Την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός εξαντλεί την αυστηρότητά του επιβάλλοντας καραντίνες και σκληρά περιοριστικά μέτρα στους απελπισμένους κτηνοτρόφους, το ίδιο το κράτος λειτουργεί ως ο απόλυτος διασπορέας του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο. Η αποκάλυψη ότι χιλιάδες νεκρά ζώα πετιούνται σε αυτοσχέδιους ομαδικούς τάφους δίπλα στο Σκαλοχώρι, χωρίς ίχνος υγειονομικού πρωτοκόλλου, συνιστά μια ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της δημόσιας υγείας. Το επιτελικό κράτος, ανίκανο να διαχειριστεί την κρίση, επιλέγει συνειδητά να θάψει το πρόβλημα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, μολύνοντας τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα του νησιού και καταδικάζοντας το οικοσύστημα σε ανυπολόγιστη καταστροφή.
Η υποκρισία των αρμοδίων ξεπερνά κάθε όριο κυνισμού. Για να μεταφέρουν τα άρρωστα και θανατωμένα ζώα στους παράνομους χώρους ταφής, χρησιμοποιούν ανοιχτά φορτηγά. Έτσι, το ίδιο το σύστημα που υποτίθεται ότι δίνει μάχη για τον περιορισμό της νόσου, περιφέρει τον ιό ανενόχλητο σε όλο το νησί, καταργώντας στην πράξη κάθε έννοια βιοασφάλειας. Οι τοπικοί άρχοντες και τα κυβερνητικά στελέχη απαιτούν από τους πολίτες ευλαβική τήρηση των κανόνων, την ίδια στιγμή που οι δικές τους εγκληματικές πρακτικές διασφαλίζουν την περαιτέρω εξάπλωση της επιδημίας. Οι φωτογραφίες των κατοίκων που είδαν το φως της δημοσιότητας αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα αυτής της θεσμικής υποκρισίας.
Η διοικητική ανικανότητα αποτυπώνεται πλήρως στο χρονικό αυτού του εγκλήματος. Ενώ η νόσος έχει εντοπιστεί εδώ και δύο μήνες, οι κρατικοί φορείς αναλώνονται σε έναν εμφύλιο γραφειοκρατίας. Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Βορείου Αιγαίου ενέκρινε πριν από έναν μήνα έναν χώρο ταφής δίπλα στον ΧΥΤΑ, για να έρθει λίγο αργότερα η Διεύθυνση Δασών να τον απαγορεύσει. Περιφέρεια, τοπικές αρχές και Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης απέδειξαν περίτρανα ότι στερούνται στοιχειώδους σχεδιασμού διαχείρισης κρίσεων. Το αποτέλεσμα αυτής της ασυνεννοησίας είναι να πληρώνει το μάρμαρο το περιβάλλον της Λέσβου και η βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα.
Η υποτιθέμενη σωτήρια λύση που προκρίθηκε, δηλαδή η καύση των μολυσμένων ζώων στον κλίβανο τοπικού σφαγείου, αποδείχθηκε ένα ακόμη επικοινωνιακό πυροτέχνημα για να κατευναστούν οι αντιδράσεις. Η δυναμικότητα του συγκεκριμένου κλιβάνου είναι πρακτικά αδύνατον να εξυπηρετήσει τον τεράστιο όγκο των ζώων που σφάζονται μαζικά. Με τις υποδομές να καταρρέουν υπό το βάρος της πραγματικότητας, οι αρμόδιοι επιστρέφουν αθόρυβα στις πρακτικές του Μεσαίωνα: συνεχιζόμενες, ανεξέλεγκτες ταφές στη φύση, χωρίς μέτρα, χωρίς σχέδιο, χωρίς καμία απολύτως λογοδοσία για τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς αυτού του υγειονομικού σκανδάλου.
Πηγή: stonisi.gr
