Σε αυτό που σήμερα καταλαβαίνουμε ότι ήταν εντελώς θεατρικές προσπάθειες να ελεγχθεί η πανδημία Covid-19, οι ειδικοί απαίτησαν και οι πολιτικοί επέβαλαν κάθε είδους παρεμβατικές πολιτικές. Οι εντολές μάσκας ήταν μία από τις πιο προφανείς. Κλείσιμο σχολείων. Λουκέτα. Απαγόρευση κυκλοφορίας. Όρια χωρητικότητας. Εκστρατείες φόβου. Ο κατάλογος είναι και ήταν ατελείωτος. Και δυστυχώς το κοινό συμμορφώθηκε πρόθυμα με όλες αυτές.
Συνεχίζονταν και συνεχίζονταν, για χρόνια σε ορισμένες περιπτώσεις. Αλλά στις συζητήσεις τους για αυτές τις άχρηστες πολιτικές, ένα πράγμα που αγνοούσαν πάντα, χωρίς καμία αποτυχία, ήταν το παρεπόμενο κόστος.
Σίγουρα, μπορείτε να επιβάλλετε μάσκες, αλλά ποιες είναι οι επιπτώσεις για όσους αναγκάζονται να τις φορούν; Ποιο είναι το κόστος από την άποψη της χαμένης κοινωνικής συνοχής, της κανονικοποίησης της αντικοινωνικής συμπεριφοράς; Ποια είναι τα αντισταθμιστικά οφέλη που προκύπτουν από το κλείσιμο των σχολείων, από την αναγκαστική διακοπή λειτουργίας των επιχειρήσεων ή από το κλείδωμα της κοινωνίας;
Υπάρχουν βλάβες στη σωματική, συναισθηματική ή λεκτική ανάπτυξη;
Αυτά είναι σημαντικά ερωτήματα που αγνοήθηκαν πλήρως από τους κυβερνώντες κατά τη διάρκεια της πανδημίας, επειδή ήταν ενοχλητικά για τους αρχιτέκτονες της κοβιδιοκτονίας.
Όμως, νέες έρευνες έχουν κυκλοφορήσει και επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά ότι ο συλλογικός παραλογισμός των πολιτικών του Κοβιδίου προκάλεσε τεράστια ζημιά και μόνιμη βλάβη σε μια γενιά παιδιών. Για το τίποτα.
Κλείσιμο της Covid, μάσκες σταμάτησαν την ανάπτυξη της παιδικής ηλικίας
Μια νέα μελέτη κυκλοφόρησε αυτό το μήνα που παρακολουθεί τα αναπτυξιακά αποτελέσματα των μικρών παιδιών που μεγάλωσαν κατά την περίοδο της πανδημίας, ηλικίας 1-5 ετών. Η μελέτη αυτή ήταν μια συστηματική ανασκόπηση- ουσιαστικά μια εξέταση περισσότερων από δώδεκα μελετών σχετικά με την παιδική ανάπτυξη όσων ξεκίνησαν να μαθαίνουν και να μεγαλώνουν στην εποχή των μασκών και των εντολών.
Βέβαια, από τις 17 μελέτες που συμπεριελήφθησαν και κάλυπταν το πώς εξελίχθηκαν τα αναπτυξιακά αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, «σχεδόν όλες» ανέφεραν μια «αρνητική συσχέτιση» μεταξύ των ετών Covid και της εκπαιδευτικής και συναισθηματικής ανάπτυξης.
«Μεταξύ των 17 μελετών που ανέφεραν αναπτυξιακά αποτελέσματα, σχεδόν όλες ανέφεραν αρνητική συσχέτιση μεταξύ της πανδημίας και των αναπτυξιακών τομέων που εξετάστηκαν», αναφέρει η μελέτη.
Επίσης, δεν επρόκειτο μόνο για ένα θέμα- τα παιδιά είδαν σημαντικές «αρνητικές συσχετίσεις» σε πολλούς τομείς σε 15 από τις 17 μελέτες που συμπεριλήφθηκαν.
«Δεκαπέντε από τις 17 μελέτες έδειξαν αρνητικές συσχετίσεις σε διάφορους τομείς (συμπεριφορά, επικοινωνία, γλώσσα, αδρή κινητικότητα, λεπτή κινητικότητα, επίλυση προβλημάτων, συναισθηματικές και προσωπικές-κοινωνικές δεξιότητες), που μετρήθηκαν με το ASQ-3 και το ASQ SE-2 (ερωτηματολόγιο ηλικιών και σταδίων)».
Τα παιδιά που γεννήθηκαν και άρχισαν να μεγαλώνουν κατά την εποχή των περιορισμών του Covid υστέρησαν σχεδόν σε όλους τους σημαντικούς τομείς της ανάπτυξης.
Είχαν χειρότερη συμπεριφορά.
