Η Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας ενέκρινε την παράταση της παραμονής τουρκικών στρατευμάτων στη Λιβύη για ακόμη 24 μήνες, κατόπιν σχετικού διατάγματος του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η απόφαση, που τίθεται σε ισχύ από τις 2 Ιανουαρίου 2026, επεκτείνει την τουρκική στρατιωτική παρουσία έως τις αρχές του 2028, επιβεβαιώνοντας την πρόθεση της Άγκυρας να διατηρήσει ενεργό ρόλο στη λιβυκή κρίση.
Η τουρκική κυβέρνηση επιχειρεί να δικαιολογήσει την παρουσία αυτή επικαλούμενη συμφωνίες με την κυβέρνηση της Τρίπολης. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η αποστολή συνδέεται άμεσα με τη στρατηγική της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Λιβύη αποτελεί κρίσιμο κρίκο στο σχέδιο επιβολής τετελεσμένων εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου.
Από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής Φουάτ Οκτάι επιβεβαίωσε ότι η λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» βρίσκεται στον πυρήνα της τουρκικής πολιτικής. Με αναφορές σε «ιστορικούς δεσμούς» από τον 16ο αιώνα, η Άγκυρα επαναφέρει μια ρητορική νεοοθωμανικού χαρακτήρα, επιχειρώντας να νομιμοποιήσει στρατιωτική παρουσία εκτός συνόρων.
Ακόμη και η τουρκική αντιπολίτευση εμφανίστηκε διχασμένη. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα δήλωσε ότι στηρίζει την παράταση «υπό όρους», με τον πρώην διπλωμάτη Ναμίκ Ταν να ξεκαθαρίζει ότι η θετική ψήφος δεν συνιστά αποδοχή της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Ερντογάν, αλλά αφορά αποκλειστικά την ασφάλεια των στρατιωτών.
Από την πλευρά του εθνικιστικού Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης, η στήριξη στην κυβέρνηση ήταν πλήρης, με δηλώσεις που συνδέουν ευθέως τη στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη με τις τουρκικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τις θαλάσσιες ζώνες.
Παρά τις ενστάσεις για έλλειψη διαφάνειας και ξεκάθαρου στρατηγικού στόχου, η πρόταση εγκρίθηκε έπειτα από ονομαστική ψηφοφορία. Η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία δεν αποσύρεται από τη Λιβύη, αλλά αντίθετα επιδιώκει να παγιώσει στρατιωτική παρουσία σε μια περιοχή-κλειδί, ενισχύοντας τη γεωπολιτική της πίεση στη νότια πτέρυγα της Ανατολικής Μεσογείου.
Για την Ελλάδα και την Κύπρο, η εξέλιξη αυτή αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η Άγκυρα συνεχίζει να χρησιμοποιεί στρατιωτικά μέσα και αμφιλεγόμενες συμφωνίες για να προωθήσει αναθεωρητικές επιδιώξεις, παρακάμπτοντας το διεθνές δίκαιο και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Γράφει ο Σαλαμινομάχος
Πηγή: VoiceNews.gr
