Μπορεί τα χαμόγελα μπροστά στις κάμερες να περισσεύουν, αλλά πίσω από τα φώτα, η εικόνα της «συνεννόησης» ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς μάλλον μοιάζει με σκηνή από σκληρή διαπραγμάτευση… όπου ο ένας απαιτεί και ο άλλος ψελλίζει κατανόηση.
Η συνάντηση βαφτίστηκε «θετική», ίσως επειδή δεν κατέληξε σε γερμανικό τελεσίγραφο, ωστόσο οι ουσιαστικές διαφωνίες για το μεταναστευτικό και την πώληση όπλων στην Τουρκία αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πως η Ελλάδα κάθεται στο τραπέζι ως μαθητής – και όχι από τους καλούς.
Μεταναστευτικό: όταν η Γερμανία μιλά και η Ελλάδα ζητά… κατανόηση
Ο Έλληνας πρωθυπουργός, πιστός στην τακτική του «κατανοώ τους άλλους, αρκεί να με κατανοούν κι αυτοί», παραδέχθηκε ότι δεν υπάρχει συμφωνία με τη Γερμανία για τις λεγόμενες «δευτερογενείς ροές» μεταναστών. Με άλλα λόγια, η Γερμανία ενοχλείται που οι μετανάστες περνούν τα σύνορα προς βορρά, ενώ η Ελλάδα οφείλει να κάνει το χωροφύλακα της Ευρώπης, με χαμόγελο και χωρίς ενοχλητικές απαιτήσεις για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Ο Μερτς, από την άλλη, το είπε ωμά: οι ροές από την Ελλάδα προς τη Γερμανία πρέπει να κοπούν. Κι αν δεν φροντίσετε εσείς, θα φροντίσουμε εμείς. Κάπως έτσι λειτουργούν οι «ισότιμες» σχέσεις όταν είσαι δανειολήπτης-πελάτης και ο άλλος είναι ο εκδότης του τιμολογίου.
Eurofighter για την Τουρκία, 28 δισ. εξοπλισμοί για εμάς: μια συμμαχία που κοστίζει
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απομονωμένος γεωπολιτικά και με δυσκολίες να προσεγγίσει σοβαρά τον αμερικανικό παράγοντα, έκανε μία δειλή αναφορά στην πώληση Eurofighter στην Τουρκία. Ναι, στην Τουρκία που – ενώ ανεβάζει επικίνδυνα τόνους στο Αιγαίο – φαίνεται να αναβαθμίζεται γεωπολιτικά ως απαραίτητος εταίρος για όλους. Ακόμα και η Γερμανία φαίνεται να κοιτάζει προς Άγκυρα με ζεστασιά, ενώ η Αθήνα περιορίζεται σε παρακάλια και «ήπιες παρατηρήσεις».
Ταυτόχρονα, ενώ η Ελλάδα ετοιμάζεται με 28 δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, να φτιαξεί τη λεγόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα» Το Βερολίνο έχει μπει δυναμικά στο παιχνίδι των απαιτήσεων, ζητώντας να πάρει τη μερίδα του λέοντος από τα ελληνικά εξοπλιστικά, επειδή – λέει – είχε χρόνια να πουλήσει στην Ελλάδα. Να, λοιπόν, πώς η «πολεμική οικονομία» γίνεται business plan.
Μνημόσυνο της εθνικής αξιοπρέπειας
Εν τέλει, η συνάντηση αυτή περισσότερο μοιάζει με μνημόσυνο της εθνικής στρατηγικής και της πολυδιαφημισμένης «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής». Η κυβέρνηση Μητσοτάκη – με βλέμμα απολογητικό και στρατηγική ζητιάνου – έδειξε πως το μόνο που ξέρει καλά είναι να παραχωρεί. Παραχωρεί σύνορα, παραχωρεί αρμοδιότητες, παραχωρεί και τα 28 δισ. του ελληνικού λαού σε προγράμματα που γράφουν made in Germany. Η Ελλάδα, για άλλη μια φορά, πληρώνει για να την παίρνουν στα σοβαρά, και δεν την παίρνουν.
Πηγή: VoiceNews.gr
