Την τελευταία περίοδο παρατηρείται μια έντονη στοχοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης και ειδικά των εκπαιδευτικών. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δημόσιος λόγος στρέφεται εναντίον όσων εργάζονται καθημερινά στις σχολικές τάξεις. Ωστόσο, το φαινόμενο αποκτά πλέον πιο οργανωμένα χαρακτηριστικά, με σκληρή ρητορική που προσπαθεί να τους εμφανίσει ως «αντιπαραγωγικούς», «ανεπαρκείς» ή ακόμη και «εχθρούς της πατρίδας».
1. Το σχολείο δεν είναι ουδέτερος χώρος
Το σχολείο είναι χώρος όπου διαμορφώνονται στάσεις, αξίες και τρόποι σκέψης. Η διδασκαλία της Ιστορίας, της Γλώσσας, της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής δεν μεταφέρει απλώς πληροφορίες — καλλιεργεί κριτική σκέψη.
Και η κριτική σκέψη είναι ενοχλητική για κάθε λόγο που επιδιώκει απλοποίηση, συνθηματολογία και φόβο.
2. Η απαξίωση της εκπαίδευσης ανοίγει τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση
Όταν οι εκπαιδευτικοί παρουσιάζονται ως «τεμπέληδες» ή «ανεύθυνοι», τότε η κοινωνία μπορεί πιο εύκολα να πειστεί ότι:
το σχολείο «δεν λειτουργεί»,
άρα χρειάζεται «αλλαγές»,
που συχνά μεταφράζονται σε περικοπές, ιδιωτικοποίηση, εμπορευματοποίηση.
Η επίθεση λοιπόν δεν είναι προσωπική, αλλά πολιτική και οικονομική.
3. Η αποδόμηση του συνδικαλισμού
Οι συλλογικοί φορείς των εκπαιδευτικών είναι από τους λίγους που:
υπερασπίζονται τη δημόσια παιδεία,
αποτρέπουν αυθαιρεσίες,
αντιστέκονται στη διάλυση των σχολείων.
Γι’ αυτό πρέπει — στη ρητορική ορισμένων — να απαξιωθούν ή να σιωπήσουν.
4. Η παιδαγωγική πράξη είναι πράξη δημοκρατίας
Ο εκπαιδευτικός δεν «μεταφέρει μόνο ύλη».
Συνοδεύει παιδιά σε μια πορεία αυτογνωσίας, σχέσης με τον κόσμο και τους άλλους.
Κάθε φορά που ένας μαθητής μαθαίνει:
να επιχειρηματολογεί και όχι να φωνάζει,
να ακούει και όχι να επιτίθεται,
να σέβεται τη διαφορετικότητα,
τότε η δημοκρατία δυναμώνει.
Κι αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί όσους ονειρεύονται μια κοινωνία φόβου και πειθαρχίας.
Συμπέρασμα
Η στοχοποίηση των εκπαιδευτικών δεν αφορά μόνο τους ίδιους.
Αφορά το τι κοινωνία θέλουμε.
Εκπαίδευση με ελευθερία, διάλογο και κριτική σκέψη;
Ή εκπαίδευση φόβου, πειθαρχίας και σιωπής;
Όσο στις σχολικές αίθουσες υπάρχουν άνθρωποι που λένε στα παιδιά:
«Μίλα, σκέψου, ρώτα, αμφισβήτησε»
η δημοκρατία θα βρίσκει πάντα δρόμο να αναπνέει.
Πηγή: VoiceNews.gr
