Το πρόβλημα ης λειψυδρίας γίνεται εντονότατο καθώς
- η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στην 19η θέση παγκοσμίως ως προς τον κίνδυνο λειψυδρίας
- και τα στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών να αναφέρουν ότι η λίμνη Μόρνου έχει χάσει περίπου το 54% της έκτασής της από το 2022 έως σήμερα, με τη στάθμη του νερού να υποχωρεί από 19,1 km² σε μόλις 8,7 km², φέρνοντας στην επιφάνεια ακόμη και το βυθισμένο χωριό Κάλλιο.
Αναμένεται το επόμενο διάστημα να γίνουν οι ανακοινώσεις για τα αναγκαία έργα και τους τρόπους χρηματοδοότησής τους . Το πρώτο σενάριο που συζητιέται είναι η επιβολή περιβαλλοντικού τέλους στους λογαριασμούς ύδρευσης.
Θα πρέπει α σημειώσουμ εδώ ότι η χρηματοδότηση των έργων του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) αποτελεί ευθύνη του Δημοσίου, το οποίο διατηρεί και την κυριότητα των υποδομών, ενώ η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ έχουν τη δυνατότητα να σχεδιάζουν και να υλοποιούν τα σχετικά έργα.
Στη γενική αναζήτηση πόρων η κυβέρνηση προσανατολίζεται να τους λάβει μέσα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ή του ΕΣΠΑ ή των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων ή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
Η συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων θεωρείται μάλλον απίθανη, καθώς το νερό παραμένει δημόσιο αγαθό και οποιαδήποτε εμπλοκή ιδιωτών θα πρέπει να μην προσκρούει στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Σχετικα με την Αττική: προωθείται η μεταφορά νερού από τη λίμνη των Κρεμαστών, μέσω των παραποτάμων του Αχελώου, Καρπενησιώτη και Κρικελιώτη, με εκτιμώμενο κόστος 534 εκατ. ευρώ (365 εκατ. για την πρώτη φάση και 170 εκατ. για τη δεύτερη). Παράλληλα, στο Λεκανοπέδιο έχουν ξεκινήσει νέες γεωτρήσεις για την ενίσχυση των υδατικών αποθεμάτων.
Ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ, Χάρης Σαχίνης, έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι, αν συνεχιστούν οι ίδιες κλιματικές και υδρολογικές συνθήκες, τα αποθέματα στους ταμιευτήρες που υδροδοτούν την Αττική ενδέχεται να επαρκούν μόνο έως το τέλος της περιόδου 2026–2027.
Η διοίκηση της ΕΥΔΑΠ στο μεταξύ έχει ζητήσει από τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) την αναθεώρηση των τιμολογίων ύδρευσης, επικαλούμενη αυξημένες λειτουργικές και ενεργειακές δαπάνες που επηρεάζουν τη βιωσιμότητα των υπηρεσιών της. Η καθυστέρηση στην απάντηση της ΡΑΑΕΥ εκτιμάται ότι συνδέεται με τον συνολικό σχεδιασμό της κυβέρνησης για την εξεύρεση πόρων που θα κατευθυνθούν στα έργα αντιμετώπισης της λειψυδρίας.
Ανάλογες ελλείψεις παρατηρούνται και σε αρκετά νησιά, μεταξύ αυτών και τουριστικά, όπου εξετάζονται λύσεις αφαλάτωσης, παρά το υψηλό τους κόστος.
Στην ατζέντα της κυβέρνησης βρίσκεται και η αναδιάρθρωση του μοντέλου διαχείρισης των υδάτων, με προτάσεις για τη συνένωση των 740 υφιστάμενων παρόχων —που σήμερα υπάγονται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση— είτε σε τρεις μεγάλους φορείς (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και έναν τρίτο) είτε σε 45 περιφερειακές ενότητες.
Ωστόσο, η προοπτική αυτή έχει προκαλέσει ισχυρές αντιδράσεις από τους δήμους με τον αντίλογο να είναι ότι ο σημερινός κατακερματισμός, οι διαφορετικές πρακτικές λειτουργίας και η έλλειψη συντονισμού καθιστούν δύσκολη τόσο τη χρηστή διαχείριση όσο και την εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων για τα έργα ύδρευσης.
Πηγή: energymag, ecopress
