Μια υπόθεση που αφορά έναν 6χρονο μαθητή εξελίσσεται σε τηλεοπτικό σίριαλ, με δασκάλα, πάνελ, συνδέσεις και «παραθύρια» να χτίζουν αφήγημα πάνω σε ένα παιδί που δεν έχει ούτε “φωνή” ούτε κάποια “άμυνα”. Πόσο εύκολο είναι τελικά να στοχοποιηθεί ένα ανήλικο πρόσωπο στο όνομα της τηλεοπτικής… “ενημέρωσης”;
Η δασκάλα από το Λουτράκι, που κατήγγειλε τον 6χρονο μαθητή της για ασέλγεια, εμφανίστηκε ζωντανά στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ» για μια συνέντευξη που διήρκεσε μόλις είκοσι δευτερόλεπτα, πριν κλείσει η ίδια το τηλέφωνο. Δήλωσε πως «ό,τι ήταν να πω, το είπα στην εκπομπή του κ. Ευαγγελάτου» και ξεκαθάρισε ότι δεν θέλει να μιλήσει ξανά σε κανέναν δημοσιογράφο. Η κίνηση αυτή προκάλεσε έκρηξη αντιδράσεων στο πλατό, με τους παρουσιαστές να μιλούν για «θεατρινισμούς» και «σόου», καταγγέλλοντας πως το ραντεβού είχε κλειστεί από την προηγούμενη ημέρα, με αλλεπάλληλες επικοινωνίες.
Τι σημαίνει για ένα παιδί 6 ετών να βρίσκεται στο κέντρο μιας τόσο βαριάς καταγγελίας, η οποία αναπαράγεται σε όλες τις εκπομπές, στα social media, σε τίτλους και σχολιασμούς;
Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι αύριο αυτό το παιδί δεν θα «κουβαλάει» την ταμπέλα που του φόρτωσε μια τηλεοπτική συζήτηση;
Όταν μια εκπαιδευτικός, μια δημόσια φιγούρα στο μικρό σύμπαν της σχολικής κοινότητας, εμπλέκεται σε τόσο βαρύ ισχυρισμό, ολόκληρο το περιβάλλον του παιδιού, με τους συμμαθητές, τους γονείς, την γειτονιά, πώς τοποθετείται;
Η «ζωντανή» τηλεόραση ζητά πρόσωπα, φωνές, αντιπαραθέσεις. Όμως εδώ, έχουμε ένα παιδί Δημοτικού.
Το πόσο εύκολα η προσωπική ευθύνη, η επαγγελματική δεοντολογία και η παιδαγωγική στάση μπερδεύονται με την ανάγκη για τηλεθέαση. Όταν η δημόσια συζήτηση παίρνει τη μορφή τηλεδικείου, ποιος σκέφτεται πρώτα το παιδί και τη ζωή που θα έχει μετά;
Πηγή: VoiceNews.gr




