Η πρόσφατη ανακοίνωση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι σχετικά με την πρόθεση της Τουρκίας να λειτουργήσει ως οικοδεσπότης σε έναν νέο γύρο συνομιλιών αναδεικνύει την προσπάθεια της Άγκυρας να παγιωθεί ως ο κεντρικός διαμεσολαβητής στη σύγκρουση.
Παρά τον ενθουσιασμό που εξέφρασε ο Ουκρανός Πρόεδρος μετά την επικοινωνία του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου τριμερούς σχήματος (Κίεβο, Μόσχα, Ουάσιγκτον) παραμένει υπό αίρεση, καθώς εξαρτάται άμεσα από τις προθέσεις των μεγάλων δυνάμεων.
Την ίδια στιγμή, το γεωπολιτικό σκηνικό περιπλέκεται περαιτέρω από την ωριαία τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ντόναλντ Τραμπ, η οποία χαρακτηρίστηκε από το Κρεμλίνο ως ειλικρινής και εποικοδομητική. Η συζήτηση αυτή, που επικεντρώθηκε τόσο στο μέτωπο της Ουκρανίας όσο και στις πολεμικές συρράξεις στο Ιράν, υπογραμμίζει πως οι πραγματικές αποφάσεις φαίνεται να δρομολογούνται σε ένα επίπεδο υψηλής στρατηγικής μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.
Ενώ η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ενδιαφέρον την πρώτη αυτή επαφή των δύο ηγετών μετά την κλιμάκωση στο Ιράν, η τουρκική πρωτοβουλία εμφανίζεται περισσότερο ως μια διπλωματική κίνηση τακτικής σε μια προσπάθεια της Άγκυρας να διατηρήσει τις ισορροπίες, χωρίς ωστόσο να διασφαλίζεται ότι οι συνομιλίες αυτές θα οδηγήσουν σε μια ουσιαστική και βιώσιμη διευθέτηση του ζητήματος.
Πηγή: VoiceNews.gr
