Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια, στο Φόρουμ India – EU 2026, ότι η Ευρώπη χρειάζεται «νέους ανθρώπους από την Ινδία» για να καλύψει το έλλειμμα γεννήσεων, προκάλεσαν κύματα οργής και γελοιότητας. Μιλώντας για ανθρώπους σαν να είναι απλώς αριθμοί στο λογιστικό βιβλίο της οικονομίας, ο Δένδιας έδειξε μια βαθιά αναισθησία απέναντι σε βασικά ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και πολιτισμικής συνοχής. Η προσέγγιση αυτή θυμίζει μια Ευρώπη που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους σαν «αναλώσιμους πόρους», παραβλέποντας ότι μετανάστες δεν είναι απλώς εργαλείο για την ενίσχυση της αγοράς εργασίας. Είναι άνθρωποι με δικαιώματα, ιστορίες και ανάγκες. Κι αν η Ευρώπη συνεχίσει να βλέπει τον κόσμο μέσα από τον φακό της οικονομικής σκοπιμότητας, τότε το μέλλον της θα είναι ένα κενό ανθρωπιάς, γεμάτο στατιστικά και χωρίς ψυχή. Η δήλωση Δένδια δεν είναι μόνο ατυχής, αλλά είναι και επικίνδυνη. Υπονοεί ότι η μετανάστευση είναι θέμα «προγραμματισμού εργατικού δυναμικού», αγνοώντας τις τεράστιες κοινωνικές και ηθικές συνέπειες. Σε μια εποχή που η Ευρώπη προσπαθεί να βρει ταυτότητα και αξίες, τέτοιες δηλώσεις μας γυρνούν δεκαετίες πίσω. Η Ευρώπη χρειάζεται ανθρώπους – ναι – αλλά χρειάζεται πρώτα απ’ όλα πολιτικούς που βλέπουν τους ανθρώπους ως ανθρώπους, όχι ως αριθμούς σε έναν πίνακα γεννήσεων. Και αν αφήσουμε τη φαντασία μας να δουλέψει, δεν είναι δύσκολο να αναρωτηθούμε: μήπως η ίδια λογική, σκέφτεται να εφαρμοστεί και στις Ένοπλες Δυνάμεις;
Ίσως στο επόμενο φόρουμ να συζητηθεί και το έλλειμμα προσωπικού, στις Ένοπλες Δυνάμεις. Με το ίδιο μοντέλο: στοχευμένη εισαγωγή, γρήγορη προσαρμογή, περιορισμένες ευαισθησίες.
Γιατί, τελικά, όταν βλέπεις τον άνθρωπο ως μέσο, το μόνο που απομένει να αποφασίσεις είναι σε ποιον τομέα θα τον αξιοποιήσεις.
Πηγή: VoiceNews.gr
