Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, λέει κάτι που δεν ακούγεται συχνά τόσο ωμά: το μεγαλύτερο εμπόδιο στην καταπολέμηση της διαφθοράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι οι ίδιοι οι διεφθαρμένοι, αλλά το πολιτικό σύστημα που συχνά τους προστατεύει.
Με απλά λόγια, δεν λείπουν οι υποθέσεις, ούτε τα στοιχεία. Λείπει η δυνατότητα να φτάσουν οι υποθέσεις μέχρι το τέλος χωρίς εμπόδια. Σε πολλές χώρες, οι έρευνες που αγγίζουν πολιτικά πρόσωπα μπλοκάρονται από διαδικασίες, καθυστερήσεις και κανόνες που απαιτούν εγκρίσεις από κοινοβούλια ή άλλους θεσμούς. Έτσι, αντί η δικαιοσύνη να κινείται γρήγορα και ανεξάρτητα, μπλέκεται σε γραφειοκρατικά και πολιτικά γρανάζια.
Το αποτέλεσμα είναι μια πραγματικότητα που δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτική: ενώ η διαφθορά θεωρητικά διώκεται αυστηρά, στην πράξη πολλές υποθέσεις «κολλάνε» όταν φτάνουν κοντά σε ισχυρά πρόσωπα. Και όσο πιο ψηλά βρίσκεται κάποιος στην εξουσία, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να ελεγχθεί.
Υπάρχει επίσης και το ζήτημα της συνεργασίας μεταξύ των κρατών-μελών. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μπορεί να ανοίγει υποθέσεις, αλλά χωρίς τη βοήθεια των εθνικών αρχών, οι έρευνες δεν προχωρούν με τον ίδιο ρυθμό παντού. Αυτό δημιουργεί μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων στη μάχη κατά της διαφθοράς.
Η ουσία είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο νομικό ή τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Και όσο οι θεσμοί διστάζουν να συγκρουστούν με την εξουσία, τόσο η διαφθορά θα βρίσκει χώρο να επιβιώνει, όχι απαραίτητα επειδή δεν εντοπίζεται, αλλά επειδή συχνά δεν επιτρέπεται να ερευνηθεί μέχρι τέλους.
Πηγή: VoiceNews.gr
