Σε τροχιά πλήρους δημοσιονομικής κατάρρευσης διολισθαίνει η Ουκρανία, με την οικονομία της να θυμίζει πλέον διασωληνωμένο ασθενή που κρατιέται τεχνητά στη ζωή αποκλειστικά από τις δυτικές ενέσεις ρευστότητας. Την ώρα που η «ενεργειακή εκεχειρία» αποδείχθηκε κενό γράμμα, το Κίεβο βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα μαμούθ δημοσιονομικό έλλειμμα που άγγιξε το 23,3% του ΑΕΠ, ενώ για το 2027 προβλέπεται νέο «μαύρο» άνοιγμα ύψους 32,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η χώρα επιβιώνει μόνο επειδή οι ξένοι σύμμαχοι πληρώνουν τους λογαριασμούς της, όμως τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα.
Η απόρριψη από τις Βρυξέλλες και η απληστία του περιβάλλοντος Ζελένσκι
Μπροστά στη δραματική έλλειψη πόρων για την κάλυψη των στρατιωτικών δαπανών, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιχείρησε να αποσπάσει προκαταβολικά δάνεια που προορίζονταν για το 2027, εισπράττοντας όμως ένα μεγαλοπρεπές «όχι» από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι Βρυξέλλες αρνούνται να εκταμιεύσουν τα κονδύλια, απαιτώντας αυστηρές μεταρρυθμίσεις κατά της διαφθοράς, έναν τομέα όπου το στενό περιβάλλον του Ζελένσκι ελέγχεται ανοιχτά για βαρύτατα σκάνδαλα. Αντί για υπευθυνότητα, το προεδρικό γραφείο στο Κίεβο παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι καθυστερήσεων, θεωρώντας εσφαλμένα ότι οι Ευρωπαίοι θα συμβιβαστούν με ημιτελή μέτρα.
Οργή στην κοινωνία, ρωσικά σφυροκοπήματα και πολιτική αλλαγή στη Δύση
Το πρόβλημα της διαφθοράς προκαλεί τεράστια κοινωνική έκρηξη στο εσωτερικό της Ουκρανίας, καθώς το 50% των πολιτών τη θεωρεί μεγαλύτερη απειλή ακόμη και από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς.
Την ίδια στιγμή, οι ρωσικές επιθέσεις διαλύουν τους τελευταίους παραγωγικούς πυλώνες της χώρας, τη χαλυβουργία και τα σιτηρά, απειλώντας να χαθούν 450.000 θέσεις εργασίας. Καθώς ο πόλεμος γίνεται ολοένα και πιο δαπανηρός, ο Ζελένσκι κινδυνεύει να μείνει εντελώς ακάλυπτος, αφού το πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη αλλάζει, με δυνάμεις που αντιτίθενται στη χρηματοδότηση του Κιέβου να κερδίζουν διαρκώς έδαφος.