Χειρότερα στην επικοινωνία, χειρότερα στην εκμάθηση γλωσσών.
Χειρότερα στις σωματικές τους ικανότητες.
Χειρότερα στην επίλυση προβλημάτων.
Χειρότερα στο χειρισμό συναισθηματικών καταστάσεων και στην ανάπτυξη της ικανότητάς τους για κοινωνική αλληλεπίδραση.
Ευτυχώς που τίποτα από όλα αυτά δεν είναι σημαντικό για να εξελιχθούν σε καλά προσαρμοσμένους, παραγωγικούς ενήλικες, σωστά;
Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ως προς την εξήγηση αυτής της καταστροφικής πτώσης της παιδικής ανάπτυξης, κάθε μελέτη που χρησιμοποίησε το ερωτηματολόγιο «Ηλικίες και στάδια» διαπίστωσε ότι τα παιδιά της εποχής της πανδημίας τα πήγαν χειρότερα από εκείνα που γεννήθηκαν πριν από το κλείσιμο του Covid. Κάθε μελέτη.
«…όλες οι μελέτες που χρησιμοποίησαν το ASQ-3 και το ASQ SE-2 διαπίστωσαν τουλάχιστον ένα έλλειμμα σε αναπτυξιακούς τομείς όταν συνέκριναν τις κοόρτες της πανδημίας με τις προ-πανδημίας κοόρτες», αναφέρει η μελέτη.
Αξιοσημείωτο. Κάναμε πίσω μια γενιά παιδιών σε κάθε σημαντικό τομέα της μάθησης και της σωματικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Και όλα αυτά επειδή οι παραγωγικά ανίκανοι ή ακόμη και σε ορισμένες περιπτώσεις εσκεμμένα κακόβουλοι ενήλικες ήταν πολύ εγωκεντρικοί για να ακούσουν εκείνους που προειδοποιούσαν για τις παρενέργειες και τις παρεπόμενες βλάβες.
Μεταξύ των παιδιών ηλικίας 3-4 ετών, εκείνων που θα έπρεπε να πλησιάζουν στην έναρξη της παραδοσιακής σχολικής εκπαίδευσης και να επιταχύνονται όσον αφορά τις λεκτικές, κινητικές και γνωστικές δεξιότητες, οι επιπτώσεις ήταν ακόμη πιο έντονες. Ενώ υπήρχαν μόλις δύο μελέτες που εξέτασαν τη νευρογνωστική αξιολόγηση με βάση ένα σύστημα πρώιμης μάθησης, τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά.
«Η νευρογνωστική αξιολόγηση με τη χρήση του συστήματος Mullen Scales of Early Learning (MSEL) διαπίστωσε ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας είχαν σημαντικά μειωμένες λεκτικές, κινητικές και συνολικές γνωστικές επιδόσεις σε σύγκριση με τα παιδιά που γεννήθηκαν πριν από την πανδημία και ότι οι δεξιότητες αυτές συνέχισαν να μειώνονται σταδιακά σε επίπεδο πληθυσμού καθώς η πανδημία προχωρούσε», εξηγεί η ανασκόπηση.
Δεν είναι δυνατόν να υπερτονίσει κανείς πόσο τερατώδες είναι αυτό. Ο Anthony Fauci, οι αυταρχικοί πολιτικοί, τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών και τα συλλογικά μέσα ενημέρωσης έβλαψαν άσκοπα εκατομμύρια παιδιά με «σημαντικά μειωμένες» δεξιότητες σε κάθε μία σημαντική κατηγορία. Και το χειρότερο, επειδή αυτοί οι ανυπεράσπιστοι απλοϊκοί αρνήθηκαν να παραδεχτούν ότι έκαναν λάθος, οι βλάβες αυτές αυξήθηκαν με την πάροδο του χρόνου.
Όταν πολιτικοί όπως ο Ron DeSantis ήθελαν τα σχολεία ανοιχτά, οι εκπαιδευτικοί έφεραν φέρετρα για να διαμαρτυρηθούν.
Όταν οι ξένοι ανέφεραν τη Σουηδία ως αντίλογο που αποδείκνυε ότι τα σχολεία πρέπει να είναι ανοιχτά, τους κορόιδευαν, τους αγνοούσαν ή τους δαιμονοποιούσαν.
Όταν η Διακήρυξη του Great Barrington παρείχε ένα σχέδιο για μια προφανώς σωστή στρατηγική για την πανδημία, ο Fauci και ο Francis Collins του NIH συνεργάστηκαν με τα μέσα ενημέρωσης για να ενορχηστρώσουν μια «γρήγορη και καταστροφική κατάρριψη», επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν να αποδειχθεί ότι έκαναν λάθος. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα που έκαναν στα παιδιά.
Με απλά λόγια: «Οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις στις νευρογνωστικές αξιολογήσεις σε σύγκριση με τα βρέφη που γεννήθηκαν πριν από την πανδημία».
