Για ακόμη μία χρονιά, η διεθνής οργάνωση Open Doors προειδοποιεί για τη δραματική κατάσταση που αντιμετωπίζει η χριστιανική μειονότητα στο Πακιστάν. Στην ετήσια έκθεσή της, τη World Watch List 2026, η χώρα κατατάσσεται στην 8η θέση παγκοσμίως μεταξύ των πιο επικίνδυνων κρατών για τους Χριστιανούς. Η έκθεση παρουσιάστηκε στις 27 Ιανουαρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και περιγράφει ένα περιβάλλον συστηματικών διακρίσεων, βίας και πλήρους έλλειψης προστασίας.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της οργάνωσης, στο Πακιστάν η πίστη εργαλειοποιείται και χρησιμοποιείται ως μέσο δίωξης. Οι νόμοι περί βλασφημίας παραμένουν ένα από τα βασικότερα εργαλεία καταστολής, καθώς συχνά αξιοποιούνται για την στοχοποίηση θρησκευτικών μειονοτήτων, οδηγώντας ακόμη και σε επιθέσεις όχλου. Παράλληλα, η όποια νομοθετική πρόοδος ακυρώνεται στην πράξη από τοπικές πιέσεις, θρησκευτικό φανατισμό και δίκτυα εξουσίας, ενώ η ατιμωρησία εξακολουθεί να κυριαρχεί.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση των μαζικών επιθέσεων σε εκκλησίες στην Τζαρανουάλα το 2023, για τις οποίες η απονομή δικαιοσύνης παραμένει μέχρι σήμερα ελλιπής. Η Open Doors επισημαίνει ότι τέτοιες υποθέσεις ενισχύουν την αίσθηση ότι οι Χριστιανοί είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Η πιο σκληρή έκφραση αυτής της πραγματικότητας αποτυπώνεται σε πρόσφατο περιστατικό στο Φαϊσαλαμπάντ. Τον Δεκέμβριο του 2025, ένα εξάχρονο χριστιανό κορίτσι απήχθη και κακοποιήθηκε σεξουαλικά από συγγενικό πρόσωπο της δασκάλας του. Η υπόθεση, που αναμένεται να εκδικαστεί στις 3 Φεβρουαρίου 2026, ανέδειξε σοβαρές δυσλειτουργίες του κρατικού μηχανισμού.
Η οικογένεια του παιδιού καταγγέλλει καθυστερήσεις στις ιατροδικαστικές διαδικασίες, ανεπαρκή ανταπόκριση της αστυνομίας και έντονες πιέσεις για εξωδικαστικό συμβιβασμό. Παράλληλα, ο φόβος εντείνεται λόγω της θρησκευτικής ταυτότητας της οικογένειας, γεγονός που, σύμφωνα με την Open Doors, επιβεβαιώνει ότι οι μειονότητες δεν απολαμβάνουν ουσιαστική προστασία.
Η παραμονή του Πακιστάν στην πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας λίστας επικινδυνότητας δεν αποτελεί απλώς έναν στατιστικό δείκτη. Αντανακλά μια κοινωνική ανοχή στη βία και ένα δικαστικό σύστημα που αδυνατεί να διασφαλίσει ίσα δικαιώματα για όλους τους πολίτες. Η υπόθεση του εξάχρονου κοριτσιού λειτουργεί ως σύμβολο μιας βαθιάς θεσμικής κρίσης, όπου η θρησκευτική ταυτότητα μπορεί να μετατραπεί σε λόγο στοχοποίησης και όχι προστασίας.
Πηγή: VoiceNews.gr
