Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάποτε παρουσιαζόταν ως αποφασιστική, σκληρή και αμείλικτη ένας ιέρακας του πολέμου, έτοιμος να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Ευρώπης με στρατηγική και θάρρος.
Σήμερα, όμως, η εικόνα αυτή έχει εξαφανιστεί. Η ίδια που κάποτε φαινόταν κυρίαρχη στον ουρανό των διεθνών κρίσεων, τώρα μοιάζει περισσότερο με μπεκάτσα: ευαίσθητη, επιφυλακτική και έτοιμη να φύγει μόλις νιώσει την παραμικρή απειλή.
Οι αποφάσεις της ΕΕ, συχνά καθυστερούν, καθίστανται αόριστες ή παραπέμπονται σε ατέρμονες συζητήσεις. Η πρόθεση να ηγηθεί γίνεται φιλολογία, οι δηλώσεις δυνατές στα λόγια αλλά ανύπαρκτες στη δράση. Οι κρίσεις που απαιτούν θάρρος και αποφασιστικότητα αντιμετωπίζονται με προσεκτικά βήματα και συμβιβασμούς που θυμίζουν περισσότερο φυγή παρά ηγεσία.
Η Ευρώπη που ήθελε να βλέπει την Ούρσουλα ως στρατηγικό ιέρακα, τώρα παρακολουθεί μια ηγεσία που πετάει ψηλά στην εικόνα, αλλά κρύβεται στην ουσία. Οι πολίτες και οι σύμμαχοι, αλλά συχνά βλέπουν μια μπεκάτσα να αποφασίζει να κάνει πίσω , ένα σύμβολο της ανικανότητας που έχει καταλάβει την κορυφή της Ευρώπης.
Χθες στο Νταβός, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξαπέλυσε σκληρή κριτική κατά της Ευρώπης, κατηγορώντας την για έλλειψη πολιτικής βούλησης και ενότητας. Τόνισε ότι η ΕΕ μοιάζει να ζει μια «ατελείωτη Μέρα της Μαρμότας», επαναλαμβάνοντας κάθε χρόνο τα ίδια λόγια χωρίς πραγματική αλλαγή στην πράξη. Περιέγραψε την Ευρώπη ως «χαμένη», ένα «κομμάτι όμορφης αλλά κατακερματισμένης δύναμης» που απέχει από το να ηγηθεί στην υπεράσπιση της ελευθερίας και της ασφάλειας διεθνώς.
Ο Ζελένσκι συνέχισε να πιέζει, λέγοντας ότι η Ευρώπη συχνά περιμένει καθοδήγηση από άλλους και ιδιαίτερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες αντί να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες. Αντί για αποφασιστική δράση, βλέπουμε καθυστερήσεις, διχογνωμίες και περιπλοκές, που ενισχύουν την εικόνα μιας Ευρώπης που φυγομαχεί μπροστά στις πραγματικές προκλήσεις.
Οι δηλώσεις του Ζελένσκι στο Νταβός δεν ήταν απλώς άλλη μια ομιλία· ήταν ισχυρή δημόσια επίπληξη προς την ΕΕ. Από την έλλειψη ενιαίας άμυνας και συνεκτικού σχεδίου, μέχρι τη διάσπαση στις πολιτικές στήριξης και την αδυναμία να αντιμετωπίσει γεωστρατηγικές απειλές με αποφασιστικότητα, οι κατηγορίες του Ουκρανού προέδρου αποτυπώνουν με ακρίβεια το πώς η ισχυρή εικόνα έχει μετατραπεί σε δειλία και αδράνεια.
‘Οταν λοιπόν ο πρώην προστατευόμενος εναγκαλιζόμενος και απείρως προωθούμενος στο πρόσφατο παρελθόν έρχεται δημόσια και εξαπολύει αυτή την κριτική, σημαίνει ότι ακόμα και ο πλέον ευνοούμενος βλέπει το τέλος … μένει τώρα να το δεί και η Ούρσουλα και να αποφασίσει να αντιμετωπίσει τις ευθύνες της
Πηγή: VoiceNews.gr
