Θα επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία η Σερβία, Ρωσικές ανησυχίες.
Όσο φιλοδυτική κι αν γίνεται η εξωτερική πολιτική της Σερβίας, η Ρωσία συνεχίζει να αποφεύγει να την πιέζει και να αναμειγνύεται στις υποθέσεις της, κάτι που έρχεται σε έντονη αντίθεση με την επιδείνωση των δύο μη φιλικών ενεργειών από τη Δύση.
Ο υπουργός Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης της Σερβίας, Νεμάνια Στάροβιτς, δήλωσε πρόσφατα ότι η χώρα του ενδέχεται να επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία εάν η ένταξη στην ΕΕ είναι «προ των πυλών», υπερασπιζόμενος την μέχρι τώρα άρνησή της να ακολουθήσει το παράδειγμα του μπλοκ με το σκεπτικό ότι «η σερβική οικονομία θα επηρεαστεί σε τεράστιο βαθμό», ενώ η οικονομία της Ρωσίας όχι. Λίγο αργότερα, ο πρωθυπουργός της Σερβίας, Ντούρο Ματσούτ, δήλωσε ότι «θα ήθελα να επαναλάβω ότι όσο είμαι επικεφαλής της κυβέρνησης, δεν θα επιβάλουμε κυρώσεις στη Ρωσική Ομοσπονδία».
Αυτά τα ανάμεικτα μηνύματα ακολουθούν την ειλικρινή στάση της Σερβίας απέναντι στη Ρωσία, η οποία δήλωσε ότι δεν θα εξοπλίζει πλέον έμμεσα την Ουκρανία, κάτι που η παρούσα ανάλυση αξιολόγησε ως εν μέρει λόγω του παρανοϊκού φόβου ότι το Κρεμλίνο θα μπορούσε να επεκτείνει κάποιο βαθμό υποστήριξης στο τελευταίο κίνημα διαμαρτυρίας, έστω και μόνο μέσω της προώθησής του στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης.
Λόγω της θέσης του, τα σχόλια του Στάροβιτς απευθύνονταν στην ΕΕ και είχαν ως στόχο να την ενθαρρύνουν να προωθήσει την υποψηφιότητα της Σερβίας για ένταξη, αλλά η Ρωσία θα τα αντιμετώπιζε με καχυποψία, όπως είναι κατανοητό. Αυτό εξηγεί γιατί ο Ματσούτ παρενέβη και διευκρίνισε ότι η κυβέρνησή του δεν θα επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία. Η ζημιά στην διμερή εμπιστοσύνη μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο να αποκατασταθεί, ωστόσο, δεδομένου του πρόσφατου πλαισίου της ρωσικής δυσπιστίας προς τη Σερβία, αφού το SVR ανέφερε ότι εξόπλιζε έμμεσα την Ουκρανία.
Ενώ οι υποστηρικτές του Προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς μπορεί να ισχυριστούν ότι απλώς κάνει διπλή δουλειά με την ΕΕ, το επιχείρημα μπορεί να προβληθεί εξίσου πειστικά ότι κάνει διπλή δουλειά με τη Ρωσία, ανεξάρτητα από το αν παίζει και με την ΕΕ. Η Σερβία βρίσκεται αντικειμενικά σε πολύ δύσκολη θέση. Οι ρωσικές εισαγωγές ενέργειας και οι επενδύσεις σε αυτόν τον τομέα παραμένουν σημαντικές για την οικονομική της σταθερότητα. Το Κρεμλίνο έχει επίσης υποστηρίξει την υπόθεση της Σερβίας έναντι της κατεχόμενης από το ΝΑΤΟ Αυτόνομης Επαρχίας Κοσσυφοπεδίου και Μεθόγια στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ταυτόχρονα, ωστόσο, η Σερβία ως κράτος έχει συνολικά πλησιάσει πολύ περισσότερο τη Δύση και ιδιαίτερα την ΕΕ υπό την ηγεσία του Βούτσιτς. Είναι επίσης περίκλειστη και περιτριγυρισμένη από κράτη της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και δυτικά ευθυγραμμισμένα. Ως εκ τούτου, είναι φυσικό η Σερβία να επιδιώκει να ισορροπήσει μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, αν και αυτό γίνεται ολοένα και πιο αδέξιο από ποτέ, καθώς δέχεται μεγαλύτερη δυτική πίεση.
Αυτό εξηγεί εν μέρει γιατί μέχρι πρόσφατα εξόπλιζε έμμεσα την Ουκρανία, και ίσως εξακολουθεί να το κάνει, και εξηγεί την άκαιρη δήλωση του Στάροβιτς σχετικά με το σενάριο επιβολής κυρώσεων στη Ρωσία από τη Σερβία. Η πρόσφατη ήρεμη ομιλία της Σερβίας και η διευκρίνιση του Ματσούτ οφείλονται επίσης στη ρωσική διάσταση αυτής της πράξης εξισορρόπησης.
Γιατί, όσο φιλοδυτική κι αν γίνεται η πορεία της εξωτερικής πολιτικής της Σερβίας, η Ρωσία συνεχίζει να αποφεύγει να την πιέζει και να αναμειγνύεται στις υποθέσεις της, κάτι που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη Δύση που εντείνει και τις δύο αυτές εχθρικές ενέργειες. Οι Σέρβοι πολιτικοί θεωρούν δεδομένο τον σεβασμό της Ρωσίας για την κυριαρχία της χώρας τους, αλλά αυτό δεν περνάει απαρατήρητο από τον πληθυσμό, ο οποίος παραμένει σε μεγάλο βαθμό ρωσόφιλος.
Αντίστοιχα, η Δύση συνεχίζει να πιέζει τους Σέρβους πολιτικούς επειδή αισθάνεται αδυναμία, γεγονός που κάνει πολλούς από τον πληθυσμό να τους απεχθάνονται. Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, η Σερβία αναμένεται να συνεχίσει να στέλνει ανάμεικτα μηνύματα σχετικά με την πολιτική της απέναντι στη Ρωσία και ίσως μάλιστα να επαναλάβει έμμεσα τον εξοπλισμό της Ουκρανίας (υποθέτοντας ότι σταμάτησε εξαρχής), κάτι που θα εντείνει την πίεση που ασκεί η Δύση σε αυτήν εάν συμβεί αυτό. Καλώς ή κακώς, ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός, η Ρωσία πιθανότατα θα συνεχίσει να παίζει το μακροπρόθεσμο παιχνίδι και κατά συνέπεια θα αποφύγει οποιαδήποτε πίεση ή ανάμειξη, ελπίζοντας ότι αυτή η προσέγγιση αρχών κάποια μέρα θα αποδώσει με κάποιο τρόπο.
Πηγή: korybko.substack.com
