Στο Εθνικό Νοσοκομείο της Λατάκειας, μιας παραθαλάσσιας πόλης στην καρδιά της μειονότητας των Αλαουιτών, η άγρυπνη παρουσία των νέων αρχών της Συρίας είναι συνεχής.
Εμφανώς συγκλονισμένοι, Αλαουίτες Σύροι καταφθάνουν για να αναγνωρίσουν τα πτώματα των αγαπημένων τους προσώπων, που σκοτώθηκαν στο πρόσφατο και φονικότερο κύμα βίας στη χώρα μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ.
Αυτό που ξεκίνησε ως επίθεση κατά των δυνάμεων ασφαλείας από πιστούς του Άσαντ – πολλοί από τους οποίους ανήκουν στην αίρεση των Αλαουιτών του πρώην προέδρου – εξελίχθηκε γρήγορα σε επιθέσεις εκδίκησης κατά αμάχων, αφήνοντας εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες εκτοπισμένους.
Οι άμαχοι που ανήκαν στην κοινότητα των Αλαουιτών αποτέλεσαν ιδιαίτερο στόχο.
Το ιατρικό προσωπικό λέει ότι δυνάμεις ασφαλείας, ορισμένες από τις οποίες δεν έχουν αναγνωριστεί, έχουν τοποθετηθεί στο νοσοκομείο από τις 6 Μαρτίου, όταν ξέσπασε η βία, και παραμένουν εκεί έκτοτε.
Ο φόβος στα πρόσωπα
Το πρωί της 11ης Μαρτίου, την επομένη της ολοκλήρωσης της στρατιωτικής επιχείρησης της κυβέρνησης, οικογένειες τρομοκρατημένες έσπευσαν στα νοσοκομεία της δυτικής ακτής της Συρίας για να βρουν τους αγαπημένους τους.
Στο Εθνικό Νοσοκομείο, ένας άνδρας έφτασε στο νεκροτομείο για να ζητήσει το πτώμα του γείτονά του, ενός από τα δύο αδέλφια που σκοτώθηκαν στις 7 Μαρτίου.
Όταν ρωτήθηκε για τους δράστες, κοίταξε έναν ένοπλο άνδρα που φορούσε μάσκα που έκρυβε το μισό του πρόσωπό του, παρακολουθώντας στενά τη συζήτηση.
Με σιγανή φωνή, απάντησε: «Πιθανόν κλέφτες, πραγματικά δεν ξέρω».
Εν τω μεταξύ, μια μητέρα που βρίσκεται εκεί για να αναγνωρίσει τον δολοφονημένο γιο της αποκόπτεται από τον σύζυγό της: «Μην μοιράζεσαι καμία πληροφορία, θα μπορούσε να μας θέσει σε κίνδυνο».
Μια άλλη μητέρα, η Rim, στεκόταν κοντά με τη γειτόνισσά της – και οι δύο εκεί για να ανακτήσουν το πτώμα του γιου της.
Η επείγουσα ανάγκη στα μάτια της μητέρας ήταν αισθητή, αλλά παρέμεινε σιωπηλή. Η γειτόνισσά της, αναφερόμενη στον νεκρό ως «ο γιος μας», είπε ότι σκοτώθηκε δύο ημέρες νωρίτερα από «ένοπλους άνδρες».
Ένα άλλο ένοπλο μέλος της ασφάλειας στεκόταν μόλις ένα μέτρο μακριά. Ο φόβος στα πρόσωπα των λίγων Αλαουιτών που ήταν παρόντες ήταν σαφής. Εκμεταλλευόμενη μια στιγμή απόσπασης της προσοχής, η Rim μοιράστηκε διακριτικά τον αριθμό του τηλεφώνου της.
“Δεν κρατούσε ποτέ όπλο
Στο τηλέφωνο, η Rim, το όνομα της οποίας άλλαξε για την προστασία της, μίλησε με θέρμη, με τη φωνή της να είναι γεμάτη σοκ καθώς μετέφερε τις λεπτομέρειες της ιστορίας της.
Πριν βγει για να περάσει το βράδυ με φίλους, ο γιος της – ένας 19χρονος φοιτητής μηχανικής – ζήτησε από τη μητέρα του να μην τηλεφωνήσει.
Ανησυχώντας για τις συγκρούσεις που είχαν ξεσπάσει στην ακτή εκείνο το πρωί, του τηλεφώνησε την επόμενη μέρα: «Αχμέντ;» ρώτησε με αγωνία.
Αντί για τη φωνή του γιου της, άκουσε έναν άγνωστο που αυτοπροσδιοριζόταν ως γενικός υπεύθυνος ασφαλείας.
