Τρία χρόνια μετά την εθνική τραγωδία των Τεμπών και παρά την πρόσφατη υπογραφή νέας σύμβασης μεταξύ Hellenic Train και Δημοσίου, ο ελληνικός σιδηρόδρομος μοιάζει να κινείται σε «θολό» τοπίο. Εργαζόμενοι και συνδικαλιστικοί φορείς καταγγέλλουν μια εικόνα εγκατάλειψης, με το δίκτυο να υπολειτουργεί και το εργασιακό περιβάλλον να χαρακτηρίζεται από πρωτοφανή τοξικότητα.
Επενδύσεις στα Χαρτιά και Καθυστερήσεις στις Υποδομές
Η νέα σύμβαση υπόσχεται κεφαλαιουχικές δαπάνες 420 εκατ. ευρώ και την προμήθεια 23 σύγχρονων ηλεκτροκίνητων συρμών έως το 2027. Ωστόσο, η αισιοδοξία των μηχανοδηγών παραμένει περιορισμένη, καθώς η προϊστορία των ανεκτέλεστων επενδυτικών σχεδίων δημιουργεί έντονο σκεπτικισμό.
Παράλληλα, τα χρονοδιαγράμματα για την αποκατάσταση του δικτύου μετά τις καταστροφές της κακοκαιρίας Daniel μεταθέτουν την πλήρη λειτουργία αξόνων όπως το Λάρισα – Βόλος και το Παλαιοφάρσαλος – Καλαμπάκα στο τέλος του 2028. Στον κεντρικό άξονα Αθήνας – Θεσσαλονίκης, οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν το καλοκαίρι του 2026, όμως το ερώτημα παραμένει: πώς θα εκτελούνται αυξημένα δρομολόγια όταν σήμερα η κάλυψη ακόμη και των ελάχιστων υπαρχόντων κρίνεται οριακή;
Τεχνολογικό Χάσμα και Περιφερειακή Απομόνωση
Οι εργαζόμενοι προειδοποιούν πως ακόμη και με τις προγραμματισμένες βελτιώσεις, ο σιδηρόδρομος θα παραμείνει δεκαετίες πίσω από τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Ενδεικτικό είναι το ζήτημα της τηλεδιοίκησης, καθώς η εγκατάσταση του συστήματος Level 1 θεωρείται ήδη ξεπερασμένη τεχνολογία σε σχέση με το Level 2 που εφαρμόζεται διεθνώς. Επιπλέον, μεγάλες πόλεις όπως ο Βόλος και η Αλεξανδρούπολη παραμένουν ουσιαστικά αποκομμένες, με τα δρομολόγια στην περιφέρεια να βρίσκονται σε «βαθιά κατάψυξη».
Καταγγελίες για Εργασιακό «Πογκρόμ»
Πέρα από τα τεχνικά προβλήματα, στο επίκεντρο βρίσκεται η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Οι εκπρόσωποι των μηχανοδηγών κάνουν λόγο για:
Κύμα παραιτήσεων: Πέντε έμπειροι μηχανοδηγοί αποχώρησαν το τελευταίο τρίμηνο.
Αδιαφανείς διαδικασίες: Κατάργηση αντικειμενικών κριτηρίων στις μεταθέσεις και ρουσφετολογικές πρακτικές.
Πειθαρχικές διώξεις: Επιβολή προστίμων για ελάχιστες αποκλίσεις ταχύτητας και «ασφυκτική» παρακολούθηση της προσωπικής ζωής των εργαζομένων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Περιορισμό συνδικαλιστικών ελευθεριών: Κατάργηση αδειών και παρεμπόδιση συνεδριάσεων των σωματείων.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, η διοίκηση της εταιρείας φαίνεται να επιλέγει μια στάση «ρεβάνς» απέναντι στους εργαζόμενους που αναδεικνύουν τα κενά ασφαλείας και τις ελλείψεις στη συντήρηση, την ώρα που ο σιδηρόδρομος παλεύει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη του επιβατικού κοινού.
Πηγή: VoiceNews.gr
