Πολλές από τις κορυφαίες φωνές του κατεστημένου της εθνικής ασφάλειας λένε ότι ο αμερικανικός στρατός πρέπει να εκσυγχρονιστεί γρήγορα, αγκαλιάζοντας το ψηφιακό μέλλον μέσω της υιοθέτησης της Τεχνητής Νοημοσύνης, του δικτυοκεντρικού πολέμου και των μη επανδρωμένων όπλων.
Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι η εν λόγω τεχνολογία έχει ήδη αλλάξει ριζικά τη φύση του πολέμου. Οι τεχνολόγοι του Πενταγώνου και οι ηγέτες της τεχνολογικής βιομηχανίας οραματίζονται το μέλλον μιας στρατιωτικής δύναμης με τεχνητή νοημοσύνη που θα χειρίζεται σμήνη αυτόνομων όπλων στην ξηρά, στη θάλασσα και στον ουρανό.
Ωστόσο, προτού οι Ηνωμένες Πολιτείες υποθηκεύσουν πλήρως την ασφάλειά τους σε κώδικα λογισμικού και ολοκληρωμένα κυκλώματα, πρέπει να αντιμετωπιστούν διάφορα ερωτήματα. Αν υποθέσουμε ότι ο στρατός θα δημιουργήσει μια μέρα μια δύναμη με μη επανδρωμένη πρώτη γραμμή, τι θα συμβεί αν ο στρατός των ρομπότ ηττηθεί; Οι ηγέτες του έθνους θα παραδοθούν σε αυτό το σημείο ή θα στείλουν τότε τους ανθρώπους;
Το επόμενο μεγάλο ερώτημα είναι, τι όπλα θα χρησιμοποιούν οι άνθρωποι; Είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι οι υπηρεσίες θα διατηρούν παράλληλους στόλους ψηφιακών και αναλογικών όπλων. Κρίνοντας από τις τρέχουσες τάσεις, οι ηγέτες του Πενταγώνου είναι πολύ πιθανότερο να επενδύσουν το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού προμηθειών τους στην αγορά αυτόνομων ή «προαιρετικά επανδρωμένων» συστημάτων όπως το μηχανοκίνητο όχημα μάχης πεζικού XM30.
Αυτοί που προωθούν ένα τέτοιο μέλλον φαίνεται να αγνοούν μια πολύ απλή αλήθεια: ο πόλεμος είναι μια ανθρώπινη προσπάθεια. Οι πόλεμοι διεξάγονται για την εξυπηρέτηση ανθρώπινων σκοπών. Τα όπλα που χρησιμοποιούνται είναι μόνο τα μέσα για την επίτευξη αυτών των σκοπών.
Οι άνθρωποι και στις δύο πλευρές μιας σύγκρουσης θα επιδιώξουν κάθε δυνατό πλεονέκτημα για να εξασφαλίσουν τη νίκη. Όταν ένα οπλικό σύστημα συνδέεται στο δίκτυο, τα μέσα για την εξ αποστάσεως ήττα του είναι ήδη ενσωματωμένα στον σχεδιασμό του. Οι άνθρωποι της άλλης πλευράς θα ήταν ανόητοι να μην εξαπολύσουν τους πολεμιστές του κυβερνοχώρου τους για να βρουν κάθε τρόπο να διεισδύσουν στο δίκτυο για να διαταράξουν τα κυβερνο-φυσικά συστήματα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να διαπιστώσουν ότι η μελλοντική στρατιωτική δύναμη δεν θα μπορέσει καν να περάσει τη γραμμή αναχώρησης, επειδή θα έχει απενεργοποιηθεί εξ αποστάσεως σε μια ψηφιακή επίθεση τύπου Περλ Χάρμπορ.
Η τεχνολογία έχει σίγουρα τη θέση της στο στρατό. Τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα καλύπτουν πολλούς από τους ρόλους που παραδοσιακά εκτελούσαν οι πιλότοι που πετούσαν ακριβά αεροσκάφη, για να πάρουμε μόνο ένα παράδειγμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα στρατεύματα στην πρώτη γραμμή θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν άμεσα την τεχνολογία.
