Ο Δήμος Κηφισιάς απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι ξέρει να κρατά ψηλά τα
στάνταρ του — κυριολεκτικά μέχρι και 2 μέτρα κάτω από τη γη. Με νέα
ανακοίνωση, ο Δήμος διαθέτει «χώρους διαδοχικής ταφής» (γνωστούς και ως
οικογενειακούς τάφους) με τιμές που θυμίζουν περισσότερο real estate παρά
δημοτική υπηρεσία: 120.000€ για την Α΄ κατηγορία, 100.000€ για τη Β΄ και
65.000€ για τη Γ ΄. Οι τιμές είναι τέτοιες που εύλογα αναρωτιέται κανείς αν
συνοδεύονται και από θέση πάρκινγκ ή σύστημα αυτόματου ποτίσματος!
Οι «μεσιτικές υπηρεσίες» του δήμου λειτουργούν υποδειγματικά, με ηλεκτρονική
υποβολή και πλήρη ενημέρωση, σε τιμές που θα ζήλευαν ακόμα και τα μεσιτικά
γραφεία της Εκάλης. Γιατί στην Κηφισιά η πολυτέλεια δεν σταματά ούτε μετά
θάνατον!
Το φαινόμενο όμως δεν περιορίζεται στα βόρεια προάστια. Ο Δήμος Αθηναίων
κρατά τα πρωτεία, αφού σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Α’ Νεκροταφείου, οι
τιμές φτάνουν έως και 237.952,84 ευρώ για μια «αιώνια κατοικία», τιμή που θα
αρκούσε για διαμέρισμα στο Παγκράτι ή μια γκαρσονιέρα με θέα τον Λυκαβηττό.
Στον σχετικό πίνακα, ο τάφος παρουσιάζεται κανονικά με τετραγωνικά μέτρα,
ημερομηνία διάθεσης και όνομα τελευταίου δικαιούχου, αποδεικνύοντας ότι η
ελληνική γραφειοκρατία συνεχίζει να μας συνοδεύει μέχρι τέλους.
Ακολουθεί ένας συγκριτικός πίνακας τιμών για ορισμένους δήμους της χώρας, όπως
δημοσιεύθηκαν ή καταγράφηκαν σε επίσημες πηγές:
Βλέποντας τον πίνακα, καταλαβαίνει κανείς πως η «τελική κατοικία» έχει πλέον
αντικειμενική αξία και… συντελεστή δόμησης. Από τη Δυτική Θεσσαλονίκη μέχρι το
Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, η διαφορά τιμής θυμίζει περισσότερο αγοραπωλησία
οικοπέδου παρά δημοτική παροχή.
Ίσως λοιπόν να μπαίνουμε σε μια νέα εποχή όπου το real estate επεκτείνεται και…
στη μεταθανάτια ζωή. Με τέτοιες τιμές, δεν θα μας ξάφνιαζε να δούμε αγγελίες
του τύπου «Τάφος με θέα και ενεργειακή κλάση Α+», συνοδευόμενες από
φωτορεαλιστικά σχέδια και drone λήψεις. Αν συνεχιστεί έτσι, το Υπουργείο
Ανάπτυξης δεν αποκλείεται να εγκαινιάσει πρόγραμμα επιδότησης για την «πρώτη
αιώνια κατοικία», ενώ οι τράπεζες θα λανσάρουν μεταθανάτια στεγαστικά δάνεια
με περίοδο χάριτος… μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Το μόνο που μένει να μάθουμε
είναι αν οι εισπρακτικές θα συνεχίσουν να μας παίρνουν τηλέφωνο — και εκεί
πάνω.
Η ιδιότυπη «αγορά αιωνίων κατοικιών» είναι σχεδόν αποκλειστικό ελληνικό
φαινόμενο. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο θάνατος δεν θεωρείται επενδυτικό προϊόν,
αλλά μια στοιχειώδης δημόσια υπηρεσία με λογικό κόστος. Στη Γαλλία, για
παράδειγμα, η παραχώρηση τάφου στο Παρίσι κοστίζει περίπου 2.000 έως 4.000
ευρώ για περίοδο 30 ετών, ενώ στη Γερμανία η ταφή σε δημοτικό κοιμητήριο
κυμαίνεται από 1.000 έως 6.000 ευρώ ανάλογα με τη διάρκεια και την τοποθεσία.
Στην Ιταλία οι τιμές παραχώρησης τάφου φτάνουν τα 3.000 έως 10.000 ευρώ,
συχνά με δικαίωμα χρήσης έως 99 χρόνια, ενώ στη Βρετανία ακόμη και οι πιο
ακριβές περιοχές, όπως το Λονδίνο, σπάνια ξεπερνούν τις 10.000 λίρες.
Μόνο στην Ελλάδα φαίνεται πως η «γη της επαγγελίας» έχει μεταφερθεί… στα
κοιμητήρια. Εδώ, η αιώνια ανάπαυση κοστολογείται με όρους αντικειμενικής
αξίας, ζώνης και θέσης, αποδεικνύοντας ότι η στεγαστική κρίση μάλλον δεν
σταματά ούτε μετά θάνατον.
Πηγή: VoiceNews.gr
