Στο Τατόι, εκεί που επίσης μιλά η Ιστορία και η πολιτιστική μας μνήμη, η κυβέρνηση επιλέγει να μιλήσει… με όρους αγοράς. Το Υπουργείο Πολιτισμού, μέσω του Υπερταμείου, προκήρυξε δημόσιο διεθνή διαγωνισμό για μακροχρόνια μίσθωση μέσω σύμβασης παραχώρησης 24 κτιρίων του πρώην βασιλικού κτήματος, εξαιρουμένων των μουσείων, με τα περισσότερα στον ιστορικό πυρήνα.
Τι παραχωρείται και για ποια χρήση
Δεν μιλάμε για δύο βοηθητικά κτίσματα, αλλά για 24 από τα 56 κτίρια, με εμβαδά από 30 τ.μ. έως 930 τ.μ., που, βάσει των ήδη εγκεκριμένων χρήσεων, μπορούν να γίνουν ξενώνες, εστιατόρια, χώροι εκδηλώσεων και αναψυκτήρια.
Ένα “κόλπο” της στιγμής, πρώτα κατασκευάζεις με δημόσιο χρήμα κ’ μετά παραχωρείς…
Την ώρα που οι βασικές υποδομές στο Τατόι, όπως η ύδρευση και η αποχέτευση, καθώς και η μετατροπή του ανακτόρου και βοηθητικών κτιρίων σε μουσεία, βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, τα έργα αυτά χρηματοδοτούνται από κοινοτικούς πόρους μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Και ακριβώς πάνω σε αυτή τη «στρωμένη» βάση επιλέγεται η μακρόχρονη παραχώρηση μεγάλου μέρους του ιστορικού κτιριακού αποθέματος σε ιδιώτη.
Για να “κουμπώσει” το σχέδιο, έχει κατατεθεί στην Βουλή ρύθμιση σε σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών, ώστε τα Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος να παραχωρήσουν άνευ ανταλλάγματος στο Υπουργείο Πολιτισμού τα τμήματα που κατείχαν ιδιοκτησιακά, 17.700 στρέμματα από περίπου 42.000. Και μετά, ο διεθνής διαγωνισμός “έτρεξε” με αναθέτουσα αρχή το Υπουργείο Πολιτισμού.
Η “ήπια ανάπτυξη” που καταλήγει να είναι βαριά εμπορευματοποίηση
Στην προκήρυξη ο σκοπός περιγράφεται ως «αξιοποίηση, επανάχρηση, ανάδειξη, στερέωση, ήπια ανάπτυξη και συντήρηση», με διαβεβαίωση ότι οι νέες χρήσεις θα ενσωματωθούν χωρίς αλλοιώσεις και με εγκρίσεις των υπηρεσιών του Υπουργείου. Ωραία αυτά, αλλά στην πράξη, όταν δίνεις τον πυρήνα για τους ξενώνες, υα εστιατόρια και τα events, τότε ποιος θα ορίζει το “μέτρο” και ποιος θα κάνει ταμείο;
Στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού αναφέρεται ότι δύναται να συμπεριληφθούν ακόμη δύο αντικείμενα, η παραχώρηση περίπου 1.200 στρεμμάτων στον ιστορικό πυρήνα για “αναβίωση αγροτικού χαρακτήρα” και δημιουργία χώρου στάθμευσης 600 θέσεων, με σύνδεση μέσω εσωτερικής λεωφορειακής γραμμής. Δηλαδή περισσότερη εκμετάλλευση, περισσότερη κυκλοφορία, περισσότερη «εμπειρία επί πληρωμή».
Δημόσιο χρήμα για υποδομές και αποκατάσταση, και μετά μακροχρόνια παραχώρηση του πιο ελκυστικού κομματιού σε ιδιώτη…
Αν ήταν πράγματι θέμα πολιτισμού, το πρώτο που θα έκαναν είναι να βγάλουν στο φως της δημοσιότητας, καθαρά και χωρίς ωραιοποιήσεις, τους όρους, τις διάρκειες, τα ανταλλάγματα, τις δεσμεύσεις και κυρίως τι μένει πραγματικά δημόσιο και τι προσβάσιμο.
Διφορετικά μιλάμε για ήπια… μεταβίβαση.
Πηγή: VoiceNews.gr
