Δέκα χρόνια μετά την κατάργηση της πολιτικής του «ενός παιδιού», η Κίνα αντιμετωπίζει μια βαθιά δημογραφική κρίση, καθώς οι προσπάθειες για αύξηση των γεννήσεων παραμένουν ανεπιτυχείς.
Ο πληθυσμός της χώρας συρρικνώνεται, ενώ το ποσοστό των ηλικιωμένων αυξάνεται συνεχώς, δημιουργώντας σοβαρές προκλήσεις για την οικονομία, το εργατικό δυναμικό και το κοινωνικό σύστημα.
Ο Γουέλκιν Λέι, ένας 30χρονος από το Πεκίνο, μαζί με τη σύζυγό του, αντιμετωπίζουν το δίλημμα εάν θα αποκτήσουν δεύτερο παιδί. Η ανατροφή του τρίχρονου γιου τους απαιτεί χρόνο και χρήματα για παιδική φροντίδα, ενώ πρέπει επίσης να φροντίσουν τους ηλικιωμένους γονείς τους, καθώς και οι δύο είναι μοναχοπαίδια. Οι προσωπικές τους ανησυχίες αντικατοπτρίζουν ευρύτερα κοινωνικά και οικονομικά εμπόδια που αποτρέπουν τα ζευγάρια από το να αποκτήσουν περισσότερα παιδιά, παρά τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες.
Η κατάργηση της πολιτικής του «ενός παιδιού» πριν από μια δεκαετία συνδέθηκε με την ανησυχία των Αρχών για τη μείωση των γεννήσεων, η οποία θα μπορούσε να επιβραδύνει την ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας. Παρόλα αυτά, τα μέτρα που ακολούθησαν όπως οικονομικά κίνητρα, επιδοτήσεις, φορολογικές ελαφρύνσεις και δημόσια προσχολική εκπαίδευση , δεν κατάφεραν να αντιστρέψουν την πτωτική τάση των γεννήσεων.
Το κόστος ανατροφής των παιδιών παραμένει υψηλό, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, ενώ η κοινωνική πίεση και η οικονομική ασφάλεια αποτελούν σημαντικά εμπόδια.
Η δημογραφική κληρονομιά της πολιτικής του «ενός παιδιού» περιλαμβάνει σοβαρή ανισορροπία φύλων και μια γενιά παιδιών χωρίς αδέλφια, που πλέον φέρουν αποκλειστικά την ευθύνη φροντίδας των ηλικιωμένων. Παρά τις οικονομικές αποταμιεύσεις και τις κυβερνητικές ενισχύσεις, πολλοί νέοι, όπως ο Lei, ανησυχούν για το κόστος και την ετοιμότητα να αναλάβουν αυτή την ευθύνη στο μέλλον.
Το Πεκίνο έχει επιχειρήσει διάφορα μέτρα για να προωθήσει τις γεννήσεις, όπως χρηματικά επιδόματα 500 δολαρίων για οικογένειες με μικρά παιδιά, δωρεάν δημόσια προσχολική εκπαίδευση και κατάργηση του κόστους τοκετού στα νοσοκομεία από το 2026. Παρ’ όλα αυτά, οι επιδοτήσεις θεωρούνται ανεπαρκείς για να αντισταθμίσουν τα υψηλά έξοδα ανατροφής των παιδιών, ενώ η πολιτική του «ενός παιδιού» έχει αφήσει βαθιές κοινωνικές συνέπειες, επηρεάζοντας τις αντιλήψεις και τις επιλογές ζωής των νέων.
Η οικονομική αβεβαιότητα και η ανεργία των νέων ενισχύουν την απροθυμία για γάμο και οικογένεια. Νέοι όπως ο Zhou, ένας 27χρονος μηχανικός, δηλώνουν ότι παρά την εργασία τους εξαρτώνται ακόμη από τους γονείς για την καθημερινή διαβίωση. Η φράση «Είμαστε η τελευταία γενιά» έγινε viral κατά τη διάρκεια της πανδημίας, εκφράζοντας την αίσθηση απελπισίας και απογοήτευσης των νέων απέναντι στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η πτώση του ποσοστού γεννήσεων είναι πλέον μη αναστρέψιμη. Η Κίνα αντιμετωπίζει παρόμοιες τάσεις με άλλες χώρες που βιώνουν μείωση γεννήσεων λόγω αστικοποίησης, υψηλότερου μορφωτικού επιπέδου και αλλαγής κοινωνικών αντιλήψεων, αλλά οι συνέπειες εδώ είναι ιδιαίτερα σημαντικές λόγω της γρήγορης δημογραφικής μεταβολής και των υψηλών στόχων ανάπτυξης.
Οι πολιτικές για την ενίσχυση των γεννήσεων χαρακτηρίζονται ως επιτελεστικές και περιορισμένες στην επίδρασή τους. Το Πεκίνο έχει προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της οικονομίας και τη διαχείριση του γηράσκοντος πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της ηλικίας συνταξιοδότησης και της αυτοματοποίησης της εργασίας μέσω ρομπότ. Ωστόσο, οι ειδικοί παραμένουν επιφυλακτικοί για την ουσιαστική αναστροφή της πτώσης των γεννήσεων.
Άνθρωποι όπως η Σονγκ Μιν, 57 ετών, που μεγάλωσαν υπό την πολιτική του «ενός παιδιού», παραδέχονται ότι θα ήθελαν να είχαν περισσότερα παιδιά αν είχαν την ελευθερία επιλογής. Η προσωπική εμπειρία τους αντικατοπτρίζει τις γενικότερες κοινωνικές συνέπειες της πολιτικής, ενώ δείχνει ότι οι δημογραφικές αλλαγές έχουν αφήσει βαθιά και μακροπρόθεσμα αποτυπώματα στην κινεζική κοινωνία.
Η Κίνα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο, όπου οι προσπάθειες για αύξηση των γεννήσεων πρέπει να συνδυαστούν με την αντιμετώπιση θεμελιωδών κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων, προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω επιδείνωση της δημογραφικής κατάστασης και να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της χώρας.
Πηγή: VoiceNews.gr
