Η ιστορική γειτονιά της Πλάκας αλλάζει μπροστά στα μάτια μας, τα Airbnb πολλαπλασιάζονται, οι κάτοικοι φεύγουν, η τουριστική πίεση εκτοξεύεται και η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας αφήνει κρίσιμα ερωτήματα ανοιχτά. Πόσο «κατοικήσιμη» μπορεί να παραμείνει μια περιοχή όταν τα φώτα στα διαμερίσματα ανάβουν μόνο για επισκέπτες λίγων ημερών;
Η πρόσφατη κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις προσφυγές που αφορούν κτίρια στην Πλάκα, τα οποία λειτουργούν ως τουριστικά καταλύματα μέσω βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb, φέρνει στο προσκήνιο την την οικιστική ταυτότητα της περιοχής.
Οι κάτοικοι εδώ και χρόνια προειδοποιούν ότι η ιστορική γειτονιά χάνει τον χαρακτήρα και την ηρεμία της, ότι πολυκατοικίες ολόκληρες μετατρέπονται σε «ξενοδοχεία» χωρίς ρεσεψιόν και χωρίς μόνιμη ζωή. Παρ’ όλα αυτά, οι ανώτατοι δικαστές έκριναν ότι οι βραχυχρόνιες ενοικιάσεις δεν θεωρούνται αυτομάτως τουριστικά καταλύματα, αφού αυτό δεν ορίζεται ρητά στη νομοθεσία χωροταξίας ή τουρισμού.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη για την Πλάκα; Η ευθύνη μεταφέρεται πλέον στις Υπηρεσίες Χωροταξίας, που καλούνται, μετά από καταγγελία, να διενεργούν ελέγχους και να αποφασίζουν για τη χρήση κάθε ακινήτου ξεχωριστά.
Μέχρι να ολοκληρωθούν αυτοί οι έλεγχοι, μέχρι να συνεδριάσουν υπηρεσίες, μέχρι να βγουν πορίσματα, οι τουρίστες θα συνεχίσουν να κάνουν check-in στην Πλάκα και οι μόνιμοι κάτοικοι να κάνουν check-out από την ζωή της γειτονιάς. Είναι αυτή διαδικασία αδειοδότησης ή στην ουσία ένα χρονοβόρο φίλτρο που επιτρέπει στο πρόβλημα να παγιώνεται;
Ειδικοί που μίλησαν στο «Βήμα» επισημαίνουν ότι η βραχυχρόνια μίσθωση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως νομικό ζήτημα ερμηνείας, αλλά ως καθαρά πολιτικό θέμα με τεράστιες κοινωνικές και πολεοδομικές συνέπειες. Χρειάζεται, όπως τονίζουν, ένα σαφές, στοχευμένο πλαίσιο για βιώσιμη αστική ανάπτυξη, ικανό να ισορροπήσει ανάμεσα στην τουριστική έκρηξη και στην δυνατότητα των γειτονιών να παραμένουν κατοικήσιμες. Παρ’ όλα αυτά, η απόφαση του ΣτΕ παραμένει θολή ως προς το πώς εφαρμόζεται στην πράξη, καθώς εξετάζει 10 από τις 16 προσφυγές που είχε καταθέσει η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού σχετικά με την μετατροπή των κτιρίων σε βραχυχρόνιες μισθώσεις στην Πλάκα.
Την ίδια ώρα αναδεικνύεται η εκκρεμότητα στη θέση του Υπουργείου Τουρισμού σχετικά με τον σαφή ορισμό της βραχυχρόνιας ενοικίασης.
Είναι απλή παράμετρος της κατοικίας ή μια νέα, αυτόνομη χρήση με ειδικούς όρους και περιορισμούς;
Η αρχιτέκτονας και ομότιμη καθηγήτρια του ΕΜΠ, Ελένη Μαιστρου, εξηγεί ότι αν η βραχυχρόνια μίσθωση θεωρηθεί νέα χρήση, τότε δεν μπορεί να εγκατασταθεί στην Πλάκα, αφού δεν προβλέπεται στο Προεδρικό Διάταγμα περί χρήσεων γης.
Αν όμως η Πολιτεία δεν ξεκαθαρίσει τι ακριβώς είναι, πώς μπορούν να προστατευτούν οι γειτονιές από την πλήρη τουριστικοποίηση;
Η Πλάκα βρίσκεται σήμερα στο σταυροδρόμι ανάμεσα σε δύο μοντέλα πόλης. Είναι ζωντανή γειτονιά με σχολεία, ηλικιωμένους, οικογένειες, μικρά μαγαζιά με μια καθημερινότητα ή γίνεται σταδιακά ένα ακριβό σκηνικό, ένα θεματικό πάρκο για επισκέπτες; Και πόσο αντέχει μια ιστορική περιοχή να στηρίζει την εικόνα της χώρας προς τα έξω;
Πηγή: VoiceNews.gr