Το τελευταίο σχέδιο άρματος μάχης του Στρατού, το AbramsX, θα είναι οπλισμένο με επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη Switchblade, τα οποία θα ενισχύσουν τη μαχητική ισχύ του πληρώματος. Ωστόσο, η ίδια δυνατότητα θα μπορούσε επίσης να θέσει σε κίνδυνο το όχημα, ανάλογα με τον τρόπο ενσωμάτωσής του στο σύστημα.
Η τρέχουσα τάση στη στρατιωτική τεχνολογία είναι η στενή ενσωμάτωση νέων δυνατοτήτων σε ένα συνεκτικό σύνολο. Ένα από τα μεγαλύτερα σημεία πώλησης για το F-35 ήταν η ικανότητα του αεροσκάφους να συγκεντρώνει δεδομένα από όλα τα συστήματα μάχης του και να τα περνάει από μια «μηχανή σύντηξης» για να δημιουργεί μια ενιαία εικόνα του χώρου μάχης για τον πιλότο, η οποία θα μπορούσε επίσης να μοιράζεται σε πολλαπλές πλατφόρμες. Οι συνδέσεις δεδομένων μεταξύ των ξεχωριστών συστημάτων σημαίνει ότι μια διαφθορά σε ένα από αυτά μπορεί να εξαπλωθεί σε κάποια ή και σε όλα τα άλλα.
Το F-35 που συνετρίβη στη Νότια Καρολίνα το 2023 χρησιμεύει ως χρήσιμο παράδειγμα. Ο πιλότος σε εκείνη την περίπτωση εκτινάχθηκε αφού ένα «ηλεκτρικό συμβάν» έβγαλε εκτός λειτουργίας τους ασυρμάτους του αεροσκάφους, τον αναμεταδότη, το σύστημα πλοήγησης και την οθόνη στο κράνος.
Οι αξιωματούχοι του Σώματος Πεζοναυτών απέκρυψαν την αιτία της ηλεκτρικής δυσλειτουργίας στο F-35 που συνετρίβη στην έκθεση έρευνας, αλλά το γεγονός ότι ένα μόνο συμβάν κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής πτήσης σε καιρό ειρήνης θα μπορούσε να διαταράξει πολλαπλά διασυνδεδεμένα συστήματα είναι ενδεικτικό. Φανταστείτε τι θα μπορούσε να κάνει ένας κακόβουλος φορέας στην ίδια πλατφόρμα μέσω μιας στοχευμένης επίθεσης στον κυβερνοχώρο.
Το ζήτημα αυτό έχει ήδη ξεπεράσει το θεωρητικό επίπεδο. Σύμφωνα με το Government Accountability Office, το Υπουργείο Άμυνας ανέφερε 12.077 κυβερνοεπιθέσεις μεταξύ 2015 και 2021. Τα περιστατικά περιλάμβαναν μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε πληροφοριακά συστήματα, άρνηση παροχής υπηρεσιών και εγκατάσταση κακόβουλου λογισμικού.
Οι αξιωματούχοι του Πενταγώνου δημιούργησαν ένα πρόγραμμα αποκάλυψης ευπαθειών το 2016 για να εμπλέξουν τους λεγόμενους ηθικούς χάκερ για να δοκιμάσουν τα συστήματα του υπουργείου. Στις 15 Μαρτίου 2024, το πρόγραμμα κατέγραψε την 50.000ή ευπάθεια που ανακαλύφθηκε. Ο διευθυντής του Defense Cyber Crime Center του υπουργείου ανέφερε ότι το γραφείο τους έχει ήδη περισσότερα από 24 εκατομμύρια δικτυωμένα περιουσιακά στοιχεία που πρέπει να διασφαλίσει.
Πριν οι τεχνολόγοι του Πενταγώνου παρελάσουν στον φανταστικό τους γενναίο νέο κόσμο, πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με την ενσωμάτωση της τεχνολογίας. Μια κατευθυντήρια αρχή απόκτησης που κινείται προς τα εμπρός θα πρέπει να είναι η χρησιμοποίηση της τεχνολογίας όταν χρειάζεται, αλλά όχι η πλήρης ενσωμάτωσή της σε κάθε οπλικό σύστημα.
Ο πλήρης έλεγχος των δικτύων πληροφοριών δεν θα είναι ποτέ εξασφαλισμένος. Οι μελλοντικές δυνάμεις πρέπει να είναι σε θέση να λειτουργούν αποτελεσματικά και όταν η πρόσβαση στα δίκτυα είναι απαγορευμένη.
Πηγή: Responsible Statecraft
