Η CES 2026 έδειξε πόσο έντονα θέλουν εταιρείες και καταναλωτές να βάλουν ανθρωποειδή ρομπότ να κάνουν δουλειές στο σπίτι, αλλά και πόσο μακριά είναι ακόμα αυτό το όνειρο. Η έκθεση ήταν γεμάτη συσκευές με χέρια, δάχτυλα, κεφάλια και πόδια που υποτίθεται πως θα αντικαταστήσουν ανθρώπους σε καθημερινές εργασίες. Στην πράξη, μεγάλο μέρος των “ζωντανών” επιδείξεων κατέληξε σε ρομπότ που κολλούσαν, έπεφταν, χαλούσαν ή λειτουργούσαν μόνο με αυστηρά ελεγχόμενες, χορογραφημένες κινήσεις ή με ανθρώπινη παρέμβαση (άμεση ή έμμεση).
Η εικόνα ήταν ακόμα πιο αποκαλυπτική επειδή αρκετές “ναυαρχίδες” της οικιακής ρομποτικής έλειπαν ή έδειχναν να ξεφουσκώνουν. Το Ballie της Samsung, που άλλοτε παρουσιαζόταν ως οικιακός βοηθός, εμφανίστηκε ουσιαστικά εξαφανισμένο από το προσκήνιο, με την εταιρεία να μιλά αόριστα για “τεχνολογικά μαθήματα” και όχι για προϊόν που έρχεται στην αγορά. Παράλληλα, η βιομηχανία μοιάζει να παραδέχεται ότι τα ανθρωποειδή δεν είναι έτοιμα για πραγματική καθημερινή χρήση: ακόμα και στην Κίνα, όπου η ρομποτική θεωρείται μπροστά, αναφέρεται πληθώρα αντιγραφικών εταιρειών που παράγουν παράγωγα μηχανήματα με ελάχιστη πρακτική αξία.
Στα περίπτερα, κάποια ρομπότ παρουσίαζαν “ικανότητες”, αλλά με όρους που δύσκολα μεταφράζονται σε οικιακή χρησιμότητα. Το SwitchBot Onero H1 παρουσιάστηκε ως βοηθός που θα μπορούσε να κάνει μικροδουλειές, όμως στις πρώτες επιδείξεις ήταν ουσιαστικά μη λειτουργικό, περιοριζόταν σε απλές κινήσεις και μόνο αργότερα φάνηκε να εκτελεί μια στοιχειώδη διαδικασία — απελπιστικά αργά. Το LG CLOiD έδειξε πως “μπορεί” να διπλώσει πετσέτες, αλλά με τόσο αργό ρυθμό που η επίδειξη έμοιαζε περισσότερο με τεχνικό πείραμα παρά με λύση για σπίτι, ενώ παρουσιάστηκαν και στιγμές δυσλειτουργίας που αντιμετωπίστηκαν επιτόπου από προσωπικό.
Το μοτίβο επαναλήφθηκε σε πολλές περιπτώσεις: ρομπότ που δεν μπορούσαν να σταθούν αξιόπιστα, που έπεφταν όταν κάτι πήγαινε στραβά και που απαιτούσαν συνεχή επίβλεψη. Σε ορισμένες παρουσιάσεις, η αποτυχία δεν ήταν απλώς αστεία αλλά και δυνητικά επικίνδυνη, ειδικά όταν μιλάμε για συσκευές 100+ κιλών που, αν χάσουν ισορροπία, μπορούν να τραυματίσουν άνθρωπο. Γι’ αυτό και αρκετές εταιρείες φαίνεται να “υποχωρούν” σε πιο ασφαλείς επιλογές: ρόδες αντί για πόδια, στατικές επιδείξεις ή περιορισμός του ρόλου του ρομπότ σε κάτι σαν “σώμα” για ένα chatbot.
Από όλα όσα παρουσιάστηκαν, τα πιο πειστικά ρομπότ δεν ήταν αυτά που υπόσχονταν δουλειές σπιτιού, αλλά εκείνα που έκαναν κάτι πιο “κλειστό” και ελεγχόμενο: πινγκ-πονγκ με λίγα λάθη, αργές κινήσεις σε παιχνίδια όπως blackjack, ή εντυπωσιακές επιδείξεις ισορροπίας σε ρινγκ πυγμαχίας. Εκεί, η τεχνολογία έδειχνε πραγματική πρόοδο — όχι επειδή λύνει πρακτικά προβλήματα, αλλά επειδή είναι πιο εύκολο να ορίσεις το περιβάλλον, τους κανόνες και τις κινήσεις.
Το τελικό συμπέρασμα από τη φετινή εικόνα είναι σκληρό: η τεχνική πρόοδος είναι υπαρκτή και ενδιαφέρουσα, αλλά η υπόσχεση “αγοράζεις ένα ανθρωποειδές και σου κάνει δουλειές” παραμένει πολύ μακριά. Τα ρομπότ σήμερα είτε δεν αποδίδουν αυτόνομα, είτε το κάνουν τόσο αργά και εύθραυστα που δεν βγάζει νόημα ως καθημερινή λύση. Στο μεταξύ, για τα πρακτικά του σπιτιού, η πραγματικότητα παραμένει ότι οι άνθρωποι (ακόμα κι οι πιο απρόθυμοι) είναι ταχύτεροι, πιο ευέλικτοι και πιο αξιόπιστοι από τα περισσότερα “οικιακά” ανθρωποειδή που είδαμε το 2026.
Πηγή: VoiceNews.gr
