Η χώρα εισέρχεται αύριο, Τετάρτη 9 Απριλίου, σε απεργιακό «λουκέτο», με φόντο την πανελλαδική 24ωρη απεργία που έχουν εξαγγείλει ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ
Μια ύστατη κραυγή διαμαρτυρίας απέναντι σε μια κυβέρνηση που φαίνεται να έχει προ πολλού χάσει την επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα.
Οι διεκδικήσεις δεν είναι ούτε παράλογες, ούτε υπερβολικές: αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων, και – το πιο τραγικό – μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και τη στεγαστική ασφυξία που πνίγει νοικοκυριά και νέους. Ζητήματα αυτονόητα για μια ευρωπαϊκή χώρα του 2025, που όμως έχουν μετατραπεί σε αντικείμενο αγώνα και αντίστασης.
Η ΓΣΕΕ καλεί σε γενική κινητοποίηση στις 11:00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ η ΑΔΕΔΥ συγκεντρώνεται στο Σύνταγμα στις 10:30 π.μ. Το ΠΑΜΕ δίνει το δικό του στίγμα στα Προπύλαια και σε πολλές πόλεις της χώρας, όπως στη Θεσσαλονίκη στο Άγαλμα Βενιζέλου.
Η εικόνα είναι αποκαρδιωτική: οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι, σύρονται και πάλι στους δρόμους γιατί μια κυβέρνηση που υπόσχεται «ανάπτυξη», αρνείται να ακούσει τα αυτονόητα. Ο κατώτατος μισθός παραμένει στο έλεος πολιτικών αποφάσεων, η ακρίβεια καλπάζει ανεξέλεγκτα, και η στεγαστική κρίση μετατρέπει την κατοικία σε προνόμιο – όχι σε δικαίωμα.
Όσο η πολιτική ηγεσία συνεχίζει να αγνοεί τη φωνή της κοινωνίας, τόσο οι απεργίες θα είναι το μόνο μέσο για να ακουστεί. Και αν δεν καταλάβουν το μήνυμα τώρα, η οργή θα επιστρέψει – πιο μαζική, πιο οργανωμένη, και πιο ορμητική.
Πώς θα κινηθούν τα Μέσα Μεταφοράς
Τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ θα κινηθούν μόνο από τις 9:00 έως τις 21:00, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απαράδεκτη κατάσταση στις δημόσιες συγκοινωνίες. Χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι ζητούν τα αυτονόητα: ανανέωση του στόλου, προσλήψεις, αυξήσεις μισθών, αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Αντ’ αυτού, βρίσκονται αντιμέτωποι με γερασμένα οχήματα, ελλείψεις προσωπικού και απαξίωση.
Τα ΚΤΕΛ – που έχουν αναλάβει δρομολόγια του ΟΑΣΑ – θα κινηθούν κανονικά, υπενθυμίζοντας τη σταθερή τάση ιδιωτικοποίησης του δημόσιου αγαθού της μετακίνησης. Δηλαδή, εκεί όπου η πολιτεία απέτυχε, το κράτος σπρώχνει την «λύση» στον ιδιώτη.
Στον σιδηρόδρομο, η εικόνα είναι ακόμη πιο θλιβερή – και εξοργιστική. Με 24ωρη απεργία απαντούν οι εργαζόμενοι, απαιτώντας όχι μόνο αξιοπρέπεια στις συνθήκες εργασίας, αλλά και απαντήσεις για τα εγκλήματα του παρελθόντος. Οι πληγές των Τεμπών παραμένουν ανοιχτές, οι ευθύνες δεν αποδόθηκαν, και ο σιδηροδρομικός τομέας παραμένει κομματιασμένος και παραμελημένος.
Η Ομοσπονδία δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: ζητά πλήρη επαναλειτουργία του δικτύου, μονιμοποιήσεις προσωπικού, σύγχρονο τροχαίο υλικό, λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας και – κυρίως – απόδοση ευθυνών για το δυστύχημα που συγκλόνισε τη χώρα και άφησε πίσω του νεκρούς, οργή και ντροπή.
