Σε μια εποχή όπου η αγροτική κοινότητα της Ελλάδας αντιμετωπίζει πρωτοφανείς προκλήσεις , από τις επιπτώσεις της κυβερνητικής πολιτικής μέχρι τις γραφειοκρατικές παγίδες και τις οικονομικές πιέσεις, η αυτοκτονία ενός κτηνοτρόφου, του Χρήστου Νάτσιου, έρχεται να υπενθυμίσει την ανθρώπινη διάσταση πίσω από τα στατιστικά. Ο Νάτσιος, αντιμέτωπος με την ευθανασία του κοπαδιού του λόγω ευλογιάς, επέλεξε να βάλει τέλος στη ζωή του, αφήνοντας πίσω μια οικογένεια και μια κοινότητα σε απόγνωση. Κι όμως, η αντίδραση του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Χρήστου Κέλλα, σε τηλεοπτική συνέντευξη, αποκάλυψε μια βαθιά αναλγησία που σοκάρει. “Αυτός ο οποίος αυτοκτόνησε, δεν του θανατώσανε τα ζώα. Θανατώσανε αλλουνού τα ζώα. Και δεν ήταν χίλια!”, δήλωσε ο υπουργός, μειώνοντας το δράμα σε μια υπόθεση ιδιοκτησίας και αριθμών. Λες και η τραγωδία μετριέται σε κεφάλια προβάτων ή σε νομικά έγγραφα. Αυτή η δήλωση δεν είναι απλώς άστοχη· είναι μια ωμή επίδειξη αδιαφορίας για τον ανθρώπινο πόνο. Ο Νάτσιος δεν ήταν απλώς ένας “ιδιοκτήτης”, ήταν ένας άνθρωπος που έχασε τα πάντα: το βιοποριστικό του μέσο, την υπερηφάνειά του, την ελπίδα του. Η ευθανασία των ζώων, αποτέλεσμα κρατικών αποφάσεων για τον έλεγχο της νόσου, έγινε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, σε ένα σύστημα που συχνά αφήνει τους αγρότες απροστάτευτους. Η αναλγησία του υπουργού δεν περιορίζεται σε αυτή τη δήλωση. Αντανακλά μια ευρύτερη πολιτική στάση, όπου οι γραφειοκράτες και οι πολιτικοί προτιμούν να κρύβονται πίσω από διαδικασίες και στατιστικά, αντί να αναγνωρίσουν την ανθρώπινη πλευρά. Πού είναι η στήριξη για τους κτηνοτρόφους; Πού είναι τα μέτρα πρόληψης, οι αποζημιώσεις που φτάνουν έγκαιρα, η ψυχολογική υποστήριξη σε κοινότητες που πλήττονται; Αντί γι’ αυτά, έχουμε δηλώσεις που μειώνουν το θύμα, λες και η αυτοκτονία ήταν μια “παρεξήγηση” ιδιοκτησίας. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι μεμονωμένη. Στην Ελλάδα, όπου οι αυτοκτονίες αγροτών έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια λόγω χρεών και φυσικών καταστροφών, η πολιτεία οφείλει να δείξει ενσυναίσθηση. Ο υπουργός Κέλλας, ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, θα έπρεπε να είναι ο πρώτος που υψώνει φωνή υπέρ των αδύναμων, όχι να τους υποτιμά. Η αναλγησία του δεν είναι απλώς πολιτικό λάθος· είναι ηθική αποτυχία, που βαθαίνει το χάσμα μεταξύ εξουσίας και πολιτών. Είναι καιρός να απαιτήσουμε περισσότερη ανθρωπιά από τους ηγέτες μας. Για τον Χρήστο Νάτσιο και τόσους άλλους, η σιωπή και η αδιαφορία είναι εξίσου θανατηφόρες με οποιαδήποτε ασθένεια.
Πηγή: VoiceNews.gr
