Το ερώτημα ακούγεται απλό, όμως η απάντηση κάθε άλλο παρά ξεκάθαρη είναι. Τις τελευταίες εβδομάδες πληθαίνουν οι αναφορές σε στατιστικά στοιχεία του ΟΟΣΑ που παρουσιάζουν τους Έλληνες εκπαιδευτικούς ως «τυχερούς»: λίγες ώρες διδασκαλίας, περισσότερες διακοπές, καλύτερη αναλογία μαθητών ανά καθηγητή σε σχέση με άλλες χώρες. Όμως, πίσω από αυτούς τους αριθμούς κρύβεται μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Οι αριθμοί που παραπλανούν
Ο ΟΟΣΑ μετρά αποκλειστικά τις ώρες που οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται μπροστά στους μαθητές τους. Όμως, αυτό είναι μόνο ένα κομμάτι της δουλειάς. Στην πράξη, οι Έλληνες δάσκαλοι και καθηγητές αναλαμβάνουν δεκάδες εξωδιδακτικές υποχρεώσεις: διοικητικές εργασίες, επιτροπές, προγράμματα, προετοιμασία μαθημάτων, αξιολογήσεις, ακόμα και καθήκοντα που σε άλλες χώρες καλύπτονται από διοικητικό προσωπικό.
Το αποτέλεσμα; Ένα «αόρατο» ωράριο που δεν καταγράφεται πουθενά, αλλά επιβαρύνει καθημερινά την εργασία τους. Κι όλα αυτά, ενώ οι αποδοχές τους παραμένουν από τις χαμηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ελληνική ιδιαιτερότητα
Η εκπαιδευτική πραγματικότητα της χώρας δεν μπορεί να αποτυπωθεί με απλές διαιρέσεις μαθητών και εκπαιδευτικών. Η Ελλάδα διαθέτει 165 κατοικημένα νησιά, πολυάριθμα ολιγοθέσια σχολεία σε απομακρυσμένες περιοχές και έντονο ορεινό ανάγλυφο. Αυτό σημαίνει ότι συχνά χρειάζονται περισσότεροι εκπαιδευτικοί για να καλυφθούν οι ανάγκες, παρά τον μικρό αριθμό μαθητών ανά τάξη.
Την ίδια στιγμή, στις μεγάλες πόλεις παρατηρούνται ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες και συγχωνεύσεις τμημάτων, που αυξάνουν τον φόρτο των εκπαιδευτικών και υποβαθμίζουν την ποιότητα διδασκαλίας.
Οι σκοπιμότητες πίσω από τα στοιχεία
Η εικόνα των «προνομιούχων» εκπαιδευτικών δεν είναι τυχαία. Εξυπηρετεί πολιτικές επιλογές που επιδιώκουν αύξηση του ωραρίου, μείωση προσωπικού και περιορισμό των δαπανών για την εκπαίδευση. Με άλλα λόγια, οι αριθμοί «πειράζονται» ώστε να δικαιολογούν περικοπές και συγχωνεύσεις.
Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τέτοια στατιστικά να χρησιμοποιούνται ως εργαλείο πίεσης. Οι ίδιες εκθέσεις έχουν αξιοποιηθεί ξανά στο παρελθόν για να στηριχθούν μέτρα που οδήγησαν σε μείωση μαθημάτων, καταργήσεις σχολικών μονάδων και μεγαλύτερη επιβάρυνση για τους εκπαιδευτικούς.
Πέρα από τους δείκτες
Η ουσία δεν βρίσκεται στο πόσες ώρες διδάσκουν οι Έλληνες εκπαιδευτικοί μέσα στην τάξη, αλλά στο συνολικό βάρος της εργασίας τους. Μια εργασία που συνδυάζει διδασκαλία, διοίκηση, κοινωνική στήριξη, και πολλές φορές, ψυχολογική ενίσχυση των μαθητών τους.
Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να «μετρήσουμε» στεγνά ώρες και στατιστικές, αλλά να αναγνωρίσουμε την πραγματική προσφορά τους και να τη στηρίξουμε με καλύτερους όρους εργασίας, επαρκή στελέχωση σχολείων και αξιοπρεπείς μισθούς.
Πηγή: VoiceNews.gr
