Σκηνές που προκάλεσαν σοκ και οργή εκτυλίχθηκαν στην Πλατεία Άρεως στην Τρίπολη, όταν γερανοί προχώρησαν στην απομάκρυνση του ιστορικού αγάλματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Κάτω από τη βροχή, κάτοικοι της πόλης στέκονταν στην πλατεία παρακολουθώντας με ανοιχτό το στόμα τη διαδικασία. Άλλοι σιωπηλοί. Άλλοι εμφανώς αγανακτισμένοι. Κανείς, όμως, αδιάφορος.
Ο «Γέρος του Μοριά», το σύμβολο της Επανάστασης του 1821 και σημείο αναφοράς για την ταυτότητα της Τρίπολης, κατέβηκε από το βάθρο του με γερανούς, σε μια εικόνα που πολλοί χαρακτήρισαν προσβλητική και βαθιά πληγωτική για την ιστορική μνήμη της πόλης.
<span data-mce-type=”bookmark” style=”display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;” class=”mce_SELRES_start”></span>
Όπως λένε πολλοί κάτοικοι, η Πλατεία Άρεως μετατράπηκε «από σημείο αναφοράς σε σημείο 0». Οι εικόνες του αγάλματος να κατεβαίνει προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, με πολίτες να κάνουν λόγο για έλλειψη σεβασμού προς το σύμβολο της Επανάστασης του 1821.
Σύμφωνα με καταγγελίες που κυκλοφόρησαν, η διαδικασία φέρεται να έγινε χωρίς την παρουσία Πολεοδομίας ή άλλης αρμόδιας υπηρεσίας για την επίβλεψη της ασφάλειας της μεταφοράς, ενώ η Αστυνομία όπως αναφέρεται, επικαλέστηκε εντολή εισαγγελέα για να μην παραστεί. Τα ερωτήματα γύρω από τη νομιμότητα και τη διαφάνεια της διαδικασίας
παραμένουν.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν φωνές που υποστηρίζουν ότι οι παρεμβάσεις μπορεί να είχαν προστατευτικό ή τεχνικό χαρακτήρα. Ωστόσο, ακόμη και όσοι δεν διαφωνούν με τον σκοπό, εκφράζουν έντονο προβληματισμό για τον τρόπο και την επικοινωνιακή διαχείριση του ζητήματος.
Το ζήτημα έχει φέρει σε αντιπαράθεση πολίτες, δημοτικούς συμβούλους και φορείς, αναδεικνύοντας πόσο ευαίσθητο παραμένει το θέμα των ιστορικών μνημείων για μια πόλη που συνδέει άμεσα την ταυτότητά της με την επαναστατική της κληρονομιά.
Για πολλούς Τριπολιτσιώτες, ο Κολοκοτρώνης δεν είναι απλώς ένα άγαλμα. Είναι μνήμη, είναι ιστορία, είναι σύμβολο αγώνα. Και όταν αγγίζεται το σύμβολο, αγγίζεται η ίδια η ψυχή της πόλης.
Η υπόθεση πλέον ξεπερνά τα όρια μιας τεχνικής παρέμβασης. Αγγίζει τη σχέση μιας κοινωνίας με το παρελθόν της και θέτει επιτακτικά το αίτημα για διαφάνεια, θεσμική καθαρότητα και ουσιαστικό διάλογο πριν από κάθε παρέμβαση σε μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς.
Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά:
Γιατί δεν υπήρξε ευρύτερη ενημέρωση;
Ποια ήταν ακριβώς η διαδικασία και οι εγκρίσεις;
Υπήρχε αρμόδια επίβλεψη κατά την απομάκρυνση;
Ακόμη κι αν ο σκοπός είναι τεχνικός ή προστατευτικός, η εικόνα και ο τρόπος αφήνουν πίσω τους έντονη δυσφορία.
Η Τρίπολη δεν συζητά απλώς για ένα έργο. Συζητά για την ιστορία της.
Διαβάστε επίσης:
Πηγή: VoiceNews.gr
