Η σχέση μεταξύ του 47ου Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν χαρακτηρίζεται από τις τελευταίες σχεδόν δέκα χρόνια ως «περίπλοκη», με συνεχείς διαφωνίες και προσωπικές αντιλήψεις που συχνά συγκρούονται όσον αφορά το διεθνές σύστημα και την παγκόσμια τάξη. Η διαφορά απόψεων ανάμεσά τους επανήλθε πρόσφατα με αφορμή την αναγνώριση της Παλαιστίνης, προσθέτοντας ένα ακόμη θέμα στην ήδη πλούσια ατζέντα των αντιπαραθέσεών τους, που περιλαμβάνει την κλιματική αλλαγή και τη στάση στο ΝΑΤΟ.
Η Γαλλία πρόσφατα εντάχθηκε στον «αγγλοσαξωνικό άξονα» (Καναδάς, Βρετανία, Αυστραλία) που τάχθηκε υπέρ της αναγνώρισης του παλαιστινιακού κράτους, στέλνοντας ισχυρά πολιτικά μηνύματα και ασκώντας πίεση στο Ισραήλ. Η κίνηση αυτή, πέρα από την εσωτερική υποστήριξη, συνδέεται με την προσπάθεια του Μακρόν να εδραιώσει τη φωνή της Ευρώπης σε διεθνές επίπεδο, ενώ παράλληλα προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντική πολιτική πορεία μετά το 2027.
Αντίθετα, ο Τραμπ εμφανίζεται να επιδιώκει τη δική του υστεροφημία, με στόχο πιθανώς ένα Νόμπελ Ειρήνης, ενώ οι δημόσιες αντιπαραθέσεις τους έχουν χαρακτηριστεί άλλοτε δηκτικές και άλλοτε επικριτικές. Και οι δύο ηγέτες φαίνεται να μοιράζονται την επιδίωξη της διατήρησης πολιτικής κληρονομιάς και προσωπικής αναγνώρισης, αν και οι προσεγγίσεις τους για την Παλαιστίνη και τη Μέση Ανατολή παραμένουν ριζικά διαφορετικές.
Στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Μακρόν υπεραμύνθηκε της αναγνώρισης της Παλαιστίνης και κάλεσε τον Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο στη Γάζα, τονίζοντας ότι μόνο έτσι θα μπορούσε να διεκδικήσει ένα Νόμπελ Ειρήνης. Ο Τραμπ, από την πλευρά του, υπερασπίστηκε τις δικές του ενέργειες, αναφέροντας ότι έχει «τερματίσει επτά ατελείωτους πολέμους», ενώ επέκρινε τις αναγνωρίσεις της Παλαιστίνης ως «ανταμοιβή για φρικαλεότητες».
Η διαφορά στην οπτική τους επεκτείνεται και σε άλλα κρίσιμα ζητήματα, όπως η ευρωπαϊκή ασφάλεια, η στήριξη προς την Ουκρανία και η λειτουργία του ΝΑΤΟ. Ο Μακρόν τάσσεται υπέρ της αυτονομίας της Ευρώπης και κριτικάρει την αμερικανική πολιτική των δασμών, ενώ ο Τραμπ έχει προτείνει πιο άμεσες και διπλωματικές λύσεις.
Τέλος, η στάση τους απέναντι στον Ρώσο Πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, αποτελεί επιπλέον πεδίο σύγκρουσης. Ο Μακρόν στηρίζει σταθερά την Ουκρανία, προβάλλοντας την ανάγκη για διατήρηση του εδαφικού της καθεστώτος και διαρκή εξοπλισμό, ενώ ο Τραμπ φαίνεται πιο αποστασιοποιημένος, αφήνοντας την Ουκρανία να διαχειριστεί την κατάσταση με δική της πρωτοβουλία.
Πηγή: VoiceNews.gr