Οι συγγραφείς της ανασκόπησης τόνισαν ότι οι μελέτες αυτές παρέχουν συντριπτικές αποδείξεις ότι τα παιδιά υπέστησαν βλάβη κατά τη διάρκεια της πανδημίας, επειδή οι επιπτώσεις αυτές ήταν συνεπείς όταν χρησιμοποιήθηκε ένα «ευρύ φάσμα εργαλείων αξιολόγησης».
«Οι μελέτες που περιλαμβάνονται σε αυτή την ανασκόπηση χρησιμοποίησαν ένα ευρύ φάσμα εργαλείων αξιολόγησης, μέτρησαν μια ποικιλία διαφορών μεταξύ των ομάδων, στρατολόγησαν διαφορετικές ηλικιακές ομάδες και είχαν διαφορετικές περιόδους αναφοράς- ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης», αναφέρεται.
Λοιπόν, αυτό είναι η υποτίμηση του αιώνα- φυσικά και δικαιολογεί περαιτέρω διερεύνηση, επειδή τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου είχαν το μέλλον τους φαινομενικά σκόπιμα επηρεασμένο από τον Anthony Fauci.
Φυσικά, αφού όλοι γνωρίζουμε ποιος φταίει για αυτές τις απεχθείς πολιτικές, δεν θα υπάρξει περαιτέρω διερεύνηση. Απλά θα προσποιούμαστε σιωπηλά σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα από αυτά.
Και ως ξεκάθαρο παράδειγμα σκόπιμης άγνοιας, ακόμη και με αυτά τα φρικτά αποτελέσματα που υπογραμμίζουν τη ζημιά που προκάλεσαν στα παιδιά οι εντολές μάσκας, το κλείσιμο των σχολείων και τα λουκέτα, οι συγγραφείς της ανασκόπησης απλά δεν μπορούν να τα βάλουν με το επιστημονικό κοπάδι.
«Δεν είναι ακόμη καλά κατανοητό γιατί και πώς η πανδημία μπορεί να συσχετίστηκε με αλλαγές σε ορισμένους τομείς της ανάπτυξης των παιδιών», γράφουν.
Αλήθεια; Δεν είναι καλά κατανοητό γιατί και πώς η πανδημία μπορεί να σχετίζεται με ορόσημα της ανάπτυξης για τα παιδιά; Αλήθεια; Όχι η άσκοπη μάσκα που κάλυπτε τα πρόσωπα και τις εκφράσεις και εμπόδιζε την ικανότητά τους να μαθαίνουν τα λεκτικά συνθήματα; Όχι το κλείσιμο των σχολείων που σταμάτησε τη μάθηση και την ακαδημαϊκή τους ανάπτυξη; Όχι τα λουκέτα που τα ανάγκασαν να μείνουν στο σπίτι και να χάσουν πολύτιμη κοινωνικοποίηση και παρατήρηση; Τίποτα από αυτά δεν έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε τα παιδιά και την καθυστερημένη ανάπτυξή τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας;
Φανταστείτε να γράφετε αυτή τη φράση – δήθεν ως επιστημονικός ερευνητής – και να αισθάνεστε ικανοποιημένοι με αυτό που λέει για την πνευματική σας ειλικρίνεια.
Η εξήγηση για αυτά τα αποτελέσματα, όπως γνωρίζει κάθε λειτουργικός ενήλικας, είναι ότι ο Anthony Fauci, το CDC και η συνεκτική τάξη των αυτοπεποίθησης «εμπειρογνωμόνων» υποστήριξαν επιβλαβείς πολιτικές που δεν είχαν καμία βάση σε αποδείξεις. Προφανώς δεν εξέτασαν ποτέ καν τα μειονεκτήματα αυτών των πολιτικών, επειδή η μοναδική τους εστίαση ήταν η υποτιθέμενη προσπάθεια να σταματήσουν την εξάπλωση ενός εξαιρετικά μολυσματικού αναπνευστικού ιού. Και κοιτάξτε τι έκαναν στα παιδιά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Αυτό που τα κάνει όλα αυτά ακόμη πιο εξοργιστικά είναι η έλλειψη λογοδοσίας, η έλλειψη έστω και της ελάχιστης αναγνώρισης των βλαβών που προκάλεσαν. Randi Weingarten. Fauci. Rochelle Walensky. Gavin Newsom. Όλοι τους. Είτε αγνόησαν αυτό που έκαναν, είτε τη γλίτωσαν, είτε, σε πολλές περιπτώσεις, ανταμείφθηκαν γι’ αυτό.
Οι άνθρωποι που δεν ανταμείφθηκαν; Τα παιδιά των οποίων κατέστρεψαν τις ζωές. Αυτή είναι η πραγματική κληρονομιά του Κόβιντ.
Πηγή: Activist Post
