Η απάτη των κυριακάτικων αναρτήσεων του πρωθυπουργού: Υπάρχει μια δοκιμασμένη συνταγή στην πολιτική επικοινωνία: όταν η πραγματικότητα πιέζει, επιστρατεύονται οι αριθμοί, οι εξωτερικοί εχθροί και οι «μικρές ανάσες». Ο πρόσφατος κυβερνητικός απολογισμός αποτελεί ένα σεμινάριο αυτού του είδους. Πίσω όμως από το προσεκτικά ζυγισμένο μείγμα κοινωνικής ευαισθησίας και τεχνοκρατικής επάρκειας, κρύβεται μια συστηματική προσπάθεια ωραιοποίησης και μετατόπισης ευθυνών που αξίζει να αποδομηθεί βήμα προς βήμα.
1.Η «Ανθρωπιστική» Ασπίδα
Η εκκίνηση του πρωθυπουργικού μηνύματος με αναφορές στο άγχος των υποψηφίων των Πανελλαδικών και τη γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης 1550 δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για την κλασική τεχνική του “humanizing” (ανθρωποποίηση της εξουσίας). Πριν ο πολίτης προλάβει να σκεφτεί την οικονομία, καλείται να ταυτιστεί συναισθηματικά με μια πατρική φιγούρα. Η ανάγκη, βέβαια, για ένα «πανελλαδικό δίκτυο ψυχολόγων» λειτουργεί ως πυροσβεστικό αντίδοτο σε ένα σύστημα που η ίδια η πολιτική διατηρεί ως άκρως ανταγωνιστικό, μετατρέποντας μια δομική πίεση σε «φυσιολογικό συναίσθημα των ημερών».
2.Η Γεωγραφία της Ακρίβειας και η Ανακύκλωση Φόρων
Στο μέτωπο της ακρίβειας, η διάγνωση είναι βολική: για όλα φταίει η Μέση Ανατολή και η ενεργειακή κρίση. Ο «εξωτερικός εχθρός» επιστρατεύεται για να αποσείσει τις ευθύνες για τις εγχώριες στρεβλώσεις και τα ολιγοπώλια.
Όσο για τα αντίδοτα; Η παράταση της επιδότησης στο Diesel κατά 15 λεπτά και η έκτακτη ενίσχυση των 150 ευρώ ανά παιδί βαφτίζονται «μικρές ανάσες».
Στην πραγματικότητα, αποτελούν την ομολογία μιας διαρκούς επιδοματικής πολιτικής (τύπου pass). Το κράτος εισπράττει δισεκατομμύρια μέσω του υψηλού ΦΠΑ που τροφοδοτεί η ακρίβεια και επιστρέφει ένα μικρό κλάσμα αυτών ως «κοινωνική μέριμνα». Η χρήση εντυπωσιακών μεγεθών («80% των νοικοκυριών», «ένα εκατομμύριο οικογένειες») επιχειρεί να κρύψει το δομικό ερώτημα: Γιατί προτιμάται η ανακύκλωση των φόρων αντί για μια γενναία, μόνιμη μείωση των έμμεσων φόρων στα βασικά αγαθά;
3.Η Στατιστική ως Απόλυτη Αλήθεια
Στο πεδίο των μεταρρυθμίσεων, το Ταμείο Ανάκαμψης και το Κτηματολόγιο επιστρατεύονται ως τα «βαριά χαρτιά». Η χρήση ακριβών ποσοστών, το 86,15% των οροσήμων ή το 99% της κτηματογράφησης, έχει έναν και μόνο στόχο: να προσδώσει τεχνοκρατικό κύρος και να κάμψει κάθε αμφισβήτηση μέσω του “data-dumping” (βομβαρδισμός με δεδομένα).
Ωστόσο, η δημοσιογραφική ανάγνωση οφείλει να κοιτάξει πίσω από τις βιτρίνες:
- Τα ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης αφορούν στην πλειονότητά τους την τυπική ψήφιση νόμων ή την υποβολή χαρτιών στις Βρυξέλλες, και όχι την πραγματική, επιτυχημένη ενσωμάτωσή τους στην καθημερινότητα.
- Το Κτηματολόγιο, μια πράγματι ιστορική εκκρεμότητα, παρουσιάζεται ως θρίαμβος, αποσιωπώντας τον απίστευτο λαβύρινθο γραφειοκρατίας, τα λάθη στους δασικούς χάρτες και τις ψηφιακές δυσλειτουργίες που φορτώθηκαν στις πλάτες και τις τσέπες των πολιτών.
4.Η Υγεία των «Δωρεών» και το «Μαστίγιο» του Κράτους
Η ίδια αντίφαση εντοπίζεται και στο ΕΣΥ. Η ανακαίνιση του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο νοσοκομείο «Μεταξά» προβάλλεται με υπερηφάνεια, όμως η ουσία κρύβεται στη φράση «χάρη στη δωρεά της Allwyn». Όταν η αναβάθμιση της δημόσιας υγείας εξαρτάται σε τέτοιο βαθμό από την ιδιωτική φιλανθρωπία, η κυβερνητική επινίκια ρητορική μετατρέπεται σε ομολογία κρατικής υποχρηματοδότησης. Το δε πρόγραμμα «Προλαμβάνω» επιστρατεύεται για να ρίξει προπέτασμα καπνού στις δραματικές ελλείψεις μόνιμου προσωπικού και τις παραιτήσεις γιατρών.
Ανάλογη ασυμμετρία συναντάμε και στην πολυδιαφημισμένη μάχη κατά της γραφειοκρατίας. Η αυτεπάγγελτη αναζήτηση πιστοποιητικών είναι ένα αυτονόητο βήμα, όμως η παραδοχή ότι «επτά χρόνια μετά» ακόμα γίνονται βήματα για τα βασικά, δείχνει τους πραγματικούς ρυθμούς του κράτους. Το πιο εντυπωσιακό; Η θέσπιση τρίμηνης προθεσμίας για τις απαντήσεις του Δημοσίου προς τον πολίτη στερείται οποιασδήποτε κύρωσης για τις υπηρεσίες που κωλυσιεργούν (το καρότο). Αντίθετα, για τον πολίτη που θα υποβάλει ψευδή δήλωση, το μαστίγιο είναι έτοιμο, βαρύ και αμείλικτο: πρόστιμα έως 50.000 ευρώ.
Ο απολογισμός κλείνει με μια κλασική «feel-good» στρατηγική: διεθνείς σφραγίδες της UNESCO, ψηφιακές εφαρμογές για τον αθλητισμό (e-Kouros) και ευχές για «καλό μήνα». Είναι η επικοινωνιακή ανάγκη να αποχωρήσει ο αναγνώστης με μια γλυκιά γεύση εκσυγχρονισμού.
Η πραγματικότητα όμως δεν χωράει ολόκληρη σε μια κυριακάτικη ανάρτηση. Οι «μικρές ανάσες» είναι καλοδεχούμενες, αλλά οι πολίτες δεν χρειάζονται απλώς να ανασαίνουν τεχνητά ανά περιόδους. Χρειάζονται δομικές λύσεις σε μια χώρα όπου η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε στίβο μάχης. Και εκεί, η απόσταση ανάμεσα στα κυβερνητικά tweets και την πραγματική ζωή παραμένει χαοτική.
ΠΗΓΗ: https://voicenews.gr/osa-den-sou-eipe-o-mitsotakis-stin-kyriakatiki-anartisi-i-megali-apati-piso-apo-tous-arithmous/
