Σε μια εποχή που οι τιμές των κατοικιών έχουν εκτοξευτεί, η απόκτηση ενός σύγχρονου νέου διαμερίσματος (αντισεισμικό, «πράσινο») δεν είναι απλώς δύσκολη, είναι σχεδόν ανέφικτη για την πλειοψηφία των Ελλήνων. Σύμφωνα με έρευνες, στην Αττική η μέση τιμή πώλησης για «καινούριες» κατοικίες (<5 χρόνια) υπερβαίνει τα 3.700 €/τ.μ. μόνο για την ευρύτερη περιοχή Αθήνας‑Πειραιά.
Αλλά και σε πιο premium περιοχές, τα νούμερα… τρομάζουν. Για παράδειγμα η περιοχή της Γλυφάδα ξεπέρασε τα ~6.600 €/τ.μ. για νέα ακίνητα.
Ουσιαστικά, το «κανονικό σπίτι» για μια μέση ελληνική οικογένεια έχει πάψει να είναι στις επιλογές της. Όταν οι τιμές ανεβαίνουν με ρυθμούς 8‑10% το χρόνο για καινούρια ακίνητα (κάτι που καταγράφεται επίσημα από τη Τράπεζα της Ελλάδος), και τα εισοδήματα παραμένουν στάσιμα ή αυξάνονται ελάχιστα, τότε το αποτέλεσμα είναι «εύκολη αγορά» μόνο για λίγους.
Γιατί η πολιτική της κυβέρνησης έχει αποτύχει
Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε όντως κάποιο σχέδιο ώστε να κάνουν προσιτές κατοικίες για τη μέση ελληνική οικογένεια, θα έπρεπε να δείξει αποτελέσματα. Αντιθέτως όμως:
Η… «λύση» της οικοδομικής δραστηριότητας μοιάζει να στρέφεται στις πολυτελείς κατασκευές για ξένους επενδυτές, όχι στις προσιτές κατοικίες για Έλληνες. Οι τιμές εκτοξεύονται εκεί που ο Έλληνας δεν μπορεί να ακολουθήσει.
Οι αυξήσεις στις τιμές (έως και ~40% από τις αρχές του 2022 για νεόδμητα) δεν συνοδεύτηκαν από πακέτα στήριξης που να καλύπτουν την ανάγκη της μέσης οικογένειας, παρά μόνο “λόγια” και “προγράμματα” που μένουν στη θεωρία.
Η έλλειψη ελέγχου στη φούσκα των κατοικιών, ειδικά εκεί όπου επενδυτές αγοράζουν ή εκμεταλλεύονται «χρυσές» τοποθεσίες, αφήνει τις τοπικές κοινωνίες να πληρώνουν το κόστος: ανύπαρκτες επιλογές για όλους εκτός της ελίτ.
Τι χρειάζεται – και γιατί δεν το βλέπουμε
Για να αλλάξει το «παιχνίδι», χρειαζόμαστε μέτρα όπως:
Μαζική αύξηση της κατασκευής προσιτών κατοικιών (όχι μόνο high‑end).
Ρύθμιση που να περιορίζει την υπερβολική κερδοφορία και το «στοκ» ακινήτων που ανεβάζουν τιμές χωρίς σχέση με εισόδημα.
Κίνητρα για μέσες οικογένειες και νέους να μπορούν να αποκτήσουν σπίτι και όχι με το βλέμμα στραμμένο μόνο στους ξένους επενδυτές.
Πραγματική παρέμβαση στην αγορά: φόροι, επιδόματα, έλεγχος τιμών, σχεδιασμός όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου η στέγαση είναι δικαίωμα, όχι πολυτέλεια.
Αλλά έως τώρα βλέπουμε: υψηλές τιμές, λίγες επιλογές για τον μέσο πολίτη, και πολύ μικρή πολιτική αλλαγή από την κυβέρνηση που θα έπρεπε να «παίζει» για τους πολλούς και όχι μόνο για τους λίγους. Καιρός να ασχοληθούμε σοβαρά και με το γεγονός ότι «το σπίτι» στην Ελλάδα δεν είναι πλέον για τον μέσο Έλληνα πολίτη.
Γράφει ο Σαλαμινομάχος
Πηγή: VoiceNews.gr
