Τα chatbots που μιμούνται την ενσυναίσθηση και τη συναισθηματική υποστήριξη γίνονται όλο και πιο συνηθισμένα και η αυξανόμενη παρουσία τους εγείρει πιεστικά ερωτήματα σχετικά με τη δημόσια ευημερία. Παρόλο που τα συστήματα αυτά μπορούν να προσφέρουν άνεση, συντροφικότητα, ακόμη και θεραπευτική αξία, οι ειδικοί ανησυχούν έντονα για το γεγονός ότι η ανάπτυξή τους καθοδηγείται περισσότερο από το κέρδος και τον ανταγωνισμό της αγοράς παρά από τη δέσμευση για την ασφάλεια των χρηστών.
Οι εταιρείες που δημιουργούν chatbots που ανταποκρίνονται συναισθηματικά λειτουργούν σε ένα περιβάλλον όπου η δέσμευση των χρηστών είναι ο βασιλιάς. Όσο περισσότεροι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με αυτά τα συστήματα, τόσο πιο κερδοφόρα γίνονται. Αυτό δημιουργεί ένα ισχυρό κίνητρο για τον σχεδιασμό chatbots που ενθαρρύνουν τις μακροχρόνιες και οικείες αλληλεπιδράσεις, ακόμη και αν αυτές οι αλληλεπιδράσεις προωθούν τη συναισθηματική εξάρτηση ή την ανθυγιεινή προσκόλληση. Μελέτες και αναδυόμενες περιπτώσεις συνδέουν ήδη τη σχεσιακή ΤΝ με την εξάρτηση, την αυταπάτη, την εθιστική συμπεριφορά, ακόμη και τον ιδεασμό αυτοτραυματισμού.
Μια πρόσφατη αλλαγή σε ένα σημαντικό μοντέλο chatbot αποκάλυψε πόσο σοβαροί μπορεί να είναι αυτοί οι κίνδυνοι. Όταν αντικαταστάθηκε η προηγούμενη έκδοση, χιλιάδες χρήστες αντέδρασαν με θλίψη, θυμό και αγωνία, καταδεικνύοντας πόσο πολλά άτομα είχαν εν αγνοία τους δημιουργήσει βαθύτατους δεσμούς με μια μηχανή. Οι παιδιατρικοί και εφηβικοί χρήστες μπορεί να αντιμετωπίζουν ακόμη μεγαλύτερη ευπάθεια, καθώς οι νέοι μπορεί να δυσκολεύονται να διακρίνουν μεταξύ προσομοιωμένης οικειότητας και γνήσιας ανθρώπινης υποστήριξης.
Ο δυνητικός κίνδυνος δεν περιορίζεται στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται τα chatbots στο παρόν. Επειδή αυτά τα εργαλεία είναι ουσιαστικά αυτορυθμιζόμενα, οι εταιρείες μπορούν να τα αλλάξουν ή να τα αφαιρέσουν με μικρή εποπτεία. Εάν εκατομμύρια χρήστες χάσουν ξαφνικά την πρόσβαση σε έναν ψηφιακό σύντροφο που λειτουργεί σαν θεραπευτής, οι συναισθηματικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι σοβαρές.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι όσο οι εταιρείες τεχνολογίας αξιολογούνται με βάση το μερίδιο αγοράς και την ταχύτητα της καινοτομίας, θα εξακολουθούν να έχουν κίνητρο να θέτουν τη δέσμευση πάνω από την ευημερία. Για να αντιμετωπιστεί αυτή η ανισορροπία, απαιτείται εξωτερική ρύθμιση. Οι πολιτικές θα μπορούσαν να θέσουν πρότυπα ασφαλείας, να μειώσουν τα κίνητρα που ενθαρρύνουν τον εθιστικό σχεδιασμό και να αποτρέψουν τις εταιρείες από το να δίνουν προτεραιότητα στην ανάπτυξη έναντι της ψυχικής υγείας.
Οι ερευνητές και οι κλινικοί ιατροί τονίζουν ότι είναι επείγον να μελετηθεί η συναισθηματική εξάρτηση από την ΤΝ και να ενημερωθεί το κοινό για τους κινδύνους της. Χωρίς παρέμβαση, ένα μέλλον που διαμορφώνεται από εμπορικά κίνητρα και όχι από τη δημόσια υγεία θα μπορούσε να εξομαλύνει την επιβλαβή εξάρτηση από την τεχνητή συντροφικότητα. Το διακύβευμα είναι υψηλό και η αδράνεια θα μπορούσε να επιτρέψει στις δυνάμεις της αγοράς να υπαγορεύσουν το συναισθηματικό τοπίο της κοινωνίας.
Πηγή: VoiceNews.gr