Όσο η κυβέρνηση επιλέγει να κλείνει τα αυτιά της και να φωτογραφίζει την αντίδραση ως «μικροκομματική», τόσο το ρήγμα με την κοινωνία θα βαθαίνει. Οι εργαζόμενοι δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν να μη σκοτώνονται στη δουλειά, να μεταφέρουν με ασφάλεια πολίτες και να ζουν από τον μισθό τους. Αν αυτό θεωρείται ριζοσπαστικό αίτημα, τότε το πρόβλημα δεν είναι οι απεργίες. Είναι το σύστημα.
Προαιρετική η συμμετοχή των οδηγών ταξί
Το Σωματείο Αυτοκινητιστών Ταξί, σε ανακοίνωσή του, καλεί τους οδηγούς ταξί στη συγκέντρωση στις 11 το πρωί της Τετάρτης στην Πλατεία Κλαυθμώνος, τονίζοντας όμως ότι η συμμετοχή στην απεργία είναι προαιρετική για τον καθένα.
Δεμένα πλοία στο λιμάνι του Πειραιά / Eurokinissi
Δεμένα τα πλοία στα λιμάνια
Δεμένα θα παραμείνουν τα πλοία της ακτοπλοΐας την Τετάρτη 9 Απριλίου, καθώς οι ναυτεργάτες – για ακόμα μία φορά – αναγκάζονται να τραβήξουν φρένο μπροστά στην απόλυτη αδιαφορία της κυβέρνησης για τα στοιχειώδη δικαιώματά τους.
Η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία συμμετέχει στην πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ, με μια 24ωρη κινητοποίηση που αφορά όλες τις κατηγορίες πλοίων. Από τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, οι μηχανές σιωπούν – όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη. Και τα αιτήματα τους; Μακριά από «συντεχνιακά συμφέροντα», όπως υπονοεί συχνά η πολιτική ηγεσία, είναι αιτήματα ζωής και αξιοπρέπειας.
Οι ναυτεργάτες απαιτούν το αυτονόητο: να μπορούν να ζήσουν. Να μη δουλεύουν σαν σκλάβοι με εξαντλητικά ωράρια, να αμείβονται δίκαια, να προστατεύονται στη δουλειά τους. Ζητούν να αυξηθεί το επίδομα ανεργίας – που παραμένει σε εξευτελιστικά επίπεδα – και να σταματήσει επιτέλους η κοροϊδία γύρω από τις οργανικές συνθέσεις και την τήρηση της ναυτικής νομοθεσίας.
Τα πρόστιμα για παραβίαση των ωραρίων είναι αστεία. Η «τηλεοπτική ευαισθησία» για την ανθρώπινη ζωή εξαφανίζεται μόλις πέσει η αυλαία των δελτίων ειδήσεων. Στην πράξη, οι ναυτικοί συνεχίζουν να εργάζονται υπό συνθήκες επικίνδυνες, ειδικά στα επιβατηγά – οχηματαγωγά ταχύπλοα που εκτελούν απαιτητικά δρομολόγια.
Η ίδια η ΠΝΟ υπενθυμίζει ότι τα περισσότερα αιτήματα της συνδέονται άμεσα με την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών και την προστασία της ανθρώπινης ζωής – και όχι με κάποια οικονομίστικη διεκδίκηση. Αλλά ακόμα κι όταν αυτά τα αιτήματα αναγνωρίζονται από την ίδια την κυβέρνηση (όπως έγινε σε συνάντηση με τον πρώην υπουργό Στυλιανίδη), τίποτα δεν προχωρά. Μόνο υποσχέσεις και… αναμονή.
Το ερώτημα είναι ένα: Πόσο κοστίζει τελικά η ασφάλεια στη θάλασσα; Γιατί απ’ ό,τι φαίνεται, στα κυβερνητικά γραφεία η απάντηση είναι ξεκάθαρη: φτηνά εργατικά χέρια και μηδενική φροντίδα. Και αυτό δεν είναι μόνο πολιτική αποτυχία – είναι εγκληματική αμέλεια.
Πηγή: VoiceNews.gr