«Ο γιος σας σκοτώθηκε. Είναι εδώ με μια σφαίρα στο κεφάλι. Ήταν πιστός στο καθεστώς», είπε ο άνδρας.
Ελπίζοντας σε κάποιο λάθος, η Ριμ παρακάλεσε: «Δεν έχει υπηρετήσει καν στο στρατό. Μπορείτε να περιγράψετε τα ρούχα του;»
«Είναι ντυμένος με μαύρο παντελόνι και μαύρο σακάκι», απάντησε ο άνδρας.
Εκείνο το πρωί στο νεκροτομείο, η Rim βρήκε τον γιο της.
«Όταν με οδήγησαν εκεί, πτώματα κάλυπταν το πάτωμα. Αλλά ήμουν τυχερή. Ο γιος μου ήταν μέσα σε ένα ψυγείο», είπε.
«Ο γιος μου είναι ψηλός, χοντρός και γενειοφόρος, μοιάζει μεγαλύτερος από την ηλικία του», πρόσθεσε, σκεπτόμενη ότι μπορεί να τον πέρασαν λανθασμένα για “στρατιωτικό” γι’ αυτόν τον λόγο.
«Ποτέ δεν κράτησε όπλο. Ήταν ακόμα παιδί».
Οι συριακές αρχές είπαν στη Ριμ ότι είχε δύο ημέρες για να ζητήσει τη σορό του γιου της.
«Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα έπρεπε να το κάνω αυτό», είπε. Επικαλούμενη φόβους για αντίποινα, αποφάσισε να μην πραγματοποιήσει κηδεία.
Καθησυχαστικές μειονότητες
Η πίεση προς την κυβέρνηση της Συρίας, υπό την ηγεσία του προσωρινού προέδρου Άχμεντ αλ Σαράα, να διερευνήσει τη δολοφονία τουλάχιστον 1.500 αμάχων, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, παιδιών και ολόκληρων οικογενειών, έχει αυξηθεί.
Το Συριακό Δίκτυο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δήλωσε ότι τουλάχιστον 803 εξωδικαστικές εκτελέσεις διαπράχθηκαν από όλες τις πλευρές που συμμετείχαν στις συγκρούσεις, συμπεριλαμβανομένων των δυνάμεων που είναι πιστές στον Άσαντ, των κυβερνητικών δυνάμεων, ομάδων που συνδέονται χαλαρά με τη συριακή κυβέρνηση και μεμονωμένων ενόπλων.
Η θρησκευτική βία σε χωριά με μεγάλες κοινότητες αλαουιτών ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Σαράα από τότε που ανέλαβε την εξουσία μετά την ανατροπή του Άσαντ τον Δεκέμβριο.
Ο Άρον Λουντ, αναλυτής της Century International, δήλωσε ότι η βία έδειξε την ευθραυστότητα της νέας εξουσίας, η οποία υποστηρίζεται εν μέρει από ισλαμιστές «εχθρικούς προς τους Αλαουίτες».
Η ρητορική του προσωρινού προέδρου είχε ως στόχο να καθησυχάσει τις μειονότητες και να υποστηρίξει τον κατευνασμό, ακόμη και αν αυτή η προσέγγιση δεν υιοθετείται «ομοιόμορφα από όλες τις παρατάξεις που βρίσκονται υπό τις διαταγές του», δήλωσε ο Lund στο Middle East Eye.
Στο Εθνικό Νοσοκομείο της Λατάκειας, η δυσφορία των αρχών ήταν αισθητή.
Ένας διοικητικός υπάλληλος δήλωσε επανειλημμένα σε μηχανικό τόνο: «Δεν μου επιτρέπεται να δίνω συνεντεύξεις. Κανένα στατιστικό στοιχείο δεν θα δοθεί στη δημοσιότητα μέχρι να έχουμε επίσημη άδεια».
‘Το νοσοκομείο έχει γίνει η βάση τους’
Καθισμένη σε ένα αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο κατά μήκος της έρημης ακτής μια ηλιόλουστη μέρα, μια νεαρή, τρομοκρατημένη γιατρός μίλησε για τη δοκιμασία της από τότε που ξέσπασε η βία.
Όπως περίπου 50 άλλα μέλη του προσωπικού, δεν έφυγε από το νοσοκομείο κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, κοιμόταν στους χώρους του νοσοκομείου από φόβο για την ασφάλειά της.
