη του αιτήματος εκταφής, του οποίου η απόρριψη προφανώς είναι απολύτως νόμιμη. Δεν κοστίζει κάτι μια εκταφή γενικά. Είναι αυτό το κάτι που ψυχανεμιζόμαστε εμείς οι καλοπροαίρετοι και για το από εδώ και για το από εκεί..
Γιώργος Χ. Βήτας
Δικηγόρος παρ’Αρείω Πάγω
Θεολόγος με μεταπτυχιακή ειδίκευση στην Θρησκειολογία
Πολιτευτής με την Ελληνική Λύση
Πηγή: VoiceNews.gr