Διηγήθηκε ότι είδε έναν ασθενή, ο οποίος είχε έρθει στο νοσοκομείο για σπινθηρογράφημα, να ξυλοκοπείται μπροστά στα μάτια της στις 7 Μαρτίου, κατηγορούμενος ότι ήταν πιστός στον Άσαντ.
«Τον χτύπησαν στο στήθος και στο πρόσωπο και εγώ ήμουν μόλις ένα μέτρο μακριά».
Η γιατρός δεν γνωρίζει τι απέγινε ο άνδρας.
Μετά την πτώση του Άσαντ, η ατμόσφαιρα ενδοκοινοτικής δυσπιστίας -που τροφοδοτήθηκε από 14 χρόνια εμφυλίου πολέμου και διαιωνίστηκε από την οικογένεια Άσαντ- έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα.
Ο γιατρός επέκρινε την παρέμβαση των συριακών δυνάμεων στις λειτουργίες του νοσοκομείου.
«Μπαίνουν οπλισμένοι και ανακρίνουν τους ασθενείς: ‘Από πού είστε; Πώς υποστήκατε αυτά τα τραύματα;«», είπε.
Οι ισχυρισμοί της υποστηρίχθηκαν από αρκετούς συναδέλφους της που μίλησαν στο MEE.
Ένας γιατρός γύρω στα τριάντα του είπε: «Δεν έχω ξανακούσει κάτι τέτοιο: «Το νοσοκομείο έχει γίνει η βάση τους. Έρχονται και φεύγουν ένοπλοι και δεν μπορούμε καν να προσδιορίσουμε την ένταξή τους».
‘Πώς μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς;
Οι δυνάμεις ασφαλείας της νέας κυβέρνησης περιλαμβάνουν πλέον διάφορες παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της μαχητικής ομάδας Hay’at Tahrir al-Sham, η οποία ηγήθηκε της επίθεσης που έριξε τον Άσαντ.
«Ήταν χειρότερα κατά την εποχή του Άσαντ. Οι «σαμπίχα» – οι εκτελεστές του καθεστώτος – έμπαιναν στο νοσοκομείο και έκαναν ό,τι ήθελαν, χωρίς να δείχνουν σεβασμό στους γιατρούς», σημείωσε ένας άλλος γιατρός.
Ένα ηχητικό μήνυμα από έναν διοικητικό υπάλληλο της υγείας στη Λατάκια που ελήφθη στις 11 Μαρτίου ανέφερε: «Η κατάσταση έχει επανέλθει στο φυσιολογικό. Τώρα παρακολουθούμε τις απουσίες. Είναι μια ασφαλής χώρα, με τη θέληση του Θεού». Ένα μήνυμα που ακολούθησε υπογράμμισε: «Οι δρόμοι είναι καθαροί, δεν υπάρχουν άλλες δικαιολογίες».
Το νοσοκομείο, το οποίο στελεχώνεται κυρίως από Αλαουίτες, είδε τον διορισμό ενός σουνίτη αντιπροέδρου από τις νέες αρχές, του Δρ Moataz Fadliye, ένα μήνα νωρίτερα.
Καθισμένος στο γραφείο του, όπου στον τοίχο κρεμόταν η νέα σημαία της Συρίας με τα τρία αστέρια, εμφανίστηκε διστακτικός στο να συζητήσει τα πρόσφατα γεγονότα, αναφέροντας μόνο «τους εκατό τραυματίες που νοσηλεύτηκαν εδώ τις πρώτες δύο ημέρες: στρατιώτες, μέλη της γενικής ασφάλειας και του συριακού στρατού» – χωρίς να αναφερθεί σε θύματα αμάχων.
Στις 9 Μαρτίου, ο Σαράα ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας «ανεξάρτητης» επιτροπής για τη διερεύνηση της πρόσφατης αναταραχής στην παράκτια περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των αιτιών που οδήγησαν στο ξέσπασμα, των καταχρήσεων κατά των αμάχων και των επιθέσεων σε ιδρύματα.
Ωστόσο, αυτό ελάχιστα έκανε για να καθησυχάσει την κοινότητα των Αλαουιτών.
Η γιατρός, μιλώντας από το αυτοκίνητό της, παραδέχτηκε: «Δεν τον εμπιστεύομαι».
«Κάθε φορά που φεύγω από το σπίτι μου για το νοσοκομείο, βλέπω τον φόβο στα μάτια της μητέρας μου ότι μπορεί να είναι η τελευταία φορά που με βλέπει. Πώς μπορούμε να νιώθουμε ασφαλείς σε αυτή τη χώρα μετά από αυτό που συνέβη ;», δήλωσε ένας άλλος γιατρός.
Πηγή: Middle East Eye
